Posts tonen met het label La Corneille. Alle posts tonen
Posts tonen met het label La Corneille. Alle posts tonen

woensdag 26 oktober 2016

Folk Road Show is top!

Omdat Pieter van Vliet ooit eens voorprogramma was bij de Utrechtse band La Corneille, bewijzen ze hem een wederdienst door vanavond voorprogramma te zijn bij de Folk Road Show bij Gebr. de Nobel. La Corneille sinds 2014 niet meer gezien en speelden ze toen nog mooie indie-folk, nu is er ook steviger indie-rock aan toegevoegd. Een grotere rol voor het orgel (60/70-ties) geeft het geheel véél meer body!
Na de pauze de Folk Road Show zelf, een samenwerkingsverband tussen Dicky Neptune (percussie/zang), Olaf Caarls, Benjamin James Caldwell (Nieuw Zeeland), Dominique Fricot (Canada) (allen snaren/zang) en Pieter van Vliet (gitaar, zang en trombone). Ruim twee jaar geleden speelden ze al eens in de Multipleks, inmiddels zijn ze na Europese en Canadese tours flink gegroeid!
Gisteren speelden ze nog een try-out in Groningen, vanavond is de premiere bij Gebr. de Nobel. En wat een kracht en energie! Niet alleen de nummers zelf zijn geweldig, het hele samenpel is buitengewoon goed. Een cover als Ohio van Neil Young of Call Me Al van Paul Simon past prima binnen dit geweldige stramien. De Folk Road Show is nog tot begin december te zien, overal in Europa. Ga dat zien!

LINKS:
La Corneille
Folk Road Show
Gebr. de Nobel

woensdag 25 juni 2014

Quite Quiet weer betoverend

Het is de laatste van dit seizoen, in september zijn ze weer terug, maar het is dus wel weer een betoverende avond van Quite Quiet in Scheltema met optredens van Yori Swart en La Corneille in Leiden.
La Corneille is eigenlijk een fikse indie-folkband uit Utrecht, maar speelt hier vanavond in kleine bezetting. Klein maar meeslepend en prachtig driestemmig! Hun eerste cd komt in het najaar uit. Dat wordt zeker mooi.
Beiden spelen twee sets van eerst 20 en dan 30 minuten en Yori, één van de Ladies of The Lowlands, speelt helemaal solo bestaande en nieuwe nummers, onder andere sommige die ze onlangs nog geschreven heeft met Lori Liberman of Freebo, de bassist van Bonnie Riatt, in Amerika.
En ook zijn er weer die magische momenten dat Yori en Daan (drummer van La Corneille) spontaan een nummer samenspelen. Dan tot slot haar Come On Over, waarbij het publiek geweldig meezingt! Prachtige avond.


