Afwisselende kroegentocht

De kroegentocht van de Leidse Blues- en Jazzweek is altijd een dolle boel. In ruim 20 kroegen is vanavond live muziek te horen. In 't Praethuys is het al vroeg stampvol voor de bluesrock van Bas Paardekooper. Stevig trio met dito impact.

In The Grenare spelen Lucas Meijers, Sven Rozier, Robin Koerts en Mark Jansen een prima sessie met vooral veel min of meer bekende nummers uit jazz en blues. Van The Wind Cried Mary tot Love for Sale. Genieten!

Ook genieten is het in het Stadsbrouwhuis met Banda ¡Carumba! Als altijd één groot feest in het overvolle café!

Iets, maar niet veel, rustiger is het bij De Wakende Haan waar The Drunken Lullabies met repertoire dat put uit Ierse en Amerikaanse stevige folk. Nummers van The Pogues en traditionals als Old Dan Tucker komen voorbij. Lekkere afsluiting van deze kroegentocht.

Leidse Glibber Emile was er natuurlijk ook bij. En 3voor12Leiden ook voor het meer inhoudelijke verslag. En het sfeerverslag op Sleutelstad niet te vergeten.

LINKS:

Bas Paardekooper

't Praethuys

The Grenare

Banda Carumba

Stadsbrouwhuis

De Wakende Haan

Leidse Blues- en Jazzweek

Praethuys Blues Festival pakt lekker door

Op deze derde festival dag alweer spelen er twee bands in 't Praethuys, 's-middags is het de beurt aan de Andrew Spieker band met onder andere Rob Baars op gitaar en zang die een mix spelen van blues en pop. Heerlijk genieten vanaf het terras, weinig gezien dus, maar wel gehoord op de achtergrond.

En rond een uur of acht is het de beurt aan het Henk Bosman quintet. Met niemand minder dan Bas Paardekooper op gitaar en Boris van der Lek op sax. En verder Danny Kegel op drums en Marcial Lorenzo op bas. Prima vijftal dat 't Praethuys aardig op zijn kop weet te zetten!

LINKS:
Henk Bosman
't Praethuys

Het blijft muzikaal behelpen deze 3 october viering

Het leukste van de 3 octoberviering in Leiden zijn toch altijd weer de bands die optreden op de terrassen van veel café's. Dat kan dit jaar niet en als alternatief is bedacht om muziek op bootjes te doen door de Leidse grachten. Klinkt leuk, maar als de bands dan, zoals hier O'Nine, gewoon voorbij komen varen en je maar een half nummer van ze hoort is dat toch anders.

Op veel boten ook alleen maar dj's en dat gaat al gauw op de Peurbakkentocht lijken. Sneller, dat wel, maar zonder varende kunstwerkjes. Ook de boot van Studio De Veste met echte live muziek is alweer voorbij voordat je het weet. Maar gelukkig zit het weer vandaag mee, het is goed toeven aan de waterkant.

Maar voor meer muziek dan toch maar naar het café in want in 't Praethuys speelt de Bende van Baars een paar leuke sets Americana. Helaas is er buiten op het terras (het is tenslotte mooi weer) weinig van te horen.

En dat is ook zo bij het optreden van Bas Paardekooper later op de avond, maar gelukkig wel weer wat live muziek vandaag, volgend jaar hopelijk weer gewoon buiten! Want hoewel we ons uitstekend geamuseerd hebben is de afwezigheid van live muziek buiten een groot gemis.

LINKS:

O'Nine

Rob Baars

Bas Paardekooper

't Praethuys

3 october vereniging

Bluesavond

Het is alweer de vierde dag van de Leidse Blues- en Jazzweek en dat blijkt vanavond de bluesavond te zijn. Het begint met de Men in Blues met in tegenstelling tot gisteren nu de 'oude' bezetting met Frans Heemskerk en Aad van Pijlen, klinkt weer heel anders en altijd geweldig in De Twee Spieghels!

Bij De Uyl van Hoogland spelen gitarist/zanger Bas Paardekooper en toetsenist/zanger Wouter Hoek prima Americana. Het is de helft van de band Paardekooper (voorheen Bas Paardekooper & the Blew Crue) en het publiek geniet en er wordt zelfs gedanst!

Bij Jantje van Leiden is er niet genoeg ruimte om te dansen, want met Blues on the Rockz is de tent al snel afgeladen vol. Lekkere mix van oude (en enkele nieuwe) blues-, pop- en rockcovers. Uitstekend avondje Leidse Blues- en Jazzweek weer!

