skip to main |
skip to sidebar
De route is weer uitgestippeld voor vandaag en het eerste Hofjesconcert is het Anne Helena Ensemble in het Cathrijn Maartensdochterhof (1910). Het is het enige hofje buiten de singels, omdat het oorspronkelijke hofje uit 1608 moest wijken voor een nieuwe weg. Anne heeft Willem Romers (drums), Yoran Aarssen (sax), Tomek van Leeuwen (bas) en Robert Koemans (toetsen) meegenomen waarmee ze mooie standards zingt.
Het heetste hofje is het Francois Houttijnhof aan de Hooigracht uit 1737, waar het Closingtown Orchestra het hele hofje bespeelt. Orkest is een beetje groot woord voor een trio, maar leuk en afwisselend is het wel. Met liedjes uit het dagelijkse leven en een apocalyptisch drinklied. En een folkliedje, omdat ze nu eenmaal deel uitmaken van de volksmuziekroute.
Van een heel andere orde is het duo Christiaan de Jong (gitaar en fluit) en Felicity Provan (trompet en zang) in het Samuel de Zeehof uit 1724. Beetje experimentele improvisatie jazz, dat niet aan iedereen zijn oren bestemd is, maar voor de liefhebbers zeker de moeite waard.
Niet in maar naast het Pieter Gerritz van der Speckhof (1645) speelt The Cannonball Legacy hun voorlaatste set, denken we althans, want zo staat het in het programmaboekje. Maar helaas, we horen nog net het staartje van de set die daarvoor was en dat blijkt dan ook het einde van het optreden te zijn. Jammer, maar die komen we vast nog wel eens tegen in Leiden. Maar Jim Guldemond (gitaar), Sven Rozier (drums), Tom Ridderbeekx (trompet), Marijn van de Ven (bas) en Zeth Latukolan (sax) spelen nog wel even een prima Cherokee!
Dan maar weer terug naar het eerste hofje, waar Anne Helena en haar groep inmiddels aan hun vierde set gaan beginnen. Zelfde genre maar andere nummers, ja, als jazzmuzikant kun je uit een grote standardsvijver vissen. Maar ze doen het heel goed en Anne Helena is een geweldige zangeres die wat ons betreft zo nog eens langs mag komen in De Twee Spieghels.
Dan zitten de Hofjesconcerten er weer op en begint gelijk de after-party bij de Morspoort. Met de opzwepende salsa van La Fundación, waar flink op gedanst wordt.
In de pauze is er een optreden van flamencodanseres Cristina Hall, zangeres María Marín Gordillo en gitarist Tino van der Sman. Het begint intussen zachtjes wat te regenen, maar veel heeft het niet om het lijf en een salsadanser laat zich daardoor zeker niet weerhouden.
De tweede dag van de Leidse Hofjesconcerten eindigt waarmee hij begon, met The Bucket Boyz, maar nu binnen bij De La Soul. Mooie afsluiting van een geslaagd festival. Enige minpuntje is dat de jazzroutes er dit jaar een beetje bekaaid afkwamen en jammer dat de Jan de Laterehof er dit jaar niet bij is, daar was altijd de beste sfeer én de beste jazz met de toen nog onbekende Tin Men & The Telephone en Kapok bijvoorbeeld.
Voor nog veel meer over de Leidse Hofjesconcerten kijk je het best bij Leidse Glibber.
LINKS:
Anne Helena
Closingtown Orchestra
Christiaan de Jong & Felicity Provan
Cannonball Legacy
La Fundacion
Cristina Hall
Maria Marin Gordillo
Tino van der Sman
Bucket Boyz
Hofjesconcerten
Voor de zesde maal zijn er dit jaar weer de Leidse Hofjesconcerten op beide Pinksterdagen overal in de stad. Het is prachtig weer en de eerste stop is de Brouckhovenhof uit 1640 waar The Bucket Boyz spelen. Zich letterlijk in het zweet, want een goed beschutte hof plus een stralende zon doen de temperatuur flink oplopen. Zeker met de opzwepende bluegrass-folk-pop van de Boyz.
Niet alle concerten zijn gelukkig in hofjes, voor de Morspoort (1669) is ook een podium waar Vivienne Aerts en Vincent Houdijk een duo optreden doen. Opmerkelijke combinatie van zang en vibrafoon en soms nog een loopstation, maar het past prima bij elkaar. Ze spelen een goede mix van jazzstandards en eigen nummers van Vivienne.
