Gouden Pet 2009 kent terechte winnaar

De Gouden Pet is een straatmuzikantenconcours dat op de eerste zondag van juli in de Leidse binnenstad wordt gehouden, dit jaar voor de 23ste keer. Het was onmogelijk alle muzikanten te zien, we hadden vooraf een kleine selectie gemaakt en verder kwamen we, lopend door Leiden van alles tegen.
Zoals Stan van Haasteren een soort levende jukebox, die net zo makkelijk een nummer van Michael Jackson speelde als een nummer van U2.

Veel solisten natuurlijk, hoewel die het natuurlijk niet makkelijk hadden als tien meter verderop een klezmerband staat te spelen. Het lot van de solo straatmuzikant zullen we maar zeggen.
Ook Gerard Vos had er behoorlijk last van, maar speelde geconcentreerd door, met mooie eigen repertoire.

Maar de slagwerkgroepen waren de echte stoorzenders en een deel van het publiek liet ook merken dat ze vonden dat slagwerkers er niet bij passen.
Gelukkig had Jule er hier geen last van terwijl ze popliedjes zingt en zichzelf begeleidt op gitaar en tamboerijn.

Iemand die wel tegen een stootje kon was de Hoekse Troubadour. Met tragikomische smartlappen speelde de winnaar van vorig jaar stevid door.

Behalve solisten waren er natuurlijk ook diverse duo's. Bijvoorbeeld Belle gaat Loos, de enige muzikanten die we met de pet zagen rondgaan. En dansen kunnen ze ook.

Just Sisters stonden niet in het programma, waarschijnlijk was er een andere straatmuzikant uitgevallen. Speelden en zongen lieve liedjes.

Het duo Witte Maan speelden Nederlandstalige liedjes over leven en liefde.

Flukx speelt met accordeon, saxofoon en stem jazz-georienteerde nummers.

Van Simone Toet hoorden we een aantal mooie folksongs, maar ze schijnen ook covers van Tom Waits en Neil Young te doen. Dat hebben we dan weer gemist.

Het trio Lucy & The Man speelt bekende en onbekende folkmuziek uit alle windrichtingen, maar ook eigen nummers.

Spiel Klezmer Spiel speelt niet alleen, maar vertelt er ook verhaaltjes bij, sprookjesachtig. Sloeg behoorlijk aan bij het publiek.

De Fruitcompagnie brengt Nederlandstalige liedjes en poëzie.

4Free speelt en zingt vierstemmig nummers van Crosby, Stills & Nash, Eagles en Beatles.

Het kwartet April Five speelt mooie, gevoelige ballads. Dat Five zal wel een andere betekenis hebben, of was één van de bandleden ziek.

Klezmer meets bop is de korte maar de lading dekkende omschrijving van Geteisem in de programmafolder. Swingend.

The White Sox spelen hier op de heuvel van De Burcht een soort bluegrass. Wat we misten waren de witte sokken....

Kern van Calan Mai zijn de drie zangeressen, dynamisch en vol vuur en passie. Erg goed.

Van 4xniks zagen we nog net de laatste maten van hun laatste nummer. Dat kan zo gebeuren.

Maar het gaat hier om een concours, dus terwijl de jury in conclaaf ging en muzikanten en publiek zich verzamelden op het Hooglandse Kerkplein, speelde Komen Lopen een korte set.

De jury, die het blijkbaar wel gelukt was alle muzikanten te zien, nomineerden een zestal finalisten. Deze mochten allemaal nog twee nummers op het podium spelen voordat het publiek kon gaan stemmen. Theodora de Rooiebal beet de spits af.

Vervolgens was het de beurt aan het Trio Mama Roux, een vijftal dat een kruising brengt van straatmuziek en straattheater. Vorig jaar waren ze tweede, dit jaar weer.

Derde finalist De Softies maakt Nederlandstalige twijfelpop en schrijven alle nummers zelf.

