Kortste instore en meeste harpen vandaag in Leiden

Het regent pijpenstelen vandaag en dat zorgt voor een ingekort programma. Niet naar Zosja! in De Leidse Hout, niet naar Rick de Leeuw in Velvet, geen Sax Battle bij Jazz on Sunday en ook geen Akki Haak in De Twee Spieghels. Maar wel naar de tweede instore vandaag in Velvet van Mathias Eick. Die speelt vanavond in de Aalmarktzaal, maar met de kortste instore EVER kan hij niet echt overtuigen. Hij speelt prachtig op zijn trompet, klinkt een beetje als Eric Vloeimans tien jaar geleden (wat op zich een compliment is), maar slechts één nummer rechtvaardigt dit bezoek door de regen niet.

Dus snel naar Scheltema voor het afsluitende concert van het Jazz Harp Festival & Academy. Begint met een optreden van de Harpbreakers, ruim tien harpisten van BplusC die onder leiding van Deborah Henson-Conant twee nummers hebben ingestudeerd. Een harpenconcert dat gewoon begint met aftellen: één, twee, drie, vier! En dan de inzet, heel bijzonder.

En dat is nog maar het begin want de Schotse Maeve Gilchrist  laat een mooie combinatie horen van jazz en Schots/Ierse folk. Na het eerste nummer breekt de A-bas snaar en dat zorgt voor enig oponthoud, een nieuwe snaar moet vanaf een andere harp komen en de hele harp moet herstemd. In de tussentijd neemt Deborah Henson-Conant de honneurs waar en vertelt van alles over de harp. Heel leerzaam!
Dan kan Maeve weer verder, zingt er ook nog bij en krijgt op het einde gezelschap van drummer Gigi Biolcati en bassist Maksim Perepelica. Die laatste zagen we al eens een paar keer eerder in De Twee Spieghels met David Sancho. Mooi optreden in het overvolle Scheltema.

Na de pauze gaat de Bulgaarse Rossitza Milevska verder, eerst solo en instrumentaal met Libertango, dan blijkt ook zij ook een zangeres te zijn en komen drummer Gigi Biolcati en bassist Maksim Perepelica er weer bij. Als de drums bij een eigen nummer van Rossitza dan worden ingeruild voor de cahon ontstaat er heel veel ruimte voor eindeloze improvisatie en prachtige solo's. Heerlijk!

En dan is het eigenlijk afgelopen, maar ze weten van geen ophouden. De drie harpisten Deborah, Maeve en Rossitza én de leden van de Jazz Harp Academy Faculty (drummer Gigi Biolcati, bassist Maksim Perepelica, toetsenist Johan Clement en saxofonist Kurt Schwab) gooien er nog een fantastiache uitsmijter tegenaan. Een spontaan en subliem einde van dit driedaagse Jazz Harp Festival in Leiden. Het is nog even wachten, maar in 2016 komt het hier weer terug.

LINKS:
Mathias Eick
Velvet
Deborah Henson-Conant
Harpbreakers
Maeve Gilchrist
Rossitza Milevska
Jazz Harp Festival

Wat een diversiteit weer in Leiden vandaag!

Het begint vandaag gelijk al goed bij de uitzending van Cultuur071 op Sleutelstad fm, waar Mark Lotterman drie liedjes speelt. Aanstaande woensdagavond om 20.30 uur is hij langer te zien in Scheltema bij Quite Quiet.

Eefje de Visser heeft een nieuwe plaat uit en dat is reden om een instore optreden bij Velvet te doen. Een half uur weet ze een uitpuilend Velvet ademloos te laten luisteren naar haar prachtige liedjes. Twee en een half jaar geleden stond ze hier ook al in een aanmerkelijk minder druk bezochte Velvet. Het zit wel snor met Eefje.

Iets heel anders speelt in De Twee Spieghels, hier gaat het er minder rustig aan toe bij Tico Pierhagen & Aguabajo. Interessante mix van fusion en Colombiaanse muziek met Tico op piano, Mark  de Jong op drums en Dave Breidenbach op bas. Daar kom je de rest van de middag prima mee door.

En als het avond wordt eindelijk weer eens naar het altijd gezellige Open Podium Leiden Noord in het buurthuis De Kooi. De jonge singer-songwriter Carlijn Joosten opent met een mix van eigen liedjes en covers en zingen dat ze kan!

Oude bekenden van het Open Podium is het Duo Flex, oftewel Adrie Richter en Geert Schoonderwoerd den Bezemer die mooi bluegrass en Amerikaanse folk mixen. Altijd weer leuk om te horen. Er komt nog meer, maar een volgend optreden elders lonkt.