LINKS:
Yori Swart
La Corneille
Quite Quiet
Scheltema

maandag 5 mei 2014

Goed en ontspannen Bevrijdingsfestival in Amsterdam met boeiend toetje

Vanavond een concert in Amsterdam, dus waarom op deze Bevrijdingsdag niet wat vroeger die kant op gaan voor een deel van het Bevrijdingsfestival. Is al even bezig, maar Cheaters is een mooie binnenkomer. De synth-pop komt hier behoorlijk harder door dan vorig jaar tijdens de popronde, toen ze instore in Leiden speelden.
Er zijn hier in het Westerpark twee grote bandpodia op prettige loopafstand van elkaar. Op het tweede podium is inmiddels singer-songwriter Dennis Kolen met zijn band van start gegaan. Zonnige liedjes voor deze zonnige dag.
Ook het Nederlands Blazers Ensemble heeft, met een keur aan gasten, zijn plaats op het festival gevonden. Een half uurtje wereldmuziek en prima spektakel met onder andere een tapdanseres, een koor en wereldmuzikanten.
La Corneille begint zijn set bijna a capella en dat klinkt veel belovend, daarna volgen gedragen popliedjes, wel mooi, maar geen echte festivalmuziek. Opvallend is overigens dat het, in tegenstelling tot wat je zou verwachten, nog helemaal niet overmatig druk is, dat was vorig jaar bij Bevrijdingspop in Haarlem wel anders, geen doorkomen aan.
Niet dat dat heel erg is, er zijn mensen genoeg om voor een prima en ontspannen sfeer te zorgen en heen en weer wandelen tussen de twee hoofdpodia en over de rest van het terrein is geen enkel probleem. Adam & The Relevants stonden vorig jaar ook al bij de popronde in Leiden in de Bad Habits, hier knallen ze er helemaal op los. Stevige neo-punk, maar ook een nieuw, rustiger nummer, een meezinger zelfs. Zomerhitje?
Giant Tiger Hooch maakt prima vuige bluesrock en dan is zo'n half uurtje best wel kort. Hou ze in de gaten met hun aanstekelijke muziek en bizarre aankondigingen. Wat trouwens ook opvallend is aan dit festival is dat niet bijna je nek breekt over alle afval, net volkje die Amsterdammers, doen alles keurig in de afvalbakken/zakken!
Vorige week stonden ze nog op het Life I Live festival in Den Haag, maar toen slechts het staartje van gehoord, hier dus de toen al gewenste herkansing. En The Silverfaces maken die verwachtingen helemaal waar. Naast de psychedelische rock kennen ze ook nog rustiger nummers, maar merentijds gaat het er hard aan toe. Rock 'n' Roll!
Ondertussen begint het wel iets drukker te worden als de Amsterdam Klezmer Band het podium betreedt, maar het kost nog geen enkele moeite om in de buurt van het podium te komen. Nooit eerder gezien en dat werd dus hoog tijd. Heerlijke band, dit klezmer-punk-polka negental.
Ook vorige week al op het Life I Life festival gezien: My Baby, maar daar krijg je geen genoeg van. Wonderlijke klanken met deze zelfbouw gitaar tijdens het openingsnummer samen met de drummer. De sfeer is gezet en als zangeres/gitarist Cato van Dijck er dan bij komt is het weer helemaal genieten. Prachtige voodoo moerasblues en wat een geweldige zangeres!
My Baby kun je dus niet vaak genoeg zien, het gaat nooit vervelen, maar ja, er was nog een andere reden om naar Amsterdam te gaan. Niet zonder even gezegd te hebben dat het Amsterdamse Bevrijdingsfestival een verademing is, eigenlijk meer een grote picknick in het park met zo hier en daar live muziek en een geweldige, ontspannen sfeer. En veel andere activiteiten met naast live muziek ook dj's, een kinderkermis, yoga workshops, films en rijdende keukens. Het mooie weer hielp natuurlijk ook een handje mee, maar een herhaling volgend jaar is zeker niet uit te sluiten!
De oorspronkelijke reden om naar Amsterdam af te reizen was dus het dubbelconcert in De Roode Bioscoop (op 5 minuten lopen van het Westerpark) van eerst het Floris Kappeyne Trio met Giuseppe Romagnoli op bas en Atilla Gyarfas op drums. Het jonge piano talent Floris al eens eerder gezien, toen nog helemaal piepjong, in Zoetermeer in januari 2012 met de Daniel Clason band, en Atilla speelt regelmatig in De Twee Spieghels in Leiden. Mooie afwisseling van standards en minder bekende jazznummers, met veel improvisatie én speelplezier!
Maar de directe aanleiding voor het bezoek aan Amsterdam is uiteindelijk Esther van Hees, ook voor het eerst gezien in Zoetermeer maar dan in 2011 en sindsdien al veel vaker gehoord. Mooi zo'n ontwikkeling mee te maken, want ze zoekt steeds nieuwe richtingen op. Met als altijd Robert van der Pad op piano,en sinds kort Reindert Kragt op bas en Bram Knol op drums. Gastmuzikant is Mateusz Pulawski op gitaar en die zien we volgende week weer terug bij de Leiden Jazz Award. Mooi vijftal dat in verschillende bezettingen van duo tot quintet, jazz en pop combineert. Boeiend toetje voor een geweldige bevrijdingsdag in Amsterdam!

LINKS:
Cheaters
Dennis Kolen
Nederlands Blazers Ensemble
La Corneille
Adam & the Relevants
Giant Tiger Hooch
The Silverfaces
Amsterdam Klezmer Band
My Baby
Floris Kappeyne
Esther van Hees
Roode Bioscoop