Het Groot Sionshof uit 1480 is het toneel voor het Black Tie Trio van trompetist Floris Windey met Marijn van de Ven op bas en een inval gitarist. Ook hier klinken jazzstandards, maar inmiddels is de temperatuur zo hoog opgelopen dat het al snel tijd is om verder te gaan.
In de tuinzaal van de Burcht is het iets koeler en dat is wel zo fijn voor de klavecimbel- en fluitklanken van het duo Alexandra Nepomnyashchaya en Lucie Horsch. Ze spelen onder andere werk van verschillende Bach's, mooi hoor.
Maar het wordt tijd voor een verfrissend drankje en dan is De Twee Spieghels niet ver weg. Met muziek erbij van drummer Atilla Gyarfas en gitarist Marton Fenyvesi, die heel veel elektronica heeft meegenomen. Levert een interessant stuk space-jazz op, een mooie afsluiting van de eerste dag van de Hofjesconcerten! Morgen verder.
LINKS:
Bucket Boyz
Vivienne Aerts
Vincent Houdijk
Black Tie Trio
Alexandra Nepomnyashchaya
Hofjesconcerten
Atilla Gyarfas
Marton Fenyvesi
De Twee Spieghels
Maar het begint al vroeg in de studio van Sleutelstad waar de Engelse groep The Longest Johns te gast zijn bij Cultuur071. Speelden gisteren nog in de tuinzaal van De Burcht, vanmiddag in de de binnenstad van Leiden rond Burcht en Hooglandsekerk en nu dus in de studio waar ze een paar mooie a capella nummers zingen.
De zaterdag van Naar Zee, Naar Zee is vooral een buitenevenement en met het weer van vandaag is dat geen straf. Organisator Rumor di Mare opent deze dag met behulp van burgemeester Lenferink op het Burchtplein.
Er zijn vanmiddag vier podia, het andere buitenpodium is het Hooglandsekerkplein waar Les Mâles de Mer uit Wallonie hun shanty met hardrock combi laten horen.
Ook The Longest Johns zijn natuurlijk van de partij en maken indruk op het Burchtplein!
Vanwege het mooie weer is het goed druk in de stad en dat merkt ook Kaap Hoorn.
De bibliotheek in de Nieuwstraat doet eveneens mee met hier een deel van Onstuimig Schuim.
En natuurlijk zijn Act of Mutiny, óók een van de organisatoren ook van de partij.
Maar dan gaat het pas echt los als in De Twee Spieghels bijvoorbeeld Les Mâles de Mer en The Long Johns samen gaan spelen.
Vanwege het mooie weer gaat de muziek bij De Twee Spieghels verder op straat met Paddy's Passion.
En even later haakt ook Act of Mutiny weer in. Putten allemaal uit hetzelfde repertoire natuurlijk, dus kunnen ook heel makkelijk samenspelen.
Het festival wordt afgesloten in de tuinzaal van De Burcht met allerlei impro combinaties. Onstuimig Schuim en The Longest Johns beginnen goed!
Rumor di Mare speelt lekker verder met alles en iedereen, het feest is compleet! Want deze derde editie is zonder meer een succes te noemen, de kwaliteit van alle koren is uitstekend, evenals de sfeer en het mooie weer helpt natuurlijk ook een handje. Alleen jammer dat de witte wijn vroegtijdig op is.
Dan ga je dus naar boven naar het Burchtcafé en daar blijkt naast wijn ook een verrassingsoptreden van Dizzy Fingers te zijn. Mooie afsluiting van deze geslaagde zaterdag. Op de site van Leidse Glibber zijn nog meer foto's te vinden van dit zeer aanbevelenswaardige festival.
LINKS:
The Longest Johns
Sleutelstad
Rumor di Mare
Les Males de Mer
Kaap Hoorn
Onstuimig Schuim
Act of Mutiny
Paddy's Passion
Naar Zee, Naar Zee
Dizzy Fingers
De eerste twee edities van Peel Slowly And See (PSAS) in het Imperium Theater in Leiden waren onvergetelijk, de derde editie helaas moeten missen, maar vanavond is er de vierde en niet meer in Imperium, maar in de Q-Bus. Het festival wordt geopend door de jonge Leidse band De Jongens, covers die je niet zou verwachten bij 15 jarigen. Mooi dat dit BandTalent hier ook een podium krijgt.
De optredens zijn afwisselend in de oefenruimte Cab03 en in de Q-Bus zelf. Eerste daar is Wooden Saints, die in een kleine bezetting van zes man spelen. Heerlijke indiepop met veel variatie en enthousiasme. Dan wil je de volledige bezetting ook wel eens zien.