Want het Jazz Harp Festival & Academy is voor drie dagen neergestreken in Leiden. Veel workshops, master classes, concerten en vanavond in De Branderij een heuse jazz-jamsessie. Met bas, drums, toetsen en soms een saxofoon en heel veel harpen, op een gegeven moment wel vijf tegelijk. En swingen dat die harpisten doen, niet normaal!

Na afloop nog snel even naar De Twee Spieghels voor een ingelast concert van bassist en technicus Robin Koerts, rapper en human beatboxer Andy Ninvalle en de Noorse singer-songwriter Merethe Soltvedt. Een gelegenheidsformatie dat zonder afspraken vooraf indrukwekkend improviseert.
Lekker veel muziekaanbod weer in Leiden vandaag en wat een diversiteit ook. Er is hier altijd wat te doen!

LINKS:
Mark Lotterman
Eefje de Visser
Velvet
Tico Pierhagen
De Twee Spieghels
Andy Ninvalle
Merethe Soltvedt

Een gedenkwaardige afscheidsfeest

Een jaar geleden kwam de cd/lp No Man's Land van Qeaux Qeaux Joans uit en heeft ze een jaar lang getoerd met haar band. Maar aan alles komt een eind helaas, vanavond is het (voorlopig?) laatste bandoptreden in deze bezetting met bassist Andert Tijsma, gitarist Isa Azier, gitarist/zanger Richard van Bergen, drummer Jody van Ooijen en toetsenist Timothy Banchet en wordt het een gedenkwaardig feest bij Podium Victorie in Alkmaar.

De set opent met het gevoelige Brother en de toon is meteen gezet en het aanvankelijk nog wat rumoerige publiek is binnen de kortste keren muisstil. Het wordt een prachtig intiem concert en zit weer vol met verrassingen. En compleet anders dan de vorige optredens van Qeaux Qeaux Joans met band (waar MuziekGezien bij was) in Haarlem, Leiden en Alkmaar.
Na een half uurtje vraagt ze iedereen op de grond te gaan zitten, neemt zelf op de rand van het podium plaats en wordt er een prachtige, intieme, huiskamersfeer neergezet.

Vanaf het podium wordt er vervolgens whiskey besteld voor band en crew en wordt er getoast op dit afscheid. En dan blijkt ook nog Ian Siegal in de zaal te zijn en die wordt natuurlijk uitgenodigd een nummer mee te zingen. Het slotnummer is No Man's Land, de titelsong en het wordt één lange, overdonderende jamsessie. Met de symbolische tekst "Set Them Free". Prachtig!

En dan is het ineens afgelopen, er is zelfs geen ruimte meer voor een toegift, want er is vanavond een double bill. En dat is misschien het enige smetje op de avond, je voelt en ziet dat het nog best een uurtje door had kunnen gaan, iedereen heeft er zin in. Maar zo lopen die dingen nu eenmaal en dan kun niets anders zeggen dan: Dankjewel Coco en je hele band voor alle prachtige, intieme, hartverscheurende muziek het afgelopen jaar!!!

Aan Tessa Rose Jackson de ondankbare taak het tweede deel van de avond te mogen invullen. Prima band overigens, dat bewezen ze eerder dit jaar nog op Waterpop en vandaag ook weer, maar na de emotionele diepgang van van Qeaux Qeaux Joans klinkt het bijna wat vlakjes. Het is misschien wel persoonlijk, maar zo direct na Qeaux Qeaux Joans kan er écht even niets meer bij, tot een volgende keer dus graag.

LINKS:
Qeaux Qeaux Joans
Tessa Rose Jackson
Podium Victorie

Surfing by Night

Het is donker vanavond in de Q-Bus in Leiden, maar de band heeft er zelf om gevraagd. Dus ook de foto's zijn vanavond donker en niet al te scherp. Maar de muziek is dat juist wel!
De Zuid-Hollandse band The Surfaders openen met een prima set instrumentale, heerlijke ouderwetse surfmuziek. Allemaal eigen nummers, maar in de sfeer van The Ventures, Duane Eddy, Dick Dale en een beetje Shadows. Lekker strak kwartet dat een swingende set neerzet. Dat gaat natuurlijk ook op voor hun cd Dragstrip Murder Mystery!

Headliners zijn The Future Primitives uit Kaapstad, ook beïnvloed door diezelfde surfmuziek uit de jaren zestig, maar met een behoorlijk ruw kantje eraan. Beetje Iggy and The Stooges Raw Power invloeden en daardoor zeer de moeite waard. Typisch weer zo'n band die binnen een paar jaar op Lowlands staat, net zoals vroeger bijvoorbeeld Madrugada of recent Pokey Lafarge. Jammer dat Leiden dat dan weer niet doorheeft, want ook al is het woensdagavond, dit is toch weer een historisch moment!