LINKS:
Men in Blues
De Twee SpieghelsBas Paardekooper
De Uyl van Hoogland
Blues on the Rockz
Jantje van Leiden
Blues- en Jazzweek Leiden

3 October!

De optocht is toch best wel één van de saaiste hoogtepunten van het 3 Octoberfeest. Het lijkt eindeloos te duren, gaten vallen er volop, maar Gideon Roggeveen op zijn bakfiets maken dan toch weer veel goed. Maar in het zonnetje op de Breestraat valt alles mee en eigenlijk is het allemaal best grappig.

Na de optocht gelijk door naar de Nieuwe Rijn, want daar speelt S!ze Matters bij Vooraf en Toe. Het swingt als een tierelier, maar er waait een behoorlijk koude wind over de Nieuwe Rijn, tijd voor wat zijstraten.

De Wolsteeg bijvoorbeeld waar The Timers bij Dranklokaal De WW een prima set sixties psychedelische rock neerzetten. Met uitstapjes naar wat grunge wordt het een boeiend optreden.

Op het Gerecht is Willem Bodhi begonen aan een uitgebreide drie uur durend optreden met heel veel muzikanten. Een soort jamsessie met in het begin nog veel akoustische Americana.

Bij Red Cherry in De WW klinkt het allemaal weer veel harder, maar zeker niet minder goed. Prima stelletje indie retro rockers. Dan is het even pauze en omdat het 3 oktober is, tijd voor de jaarlijkse hutspotmaaltijd.

Daarna is op het Gerecht de jamsessie nog steeds aan de gang en heeft het een meer elektronisch gehalte gekregen. Gewoon lekker rocken met nummers als The Breeze, On The Road Again (Willie Nelson) en knallende afsluiter Sweet Home Alabama.

Even een rondje door de stad gemaakt, voor zover dat lukt in de drukte, maar behalve Bas Paardekooper en zijn Blew Crue is er weinig origineels te beleven. Wat is er nou zo leuk aan al die coverbandjes? Want daar struikel je zowat over.

Dus weer terug naar De WW voor Hengst! Stevige pop-rock formatie die het hier goed doet. In juni hier ook al kort gezien, maar dit optreden bevestigt hun kwaliteit. Hierna komt nog een optreden van Fat Angel, maar die speelden gisteren al op het Gerecht, tijd om deze 3 October af te ronden.

En die afronding bestaat traditie getrouw uit het vuurwerk, dat gewoon vanuit de achtertuin valt te zien. Het was weer een fijne 3 Oktober, prima weer en als je even zocht ook prima muziek!

LINKS:
S!ze Matters
Vooraf en Toe
The Timers
Willem Bodhi
Red Cherry
Bas Paardekooper
Hengst!
De WW
3 October Vereeniging

Aanstormend talent op Leidse cafépodia

Vanavond is er weer een presentatieavond van zangschool Sirene in Studio de Veste. Iedereen mag één liedje zingen voor de toegestroomde vrienden en familie, en het niveau is helemaal niet verkeerd. Grappig om hier ook weer Ludo Timp terug te zien, zong vorige maand nog bij het theatercafe in Scheltema. De avond wordt afgesloten met een aantal nummers zangdocente Til. Leuk al dat jong talent!

Dan naar Schommelen voor een set van Bas Paardekooper en Toine Scholten, die semi akoestisch de blues spelen van Jimi Hendrix (Little Wing) tot J.J. Cale. Bas stond eergisteren nog met zijn band The Blew Crue in Studio de Veste, Toine zien we overmorgen terug bij Morspop met S!ze Matters om middernacht, na Sugar Boy & the Sinners.

In Bad Habits is er iedere donderdavond een jamsessie met gitarist Marc Jansen. Vaak doet hij dat samen met Toine Scholten, maar die speelt nog in Schommelen. Dus vandaag heeft hij Kjelt Ostendorf, Tijs Kulker en Wesley Nuis meegenomen voor een stevig potje rock & roll met een vleugje funk. En ja, ook hier wordt Little Wing gespeeld! Mooie afsluiting van deze avond.

LINKS:
Zangschool Sirene
Studio De Veste
Bas Paardekooper
Toine Scholten
Marc Jansen
Bad Habits

Nieuw pareltje ontdekt in Leiden

Gisteren pas van gehoord, vandaag erbij! The Slow Salon is alweer toe aan de derde editie, een mooi huiskamer evenement met muziek en tekst. Voor de pauze wisselen Olaf Caarls (Long Conversations) en Pieter van Vliet (Port of Call) elkaar af met hun bijzondere eigen nummers.

Na de pauze spelen ze nog veel meer moois, afgewisseld met een gedicht en een horrorstory. Het is een avond voor kenners én voor luisteraars. Wanneer en waar de vierde editie is, is nog niet duidelijk, maar MuziekGezien is er graag weer bij!