Terug naar de Cab voor een solo optreden van Celine Cairo, vorige week nog met haar band op SummerJazz in de Leidse Hout, nu weet ze de overvolle Cab helemaal stil te krijgen! Prachtig concert weer, maar dat is geen verrassing, veel te kort natuurlijk, en jammer alleen dat een volle Cab wel héél erg warm is.
Het voordeel van de Q-Bus boven Imperium is natuurlijk dat hier wat steviger bands kunnen spelen. De post-punk new-wave band The Afterpartees hadden daar echt niet gekund. Hier hebben ze alle ruimte om een feestje te bouwen. Maar echt overtuigen doen ze dan toch ook weer niet, ondanks alle energie die ze er in stoppen.
Dus naar de Cab, nu met ventilatoren, want daar speelt Clean Pete voor het eerst sinds een jaar zonder Anne Soldaat. Maar de zussen weten ook in deze opstelling te overtuigen met hun prachtige luisterliedjes!
En hup weer naar de grote zaal weer waar The Incredible Stacks de boel op zijn kop proberen te zetten. Maar dat wil niet echt lukken, hoewel deze Leidse formatie echt wel swingt! Pas tegen het eind van hun optreden reageert het publiek pas een beetje.
Afsluiter in de Cab is Harry Merry en die weet de zaal sneller leeg te spelen dan verwacht. Je hebt cult en slechte cult, maar dit slaat echt alles.
Laatste band is de last-minute ingevoegde Glossy Jesus, niet op een podium, maar achterin de hoek van de Q-Bus. Mooie afsluiting van een afwisselend PSAS met hele goede momenten, maar ook wat tegenvallers. En het mist vaak de intimiteit die het in Imperium wel had, hoewel de Wooden Saints, Celine Cairo en Clean Pete dit dan wel weer goedmaken.
LINKS:
Wooden Saints
Celine Cairo
Afterpartees
Clean Pete
Incredible Stacks
Harry Merry
Glossy Jesus
Peel Slowly And See
Q-Bus
Naar Zee, Naar Zee is inmiddels in het derde jaar al een driedaags festival geworden en begint vanavond met een lezing in BplusC en een open podium in de tuinzaal van De Burcht. Onder andere Er Welt en Traan en veel gelegenheidsformaties treden hier op.
Loopt tenslotte uit op een gezellige jamsessie met veel van de aanwezige muzikanten. Vrijdagavond is er nog een dubbelconcert in de Burcht, en zaterdag zijn de zeemannen nog in het wild te vinden rond Burcht en Hooglandsekerk en op de slotavond, weer in de tuinzaal van De Burcht.
Even verderop in De Twee Spieghels staat het Vocking Jazz Quintet te spelen, en hoe! Jonge musici die passen in de nieuwe traditie van bijvoorbeeld Tin Men & The Telephone, Kapok en Reinier Baas. Veel eigen improvisatie, enkele standards en heel veel spelplezier. Het is een extra avond hier en hij is helemaal goed. Met als verrassend slot Enlightenment van Sun Ra, blijken ze dan opeens ook allemaal zangers te zijn. Memorabel optreden, Vocking goede band zeg!
LINKS:
Naar Zee, Naar Zee
De Burcht
Vocking
De Twee Spieghels
In het kader van onvoorspelbaar en onverwacht heeft de Q-Bus in Leiden vanavond weer een verrassing in petto. De Amerikaanse Christopher Paul Stelling toert weer door Europa en doet vandaag voor het eerst Leiden aan. Een hartverscheurende stem, een doorleefde gitaar en een voetdrumpad is
alles wat hij bij zich heeft, zelfs zijn auto raakte vandaag total-loss.
Mooie rauwe singer-songwriter richting country muziek en hij heeft het naar zijn zin hier vanavond, want het publiek luistert ademloos. Mooie verhalen erbij en ook nog een stage-act. Hij is hier op zijn gemak en rekt het optreden extra uit, na afloop speelt hij zelfs op verzoek nog Father & Son. Knap hoe één man met gitaar en drumpad de Q-Bus doodstil krijgt!
LINKS:
Christopher Paul Stelling
Q-Bus
Voor de vierde keer alweer SummerJazz in De Leidse Hout en het belooft alweer een prachtige dag te worden. Het is nog vrij rustig als Yoonmi Choi, dit jaar winnares van de Leiden Jazz Award, opent in de tent. Speelt nu lekker vrij uit, niet zo gespannen als tijdens de voorronde.
Maar dan stroomt het veld steeds voller als Celine Cairo het hoofdpodium betreedt. Solo zingt en speelt ze In The Light en het publiek ligt aan haar voeten. In het al lekker schijnende zonnetje, dat ook.