LINKS:
Surfaders
The Future Primitives
Q-Bus

Mooi concert Chastity Brown

Het is dinsdagavond en weer staat er zo'n onbekend talent in de Q-Bus in Leiden. Chastity Brown heet ze, komt uit Tennessee (ergens tussen Memphis en Nashville) en dat is te horen ook. Opent met een cover van Ben Harper, maar daarna alleen maar eigen nummers, vooral van haar inmiddels vierde cd Back-Road Highways. Hier houdt ze het mooi klein met alleen begeleiding van deVon op toetsen. Ze noemt het optreden vanavond zelf Front Porch Style en dat betekend dus klein en intiem. Heel mooi.

LINKS:
Chastity Brown
Q-Bus

Qeaux Qeaux Joans ontroerend mooi

Precies 1 jaar en 1 dag geleden Qeaux Qeaux Joans voor het eerst live gezien, instore toen bij Plato in Leiden. Dat was gelijk een heel bijzonder optreden met Isa Azier en de Joannettes. En dat is sindsdien altijd zo gegaan, een optreden van Qeaux Qeaux Joans is nooit hetzelfde. Niet in Haarlem met Teus Nobel en Fridolijn van Poll als gasten, niet in Leiden inclusief boottocht met Fons, niet in Arnhem waar ze één van de Ladies of the Lowlands was, niet in Alkmaar met gastoptreden van Yori Swart en zeker niet haar gastoptreden bij Club 100 anderhalve week geleden nog.

En al helemaal niet vanmiddag in de uitverkochte Roode Bioscoop in Amsterdam waar ze een soloconcert geeft. Solo dus, achter de vleugel, speelt ze twee adembenemende sets met vooral heel veel nieuw materiaal. En alles is vandaag bijzonder: de setting, de bezoekers die uit het hele land hier naar toe zijn gekomen en ademloos luisteren, en Qeaux Qeaux speelt niet gewoon losse nummers, maar laat ze prachtig in elkaar overlopen, waardoor het een soort recital wordt.
En dan de muziek zelf, soms zacht en breekbaar, altijd uit de grond van haar hart, maar immer ontroerend mooi, indringend en bijzonder. Ze schreeuwt en fluistert maar raakt je in je hart. Kippenvel, brok in de keel, traantje wegpinken, zo mooi is het. Een concert om nooit te vergeten!

Aanstaande vrijdag is Qeaux Qeaux Joans nog te zien in de Victorie in Alkmaar met de hele band, een laatste kans voorlopig om niet te missen. En natuurlijk met Ladies of the Lowlands op het Songbirdfestival in Rotterdam eind november.

LINKS:
Qeaux Qeaux Joans
Roode Bioscoop

Strakke pop en wilde jazz

Een van de best bewaarde geheimen van Leiden zijn de instore optredens bij Plato. Pas een paar dagen van te voren vaag bekend en op de dag zelf nog even aangekondigd via Facebook. Echt druk is het er dan ook nooit, jammer, want de muziek verdient beter. Zo ook de leuke Alkmaarse band Steed, die hier semi-akoestisch hun nieuwe cd promoten. Prima Britpop met als mooie afsluiter de nieuwe single Roller Coaster.

Maar het is het weekend na 3 October en dan valt het uitgaansleven in Leiden altijd een beetje stil. Ook bij het Robert Rook trio is het niet afgeladen vol in De Twee Spieghels. Neemt niet weg dat drummer Bart van Helsdingen en bassist Kevin Higgins (uit Ierland en hier voor het eerst optredend in Nederland) er een feest van maken. Prima improvisatie en uitstekend samenspel!

LINKS:
Steed
Plato
Robert Rook
Bart van Helsdingen
De Twee Spieghels

Bijkomen van 3 oktober,

lukt prima vanavond in De Twee Spieghels met het Leonie Freudenberger quartet. Ontspannen avondje met vooral minder bekende jazz standards. Uitstekende ritmesectie met
Jimmi Hueting (drums) en Alessio Bruno (bas) en verder met Richie Reichgelt (gitaar) en de innemende Leonie (sax) die elkaar prima afwisselen of aanvullen. Volop genieten dus!

LINKS:
Leonie Freudenberger
Jimmi Hueting
Richie Reichgelt
De Twee Spieghels

3 October!

De optocht is toch best wel één van de saaiste hoogtepunten van het 3 Octoberfeest. Het lijkt eindeloos te duren, gaten vallen er volop, maar Gideon Roggeveen op zijn bakfiets maken dan toch weer veel goed. Maar in het zonnetje op de Breestraat valt alles mee en eigenlijk is het allemaal best grappig.

Na de optocht gelijk door naar de Nieuwe Rijn, want daar speelt S!ze Matters bij Vooraf en Toe. Het swingt als een tierelier, maar er waait een behoorlijk koude wind over de Nieuwe Rijn, tijd voor wat zijstraten.

