Druk bezochte jamsessie in De Twee Spieghels

De vierde dag van de Leidse Jazzweek is de rustigste van alle dagen. Dat wil zeggen, er is maar één optreden, maar dat is dan wel de jamsessie in De Twee Spieghels. Onder leiding van saxofonist Kurt Schwab en met Cedric Glans op bas, Sven Rozier op drums en een jonge, hele goede gitarist spelen ze bekende nummers die ze anders nooit spelen, vandaar de bladmuziek.
Het klinkt allemaal prima en De Twee Spieghels barst uit zijn voegen, zo druk is het. Volgend jaar op de maandag ook maar wat meer optredens programmeren, kan geen kwaad. Want overvol valt ook niet mee.

LINKS:
Kurt Schwab
Cedric Glans
Leidse Jazzweek
De Twee Spieghels

Ingetogen jazz en uitbundige blues vandaag

Op de derde dag van de Leidse Jazzweek is er de keuze tussen Wouter Hamel in de Leidse Schouwburg en Joris Roelofs en Karel Boehlee in De Twee Spieghels. De eerste zagen we wel vaker, maar Joris (o.a. JOC, Chambertones) nog niet, dus op naar de Spieghels. Blijkt de juiste keus want in het afgeladen café krijgen we een drietal prachtige sets te horen. Heel veel improvisatie op nummers als Body & Soul, If I Were a Bell en Love for Sale. Genieten! En alles heel ingetogen, soms lijkt het bijna kerkmuziek. Nou ja, het is tenslotte zondag, dus dat moet kunnen.
Het duurt lekker lang in De Twee Spieghels, dus na een snelle avondmaaltijd @Julia's door naar 't Praethuys waar Men in Blues hun nieuwe zondagavondstek hebben gevonden. De eerste zondag na de plotselinge sluiting van Hunky Dory speelden ze hier ook al en vanaf vorige week zondag gaat dit de nieuwe stek worden. Het begint om 20.30, dus iets eerder dan vroeger en het is goed om te zien dat er nu al zoveel bekende gezichten zijn. De Men in Blues zijn vanavond weer heerlijk op dreef met Daniel van Dalen voor het eerst erbij op drums en met Bart Landstra op mondharmonica en zingend. Blij dat ze weer wekelijks te zien zijn en ze zullen hier zeker regelmatig voorbij komen!

LINKS:
Joris Roelofs
Karel Boehlee
De Twee Spieghels
Men in Blues
't Praethuys
Leidse Jazzweek

Twee opmerkelijke concerten op tweede dag Leidse Jazzweek

Het begint vandaag in De Twee Spieghels met bassist Jörgen Fleskens die muziek speelt van zijn nieuwe cd Kumquat. Met Ben van den Dungen op sax, Gerben Klein Willink op trompet & flugelhorn, Lodewijk van der Pol op toetsen en Eric Hoeke op drums. Spelen een soort Fusion, iets dat we niet vaak horen in De Twee Spieghels, maar wat na een tijdje goed bevalt.
Doet bij vlagen denken aan Robert Wyatt begin jaren '70. Rock Bottom, Ruth is Stranger Than Richard en vooral aan zijn Drury Lane cd. Enig minpuntje is de combinatie van sax en trompet, gaat meestal goed, maar hangt er soms net tegenaan. Gelukkig maakt de Bourgogne Blanc '10 die op dit moment wordt binnengebracht alles weer goed.
Dan wordt het kiezen, en dat gaat komende week wel meer gebeuren, want vanavond speelt Full Duplexx bij Hot House in De Burcht en Slim Cessna's Auto Club in de Q-Bus. Beide interessant, maar de keuze valt op de laatste. En dat is niet verkeerd want ze spelen een soort Hillbilly Dead Kennedys gospelpunk. De muziek is geweldig en opzwepend, alleen de teksten zijn (gelukkig) nauwelijks te verstaan, anders zouden we nu allemaal Baptisten zijn geweest.
Maar de Leidse Jazzweek is goed onderweg!

