Derde Dutch Blues Awards valt niet mee

Voor de derde keer op rij naar de uitreiking van de Dutch Blues Awards in de Rustende Jager in Nieuw-Vennep, voorgaande edities bevielen prima, dus dan blijf je terugkomen. Het eerste optreden is van Tineke Schoemaker en Han van Dam, Barrelhouse in mini bezetting dus, maar daarom niet minder.
Tussen de optredens door worden de Awards bekend gemaakt en wordt als eerste Martin van Olderen bijgezet in de Blues Hall of Fame.

Tweede optreden is van Mattanja Joy Bradley en Lidewij Veenhuis, Bradley's Circus in mini bezetting dus. Vorig jaar waren ze hier ook al met de hele band, toen de verrassing van de avond, nu goed, maar je mist toch die hele band.
Dan worden de eerste Awards uitgereikt aan Bennie Veldman in de categorie bluesharp en Mattanja Joy Bradley in de categorie zangeres.

Dan spelen de Juke Joints een half uur lang zich helemaal te pletter met vrij traditionele blues. Het swingt als een trein, maar verrassend is het niet. En dat is een beetje het zwakke punt van vanavond, het is vooral de oudere garde die op en voor het podium staat. Goede muziek, maar weinig of geen grote verrassingen.

De Keeping the Blues Alive Award gaat naar het team dat al 28 jaar het Moulin Blues Festival in Ospel organiseert. Terecht dat ze daar erkenning voor krijgen.

Dan is het de beurt aan de Veldman Brothers met stevige spierballen blues die het altijd goed doet. Stonden hier vorig jaar ook al dus een verrassing is het zeker niet.
Vervolgens krijgt Bennie Veldman zijn tweede Award, nu als toetsenist, en Patrick 'Sideburn' Obrist wint als bassist.

Een deel van het publiek is inmiddels al naar huis gegaan en dat blijkt dus geheel ten onrechte, want het optreden van King Mo is juistmeer dan verrassend. Twee jaar geleden speelden ze hier ook al, maar toen in een iets andere bezetting (het Hammondorgel is verdwenen en Robbie Carree is de nieuwe drummer). Ze kondigen gelijk aan dat ze allemaal nieuwe nummers spelen en het blijkt een prachtige set bluesrock met veel Britse jaren zestig invloeden. Geweldig!

De cd Award gaat vervolgens naar het duo Damned & Dirty, beste drummer is Jody van Ooijen en dan volgt een jamsessie waar veel genomineerden aan meedoen. Met Karen Lovely als gastzangeres.
Nadeel van de locatie is dat de laatste trein even na middernacht vertrekt, zodat het voor een deel van het publiek niet mogelijk is tot het eind te blijven, zodoende de rest van de jamsessie gemist en de uitreikijng van de Awards aan Gerrit Veldman voor zijn gitaarspel en aan de Juke Joints als beste band.
Het was weer een gezellige bluesavond, maar de drukte en sfeer van de voorgaande afleveringen ontbrak toch een beetje. En dat is dan weer een beetje jammer.

LINKS:
Barrelhouse
Bradley's Circus
The Juke Joints
Veldman Brothers
King Mo
Karen Lovely
Dutch Blues Foundation

Zinderende Zoetermeer Blues

Iedere eerste zaterdag van juni is er het Bluesfestival van Zoetermeer. Een lint van podia door het stadshart en de Dorpsstraat en nog enkele loslopende muzikanten. Zoals de West Coast Jazzband die in Spazio speelde. Traditionele Dixieland met een gweldige akoestiek.

Even verderop speelde de Diksie Street Jazzband ook, de naam zegt het al, Dixieland. Op het Plaatspodium zouden Toon, Tean & August spelen, maar die waren nog niet begonnen en die zagen we twee jaar geleden daar ook al (zie het allereerste verslag op Muziek gezien, wasnt ja, we bestaan 2 jaar!).

Op het Promenadepodium stond The Blue Clay te spelen met een mengeling van TexMex en Zydeco. Heel gezellig, leuke band en de zon scheen flink en de sfeer was uitstekend.

We komen al jaar op Zoetermeer Blues, maar nog nooit zagen we een band spelen op het Driekantpodium. Vandaag wel, Hot Tamales was bezig met Cayun muziek, klonk leuk, het was lunchtijd, dus neergestreken op het terras bij het podium. Nadat we de lunch besteld hadden en voordat ik een foto kon maken gingen ze pauzeren. Toen ze na de lunch nog geen aanstalten maakten weer verder te gaan gingen wij maar verder naar het Stadhuisplein, waar het ook pauze was....
Dan maar door naar de Dorpsstraat naar de 2 podia daar. Onderweg kwamen we nog Mr. Home tegen die klassieke bluesnummers speelde en zichzelf begeleide op gitaar.

Op het Schoolplein was het een drukte van belang bij Lefthand Freddy & The Aces en terecht, lekkere muziek met voornamelijk eigen repertoire.

Op het Hovesteinpodium speelde de Belgische band Howlin' Bill. Een degelijke groep met een heel authentiek geluid, helemaal niet verkeerd en ook hier was het behoorlijk druk.

Terug op het Schoolplein hoorden we Cuban Heels met lekker rauwe blues. Blues met een (rafel)randje dankzij de zanger Jan Hidding, een soort garageblues. Verfrissend en dat konden we ook wel gebruiken met dat mooie weer. Opvallend veel bands hadden een contrabassist een paar jaar geleden was dat bijna allemaal elektrisch. Omdat dat dichter bij de roots staat of omdat de toegang tot jazzfestivals vereenvoudigd?

Op het Stadhuisplein speelden intussen The Juke Joints bluesrock van het zuiverste water. Swing, rockabilly, rock 'n roll, bluesrock, chicagoblues en zydeco, deze Zeeuwse band beheerst het allemaal. Ondertussen was het etenstijd geworden, tijd om op een terras te gaan zitten.

Logistiek gezien een goede keuze, maar akoestisch gezien een ramp. Want alleen tussen het podium en de pa was het optreden goed te horen, daarbuiten verging het in de nagalm van alle beton en baksteen. Af en toe een bezoekje aan het podium kon geen kwaad. Bijvoorbeeld toen mondharmonicaspeler Sonnyboy opeens accordeon ging spelen in een Zydeconummer