Rondje kermis op 3 october

Vandaag doen we een rondje kermis en dat laat weinig ruimte voor muziek. Helemaal niet erg, gisteren al een flinke overdosis gehad. Toch kom je tussen de diverse kermisattracties ook nog wel wat muziek tegen. Zoals bij Studio de Veste waar de leerlingen van de Rockademy laten horen wat ze inmiddels kunnen.

Na de hektiek op de Beestenmarkt even rust zoeken bij het Kort Galgewater waar ook een rockbandje staat te spelen. Prima muziek, maar geen idee wie het zijn.

Even verderop is er de jaarlijkse vlootschouw, met nautische markt en zeemansliederen van onder andere het Viswijvenkoor. Een en ander is georganiseerd door de Stichting Historische Haven Leiden en buurtvereniging De Put in de Oude Morsch.

Dan weer terug richting kermis via de Morspoort waar een groot podium staat waar de coverband de Driftkickers zich van zijn beste kant laat horen. Jong en oud staat er vrolijk op te dansen.

Op de Nieuwe Beestenmarkt staat achter alle kermisdingen nog een bescheiden podium voor Lazaru's waar de metalfans uit Leiden zich uitstekend vermaken met Ethereal. Inmiddels tijd voor de hutspotmaaltijd en vervolgens is het al gauw tien uur voor we thuis zijn. Het avondprogramma maar laten schieten, het is mooi geweest zo.

LINKS:
Studio De Veste
Viswijvenkoor
Driftkickers
De la Soul
Ethereal
Lazaru's

PleinOpen dit jaar geen zomers tuinfeestje

Maar er is gelukkig wel veel prima muziek. Het begint meteen lekker met de groep Pleen, dat een mengeling speelt van akoestische pop en rock. Vooral de zanger valt op, zeker in de meer funky/jazzy nummers. Talent zonder meer, maar moet zijn draai nog wat vinden. Leuke opwarmer.
Dan gaat het gelijk helemaal los met The Consolers, schijnt een gloednieuwe band te zijn (dit is ons eerste festival) maar spelen een geweldige set. Strak in het pak spelen ze een soort retro rock met invloeden van Beatles en The Who. Het swingt, het rockt, het feest is begonnen!
Dan is het weer even omschakelen naar de volgende band, Groove Embassy. Ook met roots, maar dan meer richting Stevie Wonder. Maakt niets uit, het swingt en het funkt geweldig.
Wéér heel anders is het optreden van DUF. Een jonge bluesband, begonnen als coverband, maar nu al snel komend met een eigen repertoire. Lekker vette, vuige blues waarmee ze Den Haag als bluesstad weer op de kaart willen zetten. Als ze zo doorgaan gaat dat lukken.
En dan een lang gekoesterde wens: Moonpilot op volle sterkte. Zagen ze al 2 keer bij het Imagine in the Park festival in Den Haag, op het Try Out Festival op Leiden Centraal en tijdens de Popronde vorig jaar in Leiden. Allemaal (semi) akoustische optredens, nu eindelijk eens helemaal versterkt.
En dat bevalt uitstekend, met zowel nummers van hun eerste cd Control als nummers van de in oktober op te nemen tweede. Eerst nog even een eigen studio bouwen. En de nieuwe nummers klinken uitstekend, lijkt wel of ze nog meer diepgang hebben dan oude bekenden als bijvoorbeeld Caroline.
En terwijl de eerste regendruppels beginnen te vallen eindigen ze hun set met Mr. Sunshine. Absoluut hoogtepunt!
Bij het aantreden van Meet the Storm begint het serieus te regenen, zou dat aan de naam van de band liggen? Band noch publiek trekken zich er veel van aan en het wordt een set serieuse hardcore postpunk waar je niet bij kunt blijven stilstaan.
PleinOpen is een showcase van nieuwe Haagse bands en dus is er van alles, voor elk wat wils, maar soms ook minder boeiend. Zoals rapper Buoy Royale, want als je tijdens een optreden van 30 minuten 10.000 keer f*ck zingt in diverse samenstellingen is het tijd om af te haken.
Heel wat prettiger is de hiphop van Zire, hiphop met z'n vieren. Nederlandstalig, maar wel grotendeels onverstaanbaar dus wat maakt het uit en jammer genoeg alleen met een dj en geen band. Maar gelukkig is het inmiddels al wel weer een tijdje droog.
Ethereal is weer heel wat anders, deze Leidse melodische metalband heeft niets meer te bewijzen, speelden op Eurosonic/Noorderslag en Zwarte Cross en hebben ook in Den Haag een flinke schare fans. Ze spelen het plein plat met een keigoede show. Vorig jaar nog gezien op Werfpop, maar ze zijn sindsdien veel beter geworden.
Even wat rustiger aan, zegt de presentatrice, maar dat lukt echt niet met het optreden van Woot. Zestiger jaren bluesrock in een modern jasje. Heftig a la Cream en Free.
Producer ClipSlice kan technisch vast heel veel, maar live ziet het er niet echt boeiend uit. Ook een Lets meisje in pettycoat of een rapper kunnen daar niets aan veranderen. Volgende keer graag met live band. Het gaat om inhoud, niet om uiterlijk vertoon.
Zoals, inhoud dus, bij The Must Haves, garagerock met een overdosis aan stevige rock en speedpunk. Catchy nummers en heel veel energie is de boodschap. Het is weer feest, ondanks de terugkomende regen.
En terwijl het steeds meer begint te regenen en de temperatuur daalt speelt alweer Gardenfest een soort moderne Krautrock. Kraftwerk 2011 zeg maar. De muziek is goed, maar de outfit wekt ook wel weer twijfels.
Het begint nu toch echt serieus te regenen en er zijn grenzen. Tijd om naar huis te gaan. Jammer voor Tonomats, Houses, Bagga Bownz, Burma Shave en Handsome Poets, hadden ze allemaal graag willen zien. Maar dan met een zonnetje erbij.