De Wolsteeg bijvoorbeeld waar The Timers bij Dranklokaal De WW een prima set sixties psychedelische rock neerzetten. Met uitstapjes naar wat grunge wordt het een boeiend optreden.

Op het Gerecht is Willem Bodhi begonen aan een uitgebreide drie uur durend optreden met heel veel muzikanten. Een soort jamsessie met in het begin nog veel akoustische Americana.

Bij Red Cherry in De WW klinkt het allemaal weer veel harder, maar zeker niet minder goed. Prima stelletje indie retro rockers. Dan is het even pauze en omdat het 3 oktober is, tijd voor de jaarlijkse hutspotmaaltijd.

Daarna is op het Gerecht de jamsessie nog steeds aan de gang en heeft het een meer elektronisch gehalte gekregen. Gewoon lekker rocken met nummers als The Breeze, On The Road Again (Willie Nelson) en knallende afsluiter Sweet Home Alabama.

Even een rondje door de stad gemaakt, voor zover dat lukt in de drukte, maar behalve Bas Paardekooper en zijn Blew Crue is er weinig origineels te beleven. Wat is er nou zo leuk aan al die coverbandjes? Want daar struikel je zowat over.

Dus weer terug naar De WW voor Hengst! Stevige pop-rock formatie die het hier goed doet. In juni hier ook al kort gezien, maar dit optreden bevestigt hun kwaliteit. Hierna komt nog een optreden van Fat Angel, maar die speelden gisteren al op het Gerecht, tijd om deze 3 October af te ronden.

En die afronding bestaat traditie getrouw uit het vuurwerk, dat gewoon vanuit de achtertuin valt te zien. Het was weer een fijne 3 Oktober, prima weer en als je even zocht ook prima muziek!

LINKS:
S!ze Matters
Vooraf en Toe
The Timers
Willem Bodhi
Red Cherry
Bas Paardekooper
Hengst!
De WW
3 October Vereeniging

Leidens Ontzet goed van start

Het is geen zwoele zomeravond, maar met een dikke trui aan is het goed uit te houden vandaag bij het Leidens Ontzet. Er zijn zo'n 40 optredens vanavond, overal in de stad, en er is een taptoe, kermis, markt en het is vooral lekker druk. Goede en slechte coverbands vormen de muzikale hoofdmoot, gelukkig zijn er ook nog wat bands met eigen werk. Zoals Sugar Boy & The Sinners op het podium bij Lemmy's. Altijd goed om ze weer eens te zien, want hun enthousiasme en speelplezier zorgen voor twee uur geweldige blues.

Na de taptoe speelt All Comes Down in Dranklokaal De WW. Interessant, want hier hebben ze statiegeld glazen terwijl dat niet verplicht is, mooi stukje maatschappelijke verantwoordelijkheid! Verder breek je zowat je nek over alle lege glazen, bekers, blikjes en flessen in Leiden.
Afgelopen zondag stond All Comes Down nog als duo in Velvet, nu op volle sterkte hier. En dat is weer prima in orde. Geweldige band met een uitstekende zangeres.

Op het Gerecht heeft Estaminet Schommelen weer een podium staan met diverse optredens, met als hoogtepunt Fat Angel. Feest met deze Balkan-fun-punk band in een mooie uithoek van de stad.
Leuk overigens om ook allerlei mensen tegen te komen met het geprinte MuziekGezien 2&3 October programma én veel bekenden die door de AANRADER!s opeens bij Sugar Boy & The Sinners of Fat Angel uitkwamen. Doe je het toch niet voor niets.
Het gaat nog wel even door hier in Leiden, maar het is muzikaal niet meer echt interressant. Morgen verder bij De WW, Voor af en Toe, Schommelen en Lemy's.

LINKS:
SugarBoy and the Sinners
Lemmy's
All Comes Down
De WW
Fat Angel
3 October Vereeniging

Minikoraal als aftrap 3 oktober feest

Voor de 21ste keer is het Minikoraal de aftrap voor het 3 oktober feest, met vandaag maar liefst 3400 schoolkinderen die met begeleiding van K&G3 traditionele en nieuwe liedjes zingen. Op de sokkel voor het podium burgemeester Van der Werf, initiator en 'voorzanger' deze middag. Krijgt hij ook nog eens een koninklijke onderscheiding.

Hoogtepunt is natuurlijk het gastoptreden van Jochem Myjer die samen met alle kinderen La La La Leiden zingt. Een veel uitgebreider verslag is te vinden bij de Leidse Glibber. Morgenmiddag is de officiële opening van 3 oktober en daarna barst de muziek twee dagen lang los.

LINKS:
3 October Vereeniging
K&G
Jochem Myjer