LINKS:
Kumquat
De Twee Spieghels
Slim Cessna's Auto Club
Q-Bus
Leidse Jazzweek

Opzwepend optreden JuJu Bros bij De X

Het is gezellig druk vanavond in de Q-Bus waar de JuJu Bros een aanstekelijk optreden laten horen. AfroJazzFunk met Pablo de Haas (saxofoon, EWI), Jos de Haas (percussie), Udo Pannekeet (bas), Stefan Kruger (drums), Stefan Schmid (toetsen) en Anton Goudsmit (gitaar). Inclusief toegift spelen ze ruim anderhalf uur de sterren van de hemel en presenteren ze hun cd Joint Forces overtuigend, met humor en spelplezier. Het zijn allemaal doorgewinterde muzikanten en dat is te horen ook, waarbij Stefan Schmid zorgt voor iets extra's dat de meeste afrojazzfunk bands ontberen. Zijn ze een keer in de buurt, ga dan zeker kijken, aanrader!Daarna nog even naar De Twee Spieghels om Afrika in te wisselen voor Zuid-Amerika. Mooie LatinJazz door zangeres Brancka en gitarist Jeen Rabs. Ze zijn al een tijdje bezig maar wij pikken nog net het laatste half uur mee. Onder andere een mooie versie van One Note Samba. Jeen Rabs is natuurlijk altijd goed op gitaar, maar Brancka hoorden we nog niet eerder en dat blijkt een hele goede te zijn.
Dit is de eerste dag van de Leidse Jazzweek en die begint gelijk al helemaal goed. Dat wordt een mooie tijd de komende dagen!

LINKS:
JuJu Bros
Q-Bus
Brancka
Jeen Rabs
De Twee Spieghels
Leidse Jazzweek

Nog even en de laatste voorronde zit er op

Net als alle vorige dagen zijn er weer drie solisten die hun kunsten laten horen. Het begint met Tom van der Zaal op sax en begeleiding van Miguel Rodriguez op piano, Steve Zwanink op bas en Robert Jan van Straalen op drums. Ze spelen een bestaand stuk, een eigen arrangement en een eigen stuk en Tom gaat er stevig tegen aan met een mooie techniek. Het repertoire is afwisselend en de band is uitstekend op dreef. De toon is alweer gezet.
Dan volgt Erik Brouwer op de piano, met begeleing van Lennart van Dijk op bas en Thijs Bastiaans op drums. Ook hier drie stukken, iets van Brad Mehldau waarop Erik lekker freewheelt, dan een eigen stuk dat heel ingetogen en lyrisch is en tot slot een eigen arrangement van een nummer van John Coltrane. Een origineel geluid, net even een tikkie anders, mooi!
Als derde is Philip Czarnecki op gitaar aan de beurt met Christian Pabst op piano, Pat Cleaver op bas en Kaspars Kurdeko op drums. Hier alleen maar eigen werk te beginnen met een blues in f, Flues. Dan volgt een ballad die hij op deze rumoerige avond in De Twee Spieghels helemaal alleen speelt. Gewaagd, maar toch lukt het hem iedereen muisstil te krijgen, knap! Ook hij speelt nog een derde nummer en laat zien hoe vingervlug hij is.
En daar is hij weer, de grote fles Grolsch oftewel de publieksprijs. Vanavond is die zonder twijfel, de db is daar eigenlijk niet voor nodig, voor Tom van der Zaal.
De jury heeft, zoals bijna iedere avond een andere mening, Philip Czarnecki gaat door naar de finale. Omdat hij een volwassen instrumentalist is, met goede stukken en het meest compleet is volgens die jury. Waarna de winnaar nog een paar leuke stukken laat horen.
Zo, de voorrondes zitten erop, we gaan op naar de finale op zondag 29 januari, 16.00 uur, in de Q-Bus. En dat gaat wat worden, want het niveau van alle 18 musici (en hun vele begeleiders) was uitzonderlijk hoog dit jaar en de zes besten zijn nu door. Maar voor het zover is krijgen we eerst nog een overvolle Leidse Jazzweek.

