Van hot naar her, maar overal muziek vandaag

Het is weer zover, het Jazzfestival in Zoetermeer is begonnen. Vandaag speelt het zich af in het stadshart waar het festival opent met Dasha, een in Nederland wonende Oekraïense zangeres. Met Peter Beets op drums(!), Boris Oostendorp op bas en Miguel Rodríguez op toetsen. Dasha stond eerder dit jaar ook al in Zoetermeer in De Sniep met haar mooie stem en mooie standards, wij genieten in de zon vanaf het terras.
Het grote podium staat op het Stadhuisplein, helemaal aan het uiteinde van het stadshart, dus in de rest ervan is ruimte voor diverse looporkesten. Zoals de West Coast Jazzband, die graag even voor ons poseren.
Dat willen de Old Limetree Jazzperados ook wel. Want ja, we komen ze net in hun pauze tegen.
Kleinste en fijnste looporkest is het trio To Bop Tuba, die nu eens geen traditionele dixieland spelen. Duidelijk onze favoriet!
Want het ziet er niet alleen traditioneel uit bij Bill Sousa's Happy Dixie Band, het klinkt ook zo. Het maakt het shoppen in het Zoetermeerse stadshart wel een stuk leuker.
In de passage treffen we tenslotte de Sail Jazzband aan, maar het ombouwen van het podium op het Stadhuisplein zal inmiddels wel voltooid zijn dus we gaan weer verder.
Want daar staat de Jump & Jive formatie Jazz Connection alweer klaar met een repertoire dat grotendeels gebaseerd is op het werk van Louis Prima en Louis Jordan. Ze bestaan al meer dan twintig jaar en dat is te horen ook, prima muzikanten en prima op elkaar ingespeeld. Wij komen het terras niet meer af de volgende anderhalf uur.
De eerste dag van Zoetermeer Jazz sluit af met een optreden van het Dutch Swing College Band, we zagen ze als eens eerder op het North Sea Jazz festival bij hun 60 jarig jubileum, en sindsdien is er niet veel veranderd. Prima muzikanten met een goed in het gehoor liggend (dixieland) repertoire.
Zoetermeer Jazz gaat de komende zaterdagen nog verder met op 17 september optredens in de Dorpsstraat, 24 september een jazzconcours in het CKC en op 1 oktober de Swinging Jazz Night in De Sniep.
Op het avondprogramma staat een feestje bij vrienden in de Kaasmarktschool in Leiden met ook hier live muziek. Van New Orleans zakken we af naar het zuiden met een mix van Cajun, Caribische en Zuid-Amerikaanse muziek.
De Q-Bus is vlakbij en hier is het sluitstuk van het Klein Grenzenloos Festival met een optreden van Jungle by Night. Pas nog gezien in Delft, maar toen zo onder de indruk dat we ze nog wel een keer willen zien. We steken als het ware de Atlantische Oceaan over en gaan naar Afrika en met name Ethiopie.
En daar krijgen we geen spijt van, ook in de Q-Bus is het een feest. De jongens gaan er helemaal voor en nu voor een volle 90 minuten. Twee jaar geleden was het Kyteman met zijn hip hop orkest dat alle pop- en jazzfestivals domineerde, dit jaar is dat Jungle by Night!
Want ze spelen de volle zaal helemaal plat en het publiek geniet met volle teugen. En als de band zegt dat iedereen naar links of rechts moeten stappen doen ze dat ook, en als iedereen moet gaan zitten ook. En ook deze tweede keer weten ze ons weer helemaal te overtuigen!
En dan weer terug naar het andere feest waar de band inmiddels versterking heeft gekregen van een saxofonist. Het swingt nog steeds en er wordt flink gedanst, totdat het tijd wordt om naar huis te gaan, gewoon in Nederland.

LINKS:
Peter Beets
West Coast Jazzband
Old Limetree Jazzperados
To Bop Tuba
Bill Sousa's Happy Dixie Band
Sail Jazz Band
Jazz Connection
Dutch Swing College Band
Zoetermeer Jazz
Jungle by Night
Grenzenloos Festival
Q-Bus

Zinderende Zoetermeer Blues

Iedere eerste zaterdag van juni is er het Bluesfestival van Zoetermeer. Een lint van podia door het stadshart en de Dorpsstraat en nog enkele loslopende muzikanten. Zoals de West Coast Jazzband die in Spazio speelde. Traditionele Dixieland met een gweldige akoestiek.

