Onverwachte muziek

2018 is al bijna een week oud, en de (prima) nieuwjaarsrecepties eisen hun tol. Dus enigzins brak naar Galerie Zône voor de opening vande tentoonstelling Contra Tiempo van goudsmid Isabelle Riffon en beeldend kunstenaar Ien Dobbelaar. Uitgangspunt is de gezamenlijke interesse voor de gitaar die beiden sinds zo'n twee jaar bespelen. Een opening mét muziek staat in de uitnodiging en die krijgen we dan ook, niet van de verse gitaristes maar onverwacht eerst door een popcover duo bestaande uit vader en dochter, hij op trompet, zij op toetsen, gitaar en prachtige zang.

Daarna volgt een meer klassiek getint gitaar optreden en ondertussen bekijken we ook nog eens de tentoonstelling. Die duurt nog tot 31 januari 2018.

Na een kleine lunch bij Burgerzaken kunnen we nog kiezen tussen de traditionele jazz van Jos van Beesd in De Burcht of het experiment met Rodrigo Parejo in De Twee Spieghels. Het wordt het laatste dus waar fluitist Rodrigo samen speelt, improviseert, soundscapes maakt met Stef van Es (gitaar en effecten). Beide muzikanten al best vaker gezien, de eerste vooral in De Twee Spieghels met verschillende bands, de laatste eveneens hier, maar langer geleden ook met zijn eigen Stef van Es Project en de Club van Rome (met Yuri Honing). Onverwachte muziek vandaag, maar prima bijgekomen van de eerste nieuwjaarsborrels.

LINKS:
Isabelle Riffon
Ien Dobbelaar
Galerie Zône
Rodrigo Parejo Mateos
De Twee Spieghels

Bijzondere experimenten op allerlei fluiten

Dat Rodrigo Parejo Mateos geen standaard jazzfluitist is wisten we al dankzij eerdere optredens hier bij De Twee Spieghels. Mixt net zo makkelijke Braziliaanse jazz met fusion, klassiek en pop en gaat daarbij op zoek naar de grenzen de instrumenten.
Vandaag speelt hij met drummer Yonga Sun en ook die is van vele markten thuis. Al veel vaker gezien maar nog nooit hier, wel vorig jaar nog bij Club 100 en bij Hot House met Ad Colen bijvoorbeeld. En natuurlijk heel vaak met Lavalu.
Er wordt vanmiddag vrolijk geimproviseerd en geëxperimenteerd door dit duo en ach, die piano staat er toch dus die wordt ook bij het concert betrokken. Boeiend optreden, door de binnentemperaturen niet veel van gezien, maar op het koelere terras is de muziek ook prima te volgen!

LINKS:
Rodrigo Parejo Mateos
Yonga Sun
De Twee Spieghels

Quite Quiet slaat aan

Was het vorige maand nog betrekkelijk rustig in Scheltema bij de eerste aflevering van Quite Quiet, nu is de zaal al goedgevuld. Op deze zondagmiddag zijn er weer twee singer-songwriters die elk twee sets van 20 minuten spelen.
Tommy Ebben opent met een bijzondere set met Engelstalige liedjes en hij is duidelijk anders dan de 'gemiddelde' singer-songwriter. Normaal speelt hij dan ook met zijn groep de Small Town Villains, hier staat hij er alleen voor. Hij is inmiddels met zijn derde plaat bezig, vanmiddag geeft vast een voorproefje.

Ook Mevrouw Tamara speelt normaal gesproken met een band, maar doet het vandaag solo op een elektrische gitaar en de nodige elektronica. Ze zingt Nederlandstalig en dat maakt haar teksten veel indringender. Het doet soms een beetje aan Eefje de Visser denken, maar haar onderwerpkeuze is veel persoonlijker.
Na de pauze spelen ze allebei nog een set en ook die zijn overtuigend. Tommy zingt nog één Nederlandstalig lied ('doe ik anders nooit hoor') en een cover van Skip James ('bijna 100 oud') en Mevrouw Tamara laat wat nieuwe nummers horen van de tweede cd die in het verschiet ligt. Deze tweede Quite Quiet middag is weer geslaagd en het publiek dat ademloos geniet gaat tevreden naar huis. Tot volgende maand!

In De Twee Spieghels is het Attila Gyarfas trio inmiddels begonnen aan hun tweede set (van drie), stonden hier al eerder, maar het is weer eens wat anders, een jazzfluitist (Parejo Mateos). Verder bestaat het trio uit Attila Gyarfas op drums en Noa Stroeter op bas. Het dynamische gezelschap speelt een soort fusion die af en toe aaschurkt tegen free jazz. Bijzonder!

LINKS:
Tommy Ebben
Mevrouw Tamara
Scheltema
Attila Gyarfas
Rodrigo Parejo Mateos
Noa Stroeter
De Twee Spieghels

Veel moois met een stevig staartje

Vandaag wordt de tweede ep van No Ninja Am I gepresenteerd in Haagweg 4. Het voorprogramma wordt gedaan door Port of Call die zowel oude als nieuwe liedjes speelt. De laatste tijd niet zo vaak meer gehoord, maar het blijven prachtige nummers.

Maar zoals gezegd, het gaat vanmiddag om No Ninja Am I, een project van Sander van Munster. Op de ep Vegas doet hij bijna alles alleen, hier heeft hij een hele band meegenomen. Tijdens de Popronde van 2011 speelden ze zonder drummer en bassist bij Velvet, nu dus op volle sterkte. En dat klinkt prima, zowel de nieuwe als de oude (maar in een nieuw jasje) nummers. Mooie presentatie! De ep is niet fysiek te koop, maar te downloaden via de site.

Intussen is in De Twee Spieghels de eerste set van het Attila Gyarfas trio al voorbij, maar er blijven er nog twee over. Het trio bestaat verder uit bassist Noa Stroeter en fluitist Rodrigo Parejo Mateos, inderdaad, een internationaal gezerlschap. Attila Gyarfas drumt wel vaker hier, maar nog niet met zijn eigen trio en dat is best bijzonder. Vooral de combinatie met de dwarsfluiten is mooi. Het grootste deel van het publiek hangt aan hun lippen!

Zaterdagavond is er nooit live muziek in De Twee Spieghels en vanavond dus ook niet, maar er is vanavond wél een live dj. Phil Ross, die ook deel uitmaakt van James & Black, is een avondje in de stad en draait hier de hele avond een vette mix van jazz, funk en soul. Het lijkt wel een disco, voetjes van de vloer!

LINKS:
Port of Call
No Ninja Am I
Haagweg 4
Attila Gyarfas
Rodrigo Parejo Mateos
Noa Stroeter
De Twee Spieghels