LINKS:
Pleen
The Consolers
Groove Embassy
DUF
Moonpilot
Meet the Storm
Buoy Royale
Zire
Ethereal
Woot
Must Haves
Gardenfest
PleinOpen

Werfpop met weer- en muzikale-extremen

Werfpop in de Leidse Hout heeft iets met water, twee jaar geleden was het droog maar het veld was een moeras, vorig jaar begon het met regen en klaarde het later op en dit jaar was het aanvankelijk veel te heet en het eindigde dan ook met een flink onweer.
Maar de sfeer was goed en de muziek, laten we zeggen afwisselend. Het begon met Ethereal, winnaar van de publieksprijs tijdens de voorronden van Werfpop. Prima melodische metal en het publiek was gelijk wakker.

Het publiek had overigens wel de schaduw opgezocht aan de randen van het festivalterrein zodat The Hilton Halo, een nieuwe Leidse band een set met een soort lichtsymfonische rock, voor een 'leeg' veld speelde. Of het daardoor kwam of door de pakken die de heren droegen bij 35 graden op het podium of omdat een half uur echt te kort is om helemaal op gang te komen, geen idee. Maar het optreden kon niet echt overtuigen, hoewel het hier een stel goede muzikanten betreft, daar lag het niet aan.

Inmiddels werd het steeds drukker (uiteindelijk 20.000 bezoekers volgens de organisatie) en werden plekjes in de schaduw schaars. Gelukkig is er dan nog altijd het bijprogramma in het muziekpaviljoen bij het Theehuis, vlak naast het festivalterrein. Meer bomen, minder publiek en een koel briesje over de vijver maakten het daar een stuk aangenamer. Daar speelde Pam MacBeth, de Amerikaanse (Nashville) country zangeres uit Sassenheim met haar band een prima set onvervalste country. Hé, wie zit daar achter de keyboards? Inderdaad, Frans Heemskerk, laatste tijd al vaker gezien in allerlei combinaties.