Even verderop speelde de Diksie Street Jazzband ook, de naam zegt het al, Dixieland. Op het Plaatspodium zouden Toon, Tean & August spelen, maar die waren nog niet begonnen en die zagen we twee jaar geleden daar ook al (zie het allereerste verslag op Muziek gezien, wasnt ja, we bestaan 2 jaar!).

Op het Promenadepodium stond The Blue Clay te spelen met een mengeling van TexMex en Zydeco. Heel gezellig, leuke band en de zon scheen flink en de sfeer was uitstekend.

We komen al jaar op Zoetermeer Blues, maar nog nooit zagen we een band spelen op het Driekantpodium. Vandaag wel, Hot Tamales was bezig met Cayun muziek, klonk leuk, het was lunchtijd, dus neergestreken op het terras bij het podium. Nadat we de lunch besteld hadden en voordat ik een foto kon maken gingen ze pauzeren. Toen ze na de lunch nog geen aanstalten maakten weer verder te gaan gingen wij maar verder naar het Stadhuisplein, waar het ook pauze was....
Dan maar door naar de Dorpsstraat naar de 2 podia daar. Onderweg kwamen we nog Mr. Home tegen die klassieke bluesnummers speelde en zichzelf begeleide op gitaar.

Op het Schoolplein was het een drukte van belang bij Lefthand Freddy & The Aces en terecht, lekkere muziek met voornamelijk eigen repertoire.

Op het Hovesteinpodium speelde de Belgische band Howlin' Bill. Een degelijke groep met een heel authentiek geluid, helemaal niet verkeerd en ook hier was het behoorlijk druk.

Terug op het Schoolplein hoorden we Cuban Heels met lekker rauwe blues. Blues met een (rafel)randje dankzij de zanger Jan Hidding, een soort garageblues. Verfrissend en dat konden we ook wel gebruiken met dat mooie weer. Opvallend veel bands hadden een contrabassist een paar jaar geleden was dat bijna allemaal elektrisch. Omdat dat dichter bij de roots staat of omdat de toegang tot jazzfestivals vereenvoudigd?

Op het Stadhuisplein speelden intussen The Juke Joints bluesrock van het zuiverste water. Swing, rockabilly, rock 'n roll, bluesrock, chicagoblues en zydeco, deze Zeeuwse band beheerst het allemaal. Ondertussen was het etenstijd geworden, tijd om op een terras te gaan zitten.

Logistiek gezien een goede keuze, maar akoestisch gezien een ramp. Want alleen tussen het podium en de pa was het optreden goed te horen, daarbuiten verging het in de nagalm van alle beton en baksteen. Af en toe een bezoekje aan het podium kon geen kwaad. Bijvoorbeeld toen mondharmonicaspeler Sonnyboy opeens accordeon ging spelen in een Zydeconummer.

Of even later toen drummer en voorman Peter Kempe opeens de mandoline ter hand nam voor het nummer Going to my hometown van Rory Gallagher, een nummer waarvan je denkt dat niemand dat na Rory nog kan spelen, maar The Juke Joints deden het geweldig!

In de pauze eindelijk tijd om even wat te eten (prima asperges bij Queen of Hearts) en daarna verder met Flavium Na Cuby & The Blizzards en Livin' Blues 1 van de oudste bluesbands van Nederland. Had ze vroeger ook al eens gezien en ze zijn geen spat veranderd, maar wel een paar jaartjes ouder. En niets nieuws onder de zon.

Dan nog even naar het Plaatspodium (de rest van het stadshart stopt ermee nadat de winkels dicht zijn), maar hier speelden nog de Bluescollectors, lekker brede bluesinterpretatie maar het was mooi geweest, er wachtte nog een verjaardagsfeestje.
LINKS:
West Coast Jazzband
Diksie Street Jazzband
The Blue Clay
Mr. Home
Lefthand Freddy & The Aces
Howlin' Bill
Cuban Heels
The Juke Joints
Flavium
Bluescollectors
Zoetermeer Blues