LINKS:
Philip Czarnecki
Tom van der Zaal
Leidse Jazzweek
De Twee Spieghels

Moeilijke keuze bij vijfde voorronde Leiden Jazz Award 2012

Niets vermoedend stap je De Twee Spieghels binnen voor alweer de vijfde ronde van de Leidse Jazz Award 2012. Blijkt er opeens een jurylid te ontbreken, of MuziekGezien dat dan maar wil invullen. Dat doe je dan, maar dat heeft natuurlijk wel invloed op dit verslag.
Als eerste speelt saxofonist Soso Lakatos met Liya Grigoryan (piano), Ties Laarakker (bas) en Stefan Franssen (drums). Geweldig optreden, toon, timing, frasering, alles klopt. Doorloopt vele muziekstadia van hardbop tot pop en speelt wel heel veel noten, maar technisch is het perfect!
Tweede kandidaat is gitarist Richie Reichgelt met Miguel Rodriguez op piano, Steve Zwanink op bas en Jimmi Hueting op drums. Hij begint opmerkelijk met een aangepaste versie van I Love Music van de O'Jays, waarbij de soulgroove verjazzed is. Wat opvalt is het warme geluid en de goede techniek en natuurlijk het mooie samenspel. Ook het eigen nummer klinkt prima, dat gaat nog moeilijk worden om een winnaar aan te wijzen.
Tenslotte is er nog pianist Alex Koo met Thomas Rolff op bas en Attilla Gyarfas drums. Ook hij speelt een weergaloze en afwisselende set met eigen en bestaand werk. Bij Waar Ooit Water Was hoor je het water stromen, bij een slaapliedje blijf je wakker en een nummer over blote voeten knalt er uit!
Het niveau vanavond is weer heel hoog, de verschillen klein en de publieksjury stuurt Richie Reichgelt met de bierfles naar huis.
De jury is er eigenlijk best wel snel uit, want hoewel het niveau van alle drie hoog is en het samenspel bij iedere groep geweldig is, springt Soso Lakatos er toch net even bovenuit vanwege zijn fraaie toon, mooie frasering en het brede spectrum van hardbop met elementen van pop en Hongaarse invloeden. Tijdens de toegift gaat hij helemaal los, zonder wedstrijdstress speelt het toch nog lekkerder.

LINKS:
Soso Lakatos
Richie Reichgelt
Alex Koo
Leidse Jazzweek
De Twee Spieghels

Close finish bij vierde voorronde Leiden Jazz Award

Vanavond begint de tweede reeks van drie voorrondes van de Leiden Jazz Award 2012 in De Twee Spieghels, woensdag en donderdag nog meer en zondagmiddag 29 januari is de finale in de Q-Bus.
Vanavond opent met de Poolse zangeres Agata Swieton en zij heeft een internationaal gezelschap meegenomen. Met Jin Kim op piano, Ying-Da Chen op gitaar, Inseop Song op bas en Richard Struck op drums. Ze zingt mooi, heeft een prima stem en doet zowel eigen werk als bekendere nummers, de hele opbouw van het setje is goed, maar je hebt toch het idee dat er nog meer in zit.
Dan is pianist Jusin Min aan de beurt, hij komt uit Zuid Korea, en zijn begeleiders zijn Justin van Uum op bas en Roel Meessen op drums. Ook hier een mix van eigen en bestaand werk en de band gaat er meteen vol tegenaan. Mooie opbouw van de nummers en het lukt hem het hele café stil te krijgen.
De derde kandidaat is de Australische gitarist Damien Kingston met Theo Balbig op bas en Richard Struck op drums. Damien speelt alleen maar eigen werk en dat pakt goed uit. Mooie, evenwichte composities, van ingetogen tot meeslepend, van fluisterend tot knallend. In elk geval gaat de zaal plat. Dat gaat nog moeilijk worden voor de jury.
De publieksprijs gaat vanavond naar Agata Swieton, het verschil in applaus was er niet te horen, maar een db-meter hoort zelfs de kleinste verschillen. Een close-finish, maar de fles bier gaat naar Polen!
Ook voor de jury is het lastig, het is de eerste avond dat er geen unanieme jury uitslag is, nog een close-finish dus. Maar uiteindelijk wint Jusin Min vanwege de boeiende stijlelementen en het volwassen geluid. En om dat nog even te demonstreren spelen ze als toegift een mooie versie van Autumn Leaves.

LINKS:
Agata Swieton
Jusin Trio
Damien Kingston
Leidse Jazzweek
De Twee Spieghels

Supertrio Beek, Boehlee, Koerts in De Twee Spieghels

In Jazz- en wijncafé De Twee Spieghels is het altijd goed toeven, zeker als er live muziek is. De smaakpapillen weten inmiddels dat de wijn daar ver boven gemiddeld is, maar regelmatig zijn er van die dagen dat je ook je oren niet gelooft, zo mooi is de muziek er dan. Zoals vandaag met saxofonist Tom Beek, Karel Boehlee op Fender Rhodes en Robin Koerts op basgitaar en elektronica. Het is een gelegenheidsformatie, ze doen eigenlijk maar wat om het oneerbiedig uit te drukken, maar het is onaards mooi!
Het zijn alle drie musici die we wel vaker zien, Tom Beek o.a. met zijn eigen trio en steeds vaker bij Sven Hammond Soul, en Karel Boehlee met o.a. Toots Thielemans en met The Princess Project en Robin Koerts met State of Monk en zijn Soundbites bij DWDD. En natuurlijk regelmatig in De Twee Spieghels met wisselende bezettingen.
Maar wat ze hier laten horen is echt boven alle (toch wel hooggespannen) verwachtingen, fantastische funky-lounge-nu-jazz. De Spieghels barst zowat uit zijn voegen, terecht, maar het is duidelijk, dit trio moet serieus verder, want zoiets moois horen we zelden!