Babes in the Grass, de vierde finalist, zingen driestemmig een mengeling van folk en bluegrass, mooi, maar net buiten de prijzen.

Wel in de prijzen viel het duo Ed & Luc, ze werden derde met aanstekelijke Nederpop, zowel eigen nummers als covers.

Maar de overduidelijke, overtuigende en meer dan terechte winnaar van de Gouden Pet 2009 was het haarmonie-orkest Blaas of Glory. En als enige van de finalisten weigerden ze op het podium te spelen, maar begonnen voor het podium en marcheerden het hele (stampvolle) plein over.

Na afloop volgde nog een toegift, nu met de Gouden Pet op. Een mooie afsluiter van een leuke dag met heel veel leuke muziek. Zo'n concours is natuurlijk appels met peren vergelijken, have fun, don't run, maar het leek er op dat de fun bij de muzikanten toch overheerste. Speelplezier, daar gaat het om. En dat was er.

LINKS:
De Gouden Pet
Stan van Haasteren
De Hoekse Troubadour
Simone Toet
Lucy& The Man
Spiel Klezmer Spiel
Fruitcompagnie
April Five
Geteisem
Calan Mai
Komen Lopen
Theodora de Rooiebal
Trio Mama Roux
De Softies
Babes in the Grass
Blaas of Glory

Muzikaal feestje op Zoetermeer Culinair

Een culinair festival heeft twee basisingrediënten: eten en muziek. Zoetermeer Culinair weet dat uitstekend te combineren, het is wat ons betreft dan ook één van de beste culinaire festivals die we kennen.
Als aperitief was er de Tiny Little Big Band, lekker swingen in de Sinatra traditie met een glaasje wijn op het middenterrein. We zagen ze al eerder (op The Hague Jazz dit jaar en vorig jaar in Kijkduin), maar het blijft een aanstekelijke band. Nieuw voor ons was dat Renë Winter achter de drums zat, was vorig jaar nog niet zo en in Den Haag dit jaar????? Prima aanwinst overigens.

Als voorgerecht stond JohanEnzo op het programma, een ons onbekende Zoetermeerse band. Spelen een soort pop-jazz met nummers varierend van Dizzy Gillespie via Miles Davis, Stevie Wonder en Maceo Parker tot Joe Zawinul. En hoewel ze wat moeizaam op gang kwamen was het een heel onderhoudend optreden. De bassist was geweldig (the leader of the band), drummer, gitarist en toetsenist volgden soepel en de blazerssectie ging uit zijn dak. Alleen zouden wij persoonlijk wat meer variatie daarin horen, niet alledrie dezelfde melodie spelen, maar wat meer meerstemmig.

Het hoofdgerecht was Swinghouse met Karen Neumann, een lekkere Jive-jumpformatie die de mensen eindelijk aan het dansen kreeg. Ondertussen was het geluidsniveau van de muziek dusdanig dat je op bijna ieder terras nog gewoon met elkaar kon praten en toch van de muziek kon genieten.
Swinghouse staat overigens op 12 september weer in Zoetermeer op het Jazzfestival.

De organisatie van dit jazzy gebeuren lag in handen van Gerhard ten Hoopen, winnaar van de Cultuurprijs Zoetermeer 2008. Ook hier heeft hij weer een schitterend programma afgeleverd. Precies de juiste muziek op het juiste tijdstip, daar kan Leiden nog wel wat van leren.

Als toetje waren er The Clarks, uitstekende coverband met een breed repertoire. Lekker swingen na de maaltijd(en), helemaal goed. Niets nieuws, niets verrassend, maar dat hoeft op dat tijdstip ook niet meer. Geweldige dag in Zoetermeer gehad.

Op Leiden Culinair speelde daarna nog de Wicked Jazz Sounds, dj met na een tijdje zangeres en saxofonist, verspilde moeite wat ons betreft en ook het aanwezige publiek leek niet geinteresseerd.
Vorig jaar zagen we nog het bijzondere Leeuwenhartkoor op Leiden Culinair, dit jaar was het middelmaat troef. Volgend jaar hopelijk beter.