Na afloop nog even naar Studio de Veste voor de Blues Tuesday met Bas Paardekooper and the Blew Crue. Da's gewoon lekker rocken met blues gebaseerd op de Engelse blanke blues uit de jaren 60 en 70. Cream, Allman Brothers en meer hoor je er in terug, leuk!

LINKS:
Olaf Caarls
Port of Call
The Slow Salon
Bas Paardekooper
Studio De Veste

Kroegentocht Leidse Jazzweek weer succes

We zijn alweer over de helft van de Leidse Jazzweek dus tijd voor de officiele opening in de Waag door cultuurwethouder Jan Jaap de Haan.

Daarna is er eerst een optreden van zanger Thom Hoorweg, zijn podiumdebuut, en vervolgens een optreden van jonge saxofnist Tim Wes, maar er is nog meer te doen in de stad.

Want alsof er geen Jazzweek bestaat is er weer een RAP op donderdag met ditmaal een lezing over hoe blinden architectuur beleven door Martijn Jordans en Bastiaan van de Kraats. Met een boeiend audio verslag van een bezoek van singer-songwriter Raul Midón aan het gerenoveerde Hakagebouw in Rotterdam.

En zoals altijd is er een muzikale omlijsting, ditmaal door zanger/gitarist Adyo 'Dutch Eagle' Boyadjian.

Inmiddels is de traditionele kroegentocht in alle hevigheid losgebarsten en de eerste stop is de tuinzaal van De Burcht waar bassist Jeroen Vierdag met vrienden speelt. Met Jamie Peet op drums, Folkert Oosterbeek op toetsen en een geweldig op dreef zijnde Maarten Hoogenhuis op sax. Schitterende uitvoering van 050, is langzamerhand een Nederlandse jazzklassieker aan het worden.

In De Burcht is het goed vol, De Twee Spieghels barst zowat uit zijn voegen! Daar staat dan ook FL!NK te spelen met trompettist Arthur Flink, Rafael Morales Aguin op bas en Satindra Kalpoe op (elektronische) drums. Spetterende Nu-Jazz met een flinke dosis elektronica.

In de pauze is het dan het moment om naar de volgende kroeg te gaan, er doen er tenslotte 27 mee, maar soms is het elders ook net pauze (Meneer Jansen) of kan er geen mens meer bij ('t Praethuys). Bij Studio de Veste is er nog net door te komen bij de altijd aanstekelijke Afro-jazz van Ungawa.

Bij Lazaru's is de muziek inmiddels gestopt, het is al na middernacht, maar aan de overkant klinkt nog een bandje. Bij Malle Babbe spelen namelijk The Eastern Aces vrolijke Indo-rock. De groep bestaat al sinds 1959(!) en twee van de toenmalige bandleden zitten er nog steeds bij. En ondanks hun leeftijd zijn ze uitstekend en swingend bezig.

Dan toch nog even naar 't Praethuys voor nog een paar nummers van Bas Paardekoper and the Blew Crue. Het is er iets rustiger, dus het lukt nu wel om binnen te komen en op dit tijdstip gaat een goede blues er altijd in. Maar ja, dan is het één uur en is het afgelopen. Van het vooraf bedachte schema is niet veel terechtgekomen, maar de muziek maakt dat allemaal meer dan goed, de kroegentocht is ook dit jaar weer een succes!
Lang niet alles gezien, gelukkig heeft Leidse Glibber een iets andere route genomen.

LINKS:
Thom Hoorweg
RAP op Donderdag
Arto Boyadjian
Jeroen Vierdag
Arthur Flink
Ungawa
Eastern Aces
Bas Paardekooper
Leidse Jazzweek

Werfpop met weer- en muzikale-extremen

Werfpop in de Leidse Hout heeft iets met water, twee jaar geleden was het droog maar het veld was een moeras, vorig jaar begon het met regen en klaarde het later op en dit jaar was het aanvankelijk veel te heet en het eindigde dan ook met een flink onweer.
Maar de sfeer was goed en de muziek, laten we zeggen afwisselend. Het begon met Ethereal, winnaar van de publieksprijs tijdens de voorronden van Werfpop. Prima melodische metal en het publiek was gelijk wakker.

Het publiek had overigens wel de schaduw opgezocht aan de randen van het festivalterrein zodat The Hilton Halo, een nieuwe Leidse band een set met een soort lichtsymfonische rock, voor een 'leeg' veld speelde. Of het daardoor kwam of door de pakken die de heren droegen bij 35 graden op het podium of omdat een half uur echt te kort is om helemaal op gang te komen, geen idee. Maar het optreden kon niet echt overtuigen, hoewel het hier een stel goede muzikanten betreft, daar lag het niet aan.