LINKS:
Tom Beek
Karel Boehlee
Robin Koerts
De Twee Spieghels

Veel afwisseling met European Union Quartet en Ladyface

Het European Union Quartet is een van de bands waar saxofonist Iman Spaargaren deel van uitmaakt en vandaag spelen ze in De Twee Spieghels. Samen met gitarist Ulrich Elbracht (Duitsland), bassist Gavin Barras (Engeland) en drummer Marek Dorcik (Slowakije) ontstaat er een mooi, dynamisch samenspel met allemaal eigen werk. Goede hedendaagse jazz, voortbouwend op aloude tradities. Met de nadruk op hun nieuwste cd The Dark Peak die afgelopen oktober verscheen. Klassieke jazz in een modern jasje, heel mooi.
Het is een tijdje stil geweest rond Ladyface, maar vanavond doen ze een huiskamerconcert in Leiden. Altijd een leuke setting en we krijgen twee uur lang nummers van Tom Waits voorgeschoteld. Naast de vaste kern van Ab van Bochove op accordeon en zang en Lucia Bronsveld op altsaxofoon, xylophoon en backing vocals, hebben ze een aantal gasten meegenomen zoals Maarten Witkam (Dempsey) op sopraansax en viool, Erik op gitaar, Mark op drums en Jan op bas.
Ruim 20 nummers spelen ze met klassiekers van de lp Closing Time (1973) tot en met de cd Real Gone (2004). In the Neighbourhood, Time, Train Song, Heart of Saturday Night, Dead & Lovely, Jersey Girl en Ol'55 zijn maar een paar nummers die de revue passeren en het optreden eindigt met het meeslepende Tom Traubert's Blues.
Het is een avondje lekker genieten in de goed gevulde huiskamer en een mooie opwarmer voor het concert op 24 januari in de Leidse Schouwburg van het Canadese l’Orchestre d’Hommes-Orchestres, die ook met het repertoire van Tom Waits aan de haal gaan.

LINKS:
European Union Quartet
De Twee Spieghels
Ladyface

Heel groots eerbetoon aan Hunky Dory

Leiden kent meer dan 200 café's en dat er af en toe één verdwijnt is niet zo verwonderlijk, dat is dan over en voorbij, jammer, we zoeken wel een andere uit. Maar dat is niet zo in het geval van Hunky Dory het leuke muziekcafé in de Vrouwensteeg, zowel muzikanten als bezoekers hadden er een speciale band mee, het is weg en we missen het. Vandaar dat er vanavond een Tribute to Hunky Dory plaatsvind in de Q-Bus.
Maar liefst acht optredens door allemaal muzikanten die regelmatig in Hunky Dory speelden, te beginnen met Willem Bodhi met zijn sixties en seventies popcovers. En de toon is gelijk gezet, het publiek zingt vrolijk mee met Sunny Afternoon. "Jammer dat aan alle goede dingen een einde komt" zegt Willem en daar is iedereen het mee eens.
Het zijn allemaal optredens van 25 minuten met pauzes van hooguit 10 minuten, dus de vaart zit er goed in. Ook bij het optreden van Pam MacBeth en Chris Koenen die de country-zijde van Hunky Dory laten horen. Met veel bekende nummers, maar ook weer het mooie eigen nummer Hole in My Soul.
Als vervolgens Rob Baars aan zijn optreden begint is de Q-Bus helemaal vol, er kan niemand meer bij! Overigens spelen alle muzikanten belangeloos mee, heeft de Q-Bus de ruimte en de techniek belangeloos ter beschikking gesteld en gaat de opbrengst van deze avond naar Sjors en Flo, eigenaar en bedrijfsleider van Hunky Dory. Trots op Leiden!
Dan is het tijd voor het grotere werk als Little Boogie Boy met Frans Heemskerk op toetsen, Robbie Carree op drums, Aad van Pijlen op bas en Wouter Kiers en Nicko Christiansen op saxen het podium op gaan. Dat is dus echt knallen!
Hoe belangrijk een café als Hunky Dory is wordt duidelijk gemaakt door SugarBoy & The Sinners. Inmiddels een gevestigde naam in de blueswereld, maar ooit klein begonnen in Hunky Dory, dat dus een plaats was voor beginnend talent om podiumervaring op te doen. Nu staan ze hier in de Q-Bus als eerbetoon aan het vertrouwen dat Sjors ooit in hun stelde.
In Hunky Dory speelden ook af en toe internationaal bekende artiesten waarvan vanavond Steve Conte de vertegenwoordiger is. Hij speelt solo nummers van zijn laatste cd, maar eindigt het optreden met een spetterende versie van Pills van de New York Dolls waar hij van 2004 tot 2010 deel van uitmaakte.
Hunky Dory kende ook vaste muzikanten zoals Mr. Boogie Woogie die er om de twee weken op donderdag was. Mooie Fats Domino medley op verzoek van Sjors en er volgen meer verzoekjes uit het publiek dat daarbij massaal meezingt.
Een andere vaste bespeler was natuurlijk Men in Blues, iedere zondagavond speelden ze er. Met Chris Koenen op gitaar en zang, Aad van Pijlen op bas en zang, Robbie Carree op drums en Frans Heemskerk op toetsen. Aangevuld met Wouter Kiers en Nicko Christiansen op saxen, dat is dus helemaal genieten!
En terwijl de eerste tonen van het onvermijdelijke en altijd geweldige Temptation worden ingezet komen presentator Fons Delemarre, Sjors en Flo het podium op om muzikanten en publiek te bedanken voor een onvergetelijk café en een onvergetelijke avond.
Daarna speelt Flo nog mee op mondharmonica en tenslotte wordt de lichtbak die altijd voor het raam van Hunky Dory hing en nu in de Q-Bus staat symbolisch uitgezet. Het is nu echt voorbij, Hunky Dory is niet meer en dat is eeuwig zonde. Het einde van een (veel te kort) tijdperk, maar een memorabele avond, dat dan weer wel.