Terug op het festivalterrien speelde daar G.O.T.V., de winnaar van de juryprijs van de Werfpop voorrondes. Jonge Leidse band die (terecht) helemaal in de lift zit, met een eigen, orgineel geluid. Voor dit optreden hadden ze speciaal een blazerssectie ingezet, mooie toevoeging.

Daily Bread is een interessant trio uit Friesland dat garage dance speelt. Drums, bas en Philicorda/zang, een minimale bezetting met een maximaal effect. Wat een beetje ontbrak was de variatie, je wilt toch niet altijd jam op je boterham, maar soms toch ook gewoon kaas?

Het leuke aan Werfpop dat de programmering behoorlijk heftig is, maar dat er altijd plaats is voor een moment van schijnbare rust. Zoals het optreden van Shirma Rouse, soul, funk, jazz met vette grooves, een stevige blazerssectie en mooie zang. Zomerse muziek op een tropisch festival!

Tijd voor wat verkoeling bij het muziekpaviljoen bij het Theehuis waar Bas Paardekooper een set zompige bluesrock speelt. Veel interessanter dan de spierballenblues die we vorig jaar bij Zoetermeer Blues van hem zagen.

Leukste verrassing van dit festival was Go Back to The Zoo, veel van gehoord, maar nog nooit live gezien. En dat werd tijd want het is een regelrechte aanrader! Niet makkelijk in een hokje te plaatsen, een soort Britpop ondergesneeuwd onder Velvet Underground en Tsjechov. Binnenkort op Waterpop en Lowlands, ga ze zien.

Ondertussen wordt het tijd om wat te eten en na een korte inventarisatie komt Toko Mini (notabene bij mij om de hoek en pas 1x geweest) als favoriet uit de bus. Overheerlijke sate met ondertussen prima muziek van JZZZZZP. Jumpjazz van de bovenste plank. De drummer was er niet bij, maar dat maakte het optreden er niet minder om.

Geen tegenvaller, want als je ergens niets van verwacht en het blijkt ook zo te zijn is het alleen maar een bevestiging, was Aux Raux de Luxe. Al eens eerder gezien als duo, maar nu met Malle Pietje en de Bimbo's was het niet veel beter. Goedkoop effectbejag, geen muzikale inhoud. Laat je broek maar zakken!

En dan wordt het tijd voor de echte hardcore: Pestilence. Death Metal band van 1986 tot 1994 en heropgericht in 2008 en weer helemaal back to life. Prima in zijn soort, maar je moet er wel van houden....

.... dus terug naar de muziektent voor de Little Boogie Boy Blues Band, ontspannen blues, zoals alle optredens in het muziekpaviljoen. Lekker genieten, hoewel de eerste donkere wolken zich boven Leiden verzamelen.

Grote publiekstrekker is natuurlijk Moke, vorig jaar speelden ze nog op het dak van het station in Leiden, nu een uur lang op Werfpop. Groot succes en terecht, maar de lucht werd steeds donkerder en het voorspelde onweer leek op komst.

Via het muziekpaviljoen met nog een klein stukje van het Rob Baars Collective was het nu echt tijd om naar huis te gaan. De Jeugd van Tegenwoordig, The Subs en de Chris Koenen Band daardoor gemist, maar even over negenen brak het noodweer los boven Leiden.
Maar om het toch positief af te sluiten: Werfpop is een geweldig gezellig festival met een breed muzikaal scala en er zijn altijd verrassende bands.

LINKS:
Ethereal
The Hilton Halo
Pam MacBeth
G.O.T.V.
Daily Bread
Shirma Rouse
Bas Paardekooper
Go Back to The Zoo
JZZZZZP
Aux Raux de Luxe
Pestilence
Little Boogie Boy Blues Band
Moke
Werfpop
Leidse Hout