LINKS:
Tiny Little Big Band
Swinghouse
The Clarks
Zoetermeer Culinair
Wicked Jazz Sounds
Leiden Culinair

Bijrol voor muziek op Leiden Culinair

Leiden Culinair is natuurlijk vooral een eetfestijn en dat doen ze niet slecht. Live muziek is hier duidelijk een bijzaak, klein podium, beetje weggestopt in een hoekje naast de toiletten. Maar toch heel aardige muziek van tenorsaxofonist Domagoy Ralasic en zijn kwartet ft. Adrienne West. Great American songbook materiaal, maar dat past natuurlijk uitstekend bij een goede maaltijd.

Even na half negen kwamen Adani & Wolf het podium op, twee dj's, waarvan er één ook nog op keyboard te keer ging. Lekkere tracks wel, maar plaatjes draaien kan iedereen thuis ook doen.
Na ruim een half uur kwam er een hele goede saxofonist bij, het niveau steeg onmiddelijk, maar het gemis aan een live ritme sectie werd steeds groter. Er is niets mis met een dj als onderdeel van een live band, andersom is, op een enkele uitzondering na, niet meer dan muzikaal behang. Ook het publiek reageerde, op zijn zachts gezegd, lauw. Geen muzikale sfeer (verder wel heel gezellig), dus dan maar nog een hapje eten en de muziek laten voor wat het is.
Zaterdag staat Zoetermeer Culinair op ons programma (Tiny Little Big Band, JohanEnzo, Swinghouse), zondag nog een herkansing voor Leiden Culinair.

LINKS:
Adani & Wolf
Leiden Culinair
Leidse Lakenfeesten

Peurbakkentocht opent Leidse Lakenfeesten

De peurbakkentocht is een soort carnavalsoptocht op het water. Het niveau is wisselend, maar deze Treurbak was toch weer een aardige vondst.

We zagen meer dan 60 boten voorbij komen, waaronder deze Asterix boot.

En deze nonnenboot van de kinderdagverblijven.

En deze Walking Fridge boot, waarbij de koelkasten bij iedere lage brug weer plat op het dek moesten gaan liggen.

Ook deze ladderspuit moest bij iedere brug weer naar beneden. En we hebben ze niet geteld, maar er zijn héél véél lage bruggen op de route.

Er zijn vier categorien: particulieren, verenigingen, bedrijven en muziek. Wij kwamen natuurlijk vooral voor het laatste. Zoals hier de Blues Brothers.

Of deze fanfare. De Peurbakkentocht is de start van de Leidse Lakenweken, waarbij na deze dag vooral de Gouden Pet op zondag interessant is.

En dan waren er nog deze zingende dames.

Of drumfanfare Tamarco uit Leiderdorp.

Nederlandstalig playbacken heeft niet onze voorkeur, maar het sloeg bij een deel van het publiek wel aan.

Nog een fanfareorkest. De peurbakkentocht blijkt ook een wedstrijd te zijn, wie maakt de mooiste peurbak?

Leuk coverbandje, de enige echte popband die we zagen.
Wedstrijden hoeven wat ons betreft niet echt. Have Fun, don't Run is ons motto.

En op het eind was er nog een gezelschap percussionisten. Dus wie er gewonnen heeft zal ons worst wezen, Iedereen heeft zijn eigen kwaliteiten in zijn eigen omgeving, ga dat niet met elkaar vergelijken of beoordelen!

Muzikaal gezien was het misschien niet allemal hoogstaand, maar het was overvol en reuze gezellig langs de Leidse grachten. Een geslaagde avond dus. De Lakenfeesten duren nog tot zondag.