LINKS:
Hunky Dory
Willem Bodhi
Pam MacBeth
Little Boogie Boy
Frans Heemskerk
Wouter Kiers
Nicko Christiansen
SugarBoy & the Sinners
Steve Conte
Mr. Boogie Woogie
Men in Blues
Q-Bus

Derde voorronde Leidse Jazz Award weer van hoog niveau

Het is weer een gezellig drukke boel in De Twee Spieghels tijdens de derde voorronde van de Leiden Jazz Award. De avond opent met gitarist Eran Har Even die samen met Pat Cleaver (bas) en Kevin van den Elzen (drums) een mooi half uur laat klinken. Eerste helft op akoestische gitaar, tweede helft elektrisch. Hij speelt een mix van eigen en bestaande nummers en doet dat goed en origineel, de nummers op akoestische gitaar doen een beetje Spaans aan. Prima set!
Als tweede is pianist Robert van der Padt aan de beurt met Joost Verbakel op bas, Tom Nieuwehuijse op drums en Remi KazuKauskas op dwarsfluit. Hij speelt allemaal eigen composities en begint met een stuk dat hij qua stijl Absolute Muziek noemt en dat klinkt goed. Daarna gaat hij over op muziek die een verhaal vertelt, die emotioneel is, poetisch, zingt en danst. Het verhaal verteld hij er dan zelf bij, zowel pratend als spelend. Een bijzonder orgineel geluid en een goede presentatie!
Als derde vanavond speelt pianist Dominic J. Marshall samen met Pat Cleaver (bas, zijn tweede optreden vanavond) en Ruben Stein (drums). Zijn muziek is dan weer meeslepend en sterk, maar gaat vervolgens alle kanten op, het evenwicht ontbreekt nog een beetje. Het is ook allemaal enigzins introvert en dat is jammer.
En dan is het weer tijd voor de prijzen, Robert van der Padt krijgt, dankzij de db-meter de publieksprijs. En wie zou er nu niet blij zijn met zo'n enorme fles bier?
Op de achtergrond de presentator van de voorrondes, Fons Delemarre.
De jury komt tot een andere conclusie en wel dat Eran Har Even door gaat naar de volgende ronde dankzij zijn mooie klank en composities. Volgens de jury is hij klaar voor het grote werk!
Als toegift speelt Eran nog twee nummers, waarvan één met Dominic J. Marshall erbij, want dat is jazz, lekker samenspelen! En de echte winnaar is natuurlijk het publiek, dat heeft weer een prima muzikale avond achter de kiezen.

LINKS:
Eran Har Even
Robert van der Padt
Dominic Marshall
Leidse Jazzweek
De Twee Spieghels