Dan komt de hele band erbij en meer dan een uur houdt ze het steeds voller lopende terrein geboeid met de bekende mooie nummers, maar ook flink wat nieuw werk. Zoals het prachtige Little Did I Know. Een verrassing is het niet, maar het blijt altijd genieten met Celine Cairo. Aanstaande vrijdag (6 juni) speelt ze alweer in Leiden, dan op het Peel Slowly And See festival in de Q-Bus, en dan helemaal solo!
Een groter contrast dan met de Gallow Street Brassband is nauwelijks voor te stellen. Uitstekende feestband om bij wakker te worden, heel veel blazers en wat trommels knallen door de tent.
Tussen de grote podia ligt nog een kleinere voor het randgebeuren. Flink wat stoelen en banken en ander oud meubilair vrolijken het hier wat op voor bijvoorbeeld een optreden van de kleinkunstenaars Yentl en De Boer. Leuke liedjes voor de afwisseling.
Eén van de topnamen is die van Rokia Traoré, een van oorsprong Malinese zangeres en gitarist. Een getemperde versie van de woest swingende Afrikaanse muziek, maar een optreden van 90 minuten is dan wel wat lang.
Hapje eten dan maar, er is gelukkig keus genoeg, en dan weer even langs het tussenpodium waar een tapdanseres, een bassist en een percussionist een experimenteel setje verzorgen. Het gezelschap heet Ventriloquism en is een prima tussendoortje.
GoGo Penguin is voor het eerst in Nederland en de verwachtingen zijn hooggespannen. Maken ze helemaal waar met hun mix van een klassieke, minimalistische pianist, een pure jazzdrummer die het allemaal zo ingewikkeld mogelijk maakt en een bassist daar tussendoor laveert en er soms ook gewoon gitaarpartijen op speelt. Klinkt misschien wat verwarrend, maar is dat zeker niet. De heren zetten een onbeschrijflijk goede show neer. Sommige groepen kunnen een tent leegspelen, hier spelen ze hem juist vol!
26 september komen ze weer naar Nederland, naar het Bimhuis.
Veel rust is ons niet gegund, want inmiddels is de Amerikaanse band Antibalas al begonnen aan een set opzwepende Afrobeats. Doen ze al 16 jaar en dat kun je horen, doen ze uitstekend, maar echt verrassend is het daardoor nog niet.
Datzelfde geldt ook een beetje voor The Cool Quest dat funky jazz combineert met hiphop. Niks mis mee, maar verrassend is het niet. En dan is 75 minuten (zolang duren bijna alle optredens hier vandaag) best lang.
Tijd voor een stukje theater op het tussenpodium door Moeremans&Sons met My Own Private Disaster, een soort nagespeeld, in scene gezette ramp.Meer sfeer impressies van SummerJazz zijn te vinden bij Leidse Glibber.
De hoofdact is vandaag de Amerikaanse zanger José James, en het veld voor het hoofdpodium staat nu echt helemaal vol. Zes jaar geleden was zijn optreden in Haarlem helemaal niks (hij was net die ochtend vanuit Amerika in Nederland aangekomen), vandaag klopt alles wel. Beetje te gelikte soft soul, maar voor de liefhebbers helemaal te gek.
Nee, dan liever weer naar de tent voor een geweldig optreden van Windkracht 7 met Morris Kliphuis, Katharina Thomsen, Robbert Scherpenisse, Floris van de Vlugt, Reinier Baas, Mark Haanstra en Jamie Peet. Een soort supergroep zeg maar met muzikanten die allemaal al een aantal keren op MuziekGezien waren te zien (Jamie gisteren nog in De Twee Spieghels). Een zevental waar we hopelijk nog veel meer van gaan horen!
En dan is het alweer tijd voor de afsluiter Sven Hammond Soul, die weer een beetje een nieuwe richting op zijn gegaan, deels terug naar het begin, maar nu met een zanger erbij. Goed te zien hoe deze band zich blijft ontwikkelen en telkens voor verrassingen zorgt!
En zo komt er een einde aan een mooie SummerJazz met een afwisselend programma, veel vertier en een aantal mooie concerten. Met Celine Cairo, GoGo Penguin en Windkracht 7 als absolute hoogtepunten! Overigens was het een vooral ook heel gezellig festival met, over het algemeen, prettig lange optredens.
LINKS:
Yoonmi Choi
Celine Cairo
Gallowstreet Brass Band
Rokia Traoré
GoGo Penguin
Antibalas
The Cool Quest
Jose James
Windkracht 7
Sven Hammond Soul
Summerjazz