Inmiddels werd het steeds drukker (uiteindelijk 20.000 bezoekers volgens de organisatie) en werden plekjes in de schaduw schaars. Gelukkig is er dan nog altijd het bijprogramma in het muziekpaviljoen bij het Theehuis, vlak naast het festivalterrein. Meer bomen, minder publiek en een koel briesje over de vijver maakten het daar een stuk aangenamer. Daar speelde Pam MacBeth, de Amerikaanse (Nashville) country zangeres uit Sassenheim met haar band een prima set onvervalste country. Hé, wie zit daar achter de keyboards? Inderdaad, Frans Heemskerk, laatste tijd al vaker gezien in allerlei combinaties.

Terug op het festivalterrien speelde daar G.O.T.V., de winnaar van de juryprijs van de Werfpop voorrondes. Jonge Leidse band die (terecht) helemaal in de lift zit, met een eigen, orgineel geluid. Voor dit optreden hadden ze speciaal een blazerssectie ingezet, mooie toevoeging.

Daily Bread is een interessant trio uit Friesland dat garage dance speelt. Drums, bas en Philicorda/zang, een minimale bezetting met een maximaal effect. Wat een beetje ontbrak was de variatie, je wilt toch niet altijd jam op je boterham, maar soms toch ook gewoon kaas?

Het leuke aan Werfpop dat de programmering behoorlijk heftig is, maar dat er altijd plaats is voor een moment van schijnbare rust. Zoals het optreden van Shirma Rouse, soul, funk, jazz met vette grooves, een stevige blazerssectie en mooie zang. Zomerse muziek op een tropisch festival!

Tijd voor wat verkoeling bij het muziekpaviljoen bij het Theehuis waar Bas Paardekooper een set zompige bluesrock speelt. Veel interessanter dan de spierballenblues die we vorig jaar bij Zoetermeer Blues van hem zagen.

Leukste verrassing van dit festival was Go Back to The Zoo, veel van gehoord, maar nog nooit live gezien. En dat werd tijd want het is een regelrechte aanrader! Niet makkelijk in een hokje te plaatsen, een soort Britpop ondergesneeuwd onder Velvet Underground en Tsjechov. Binnenkort op Waterpop en Lowlands, ga ze zien.

Ondertussen wordt het tijd om wat te eten en na een korte inventarisatie komt Toko Mini (notabene bij mij om de hoek en pas 1x geweest) als favoriet uit de bus. Overheerlijke sate met ondertussen prima muziek van JZZZZZP. Jumpjazz van de bovenste plank. De drummer was er niet bij, maar dat maakte het optreden er niet minder om.

Geen tegenvaller, want als je ergens niets van verwacht en het blijkt ook zo te zijn is het alleen maar een bevestiging, was Aux Raux de Luxe. Al eens eerder gezien als duo, maar nu met Malle Pietje en de Bimbo's was het niet veel beter. Goedkoop effectbejag, geen muzikale inhoud. Laat je broek maar zakken!

En dan wordt het tijd voor de echte hardcore: Pestilence. Death Metal band van 1986 tot 1994 en heropgericht in 2008 en weer helemaal back to life. Prima in zijn soort, maar je moet er wel van houden....

.... dus terug naar de muziektent voor de Little Boogie Boy Blues Band, ontspannen blues, zoals alle optredens in het muziekpaviljoen. Lekker genieten, hoewel de eerste donkere wolken zich boven Leiden verzamelen.

Grote publiekstrekker is natuurlijk Moke, vorig jaar speelden ze nog op het dak van het station in Leiden, nu een uur lang op Werfpop. Groot succes en terecht, maar de lucht werd steeds donkerder en het voorspelde onweer leek op komst.

Via het muziekpaviljoen met nog een klein stukje van het Rob Baars Collective was het nu echt tijd om naar huis te gaan. De Jeugd van Tegenwoordig, The Subs en de Chris Koenen Band daardoor gemist, maar even over negenen brak het noodweer los boven Leiden.
Maar om het toch positief af te sluiten: Werfpop is een geweldig gezellig festival met een breed muzikaal scala en er zijn altijd verrassende bands.

LINKS:
Ethereal
The Hilton Halo
Pam MacBeth
G.O.T.V.
Daily Bread
Shirma Rouse
Bas Paardekooper
Go Back to The Zoo
JZZZZZP
Aux Raux de Luxe
Pestilence
Little Boogie Boy Blues Band
Moke
Werfpop
Leidse Hout