LINK:
Leidse Lakenfeesten

Zomerse Leidse Waterdagen

De Leidse Waterdagen zijn een tweedaags festival in en rond de Nieuwe Rijn, in het centrum van Leiden. Zaterdagmiddag begon het vmet Het Talentenjacht, een bandwedstrijd die de hele zomer loopt en voor de winnaar een optreden op het Rapenburgfestival oplevert. De bands spelen op boten die over de Nieuwe Rijn heen en weer varen en op bepaalde plaatsen aanmeren.
Hier de Funky-popband Pollution aan het werk bij de Vismarkt.

Bij de Botermarkt speelde Forecast Jah Reign, een raggaeformatie dus. Het weer zat mee, op een korte maar hevige bui na, en op de kade en terrassen was het gezellig druk. Jammer alleen dat dit ook de Dag van de Architectuur was, waarvoor het RAP een aantal rondleidingen verzorgde, en dat een aantal Leidse kerken open huis had.

Dus van alle drie de bands maar een paar nummers gezien, de architectuur wachtte. Als laatste zagen we nog Red Fridge, een stevig blues bandje.
Er was ook nog een avondprogramma, maar daar konden we niet bij zijn vanwege een creatieve avond in het 50KV station. Te veel activiteiten op één dag, dan moet je kiezen.

Zondagmiddag ging het programma verder met onder andere Blaas of Glory, het haarmonie-orkest dat de roots van de hardrock liet horen. De boot was te klein voor deze weergaloze band, vandaar dat de wal werd opgezocht en op een gegeven moment ging de band in optocht door de Dille & Kamille. Hilarisch en aanstekelijk optreden, Kijk naar de foto en probeer je voor te stellen hoe Ace of Spades van Motorhead klinkt, dat gaat niet, dus ga kijken als ze in de buurt zijn.

Ondertussen kwamen Joop Visser en Jessica van Noord, al zingend en spelend in een andere boot voorbij en wij besloten een terras in de zon met muziek op te zoeken. Bij de Vismarkt waren de terrassen vol en was één van de twee boten met dichters aan de gang. En we hadden meer zin in muziek. Op de Apothekersdijk speelde de Taiko groep van John May een Japans drumvoorstelling. Leiden staat dit jaar in het teken van 400 jaar handelsbetrekkingen tussen Nederland en Japan, dus dit was zeer toepasselijk.

Terug bij de Vismarkt was er wel plek op het terras en daar zijn we dan ook blijven hangen. Hier zagen we onder andere nog De Slechte Band, Nederlandstalige muziek met een Leidse tongval. Verder nog een aantal dichters, maar als je eenmaal zit ga je niet meer weg. Alleen hebben we daardoor Corinne van Opstal niet meer gezien. Nou ja, je kan niet alles hebben.
De Leidse Waterdagen zijn een gezellig tussendoortje en een leuke opmaat tot de Lakenfeesten. Is het in Leiden dan altijd feest? Het begint er inderdaad op te lijken.

LINKS:
Pollution
Red Fridge
Het Talentenjacht
Blaas of Glory
John May
De Slechte Band
Leidse Waterdagen

Muzikale langste dag in Leidse Hout

In de Leidsehout organiseert de Vereniging Vrienden van Leidsehout in de voor- en nazomer een reeks zondagmiddagconcerten in de muziektent. Gelukkig was de langste dag ook een mooie dag, zeker in de zon goed uit te houden.
Vandaag speelde het Residence Jazz Sextet er en dat was zonder meer de moeite waard. Met Ger Keizer op drums, bandleider Casper Rouffaer op sax, Martijn Sanderse op bas, Willem van der Burgh op trombone (en zang), Bas Luttik op keyboards en Jeroen van Vugt op trompet speelden ze een aantal standards, maar niet op een standaard manier.

Halverwege de twee sets voegde Aafje de Bloois zich bij het gezelschap voor het vocale gedeelte. Wat vooral opviel, naast de prima muzikanten, waren de originele arrangementen van Anton Burger. Vooral bij de bekendere nummers viel dat gewoon op, in positieve zin.
Hoogtepunten waren How Insensitive (schitterend nummer dat ik dan weer kende van de cd Cuckooland van Robert Wyatt) en het nummer Sonny (van Sonny & Cher) op het ritme van Take Five (van Dave Brubeck), heel apart.

Direct na afloop van dit optreden begon op het terras van het naastgelegen theehuis een optreden van La Gaîté, onverwacht, want de website van het theehuis leeft nog in mei, maar het was een opvallend goed zomers optreden.
Drie jonge muzikantes zongen en speelden driestemmig Franse chansons van Edith Piaf tot Jacques Brel, maar ook Duitse, Griekse en Nederlandstalige nummers en Tango niet te vergeten! Swingen dus. De rol van de pauw op de achtergrond is niet uit te leggen, daar had je bij moeten zijn!
Links:
Residence Jaqzz Sextet
La Gaîté
Vrienden van de Leidsehout
Theehuis de Leidsehout

Tam Tam Festival sluit swingend af

De negende en laatste dag van het Tam Tam Festival in Leiden Noord begon met een workshop bonbons maken, vervolgde met een werkshop Djembé door niemand minder dan de Amerikaanse trombonist Joseph Bowie, bekend van Defunkt, maar ook van zijn spel met onder andere Monsieur Dubois en de familie Dulfer.
De Tam Tam Finale was in handen van de Raisin Cup Cakes, een Leidse coverband die er een feestje van wist te maken.

Veel coverbands spelen nummers die bij hun bezetting passen, Raisin Cup Cakes speelde daarentegen gewoon alles wat ze leuk vinden en maken zo toch een eigen geluid. Hoewel het even duurde voordat het publiek op gang kwam, is er later op de avond toch flink gedantt. Een feestelijke afsluiting van het negende Tam Tam Festival.
LINKS:
Raisin Cup Cakes
Tam Tam Festival

Pure Jazz Preview rocks!

De Pure Jazz Preview is onderdeel van The Hague Festivals en is er om reclame te maken voor het Pure Jazz Festival in september, maar heeft er muzikaal eigenlijk niets mee te maken, maar zorgde wel voor een interessante avond.
Einstein Barbie opende de avond met een kruising tussen jazz, pop, funk en soul.

Blikvangers waren natuurlijk Michelle Cortens, celliste en zangeres en zangeres en componiste Stella Bergsma. Een lekkere, dansbare opwarmer voor deze avond.

Daarna kwam de Club van Rome, de ontdekking van de avond. Jazz meets Pink Floyd, maar dan de Floyd van Interstellar Overdrive en Carefull with that Axe Eugene, de ouwe Floyd dus.

Yuri Honing was geweldig op zijn sax, idere keer dat we hem zien wordt hij beter.Het lijkt wel of hij de traditionelere jazz vaarwel heeft gezegd en op zoek is naar nieuwe richtingen met Wired Paradise en deze Club van Rome.

Stef van Es speelt ook gitaar in Wire3d Paradise, maar heeft hier een veel prominentere rol, met samples en effecten. Samen met Yuri is hij de kern van de Club van Rome. Een muzikaal hoogtepunt.

De basis voor al deze escapades waren de drummer en bassist (Mark Haanstra, die we vorige week ook al in Den Haag zagen in eeb heel andere ambience). Dit optreden van de Club van Rome was heel goed, willen we graag meer van zien.

Sluitstuk van de avond was Lady Linn & The Magnificent Seven. Lekkerte swing-jazz uit Belgie. Een kleine Big Band met zangerers, gezellig maar niet erg verrassend.

Goede zangeres overigens, die in een aantal nummers ook nog achter de vleugel kroop. Bij vlagen deed ze een beetje aan zangeressen als Adele of Duffy denken. In elk geval liet Lady Linn de Grote Markt dansen.
LINKS:
Einstein Barbie
Yuri Honing
Stef van Es
Lady Linn
The Hague Festivals
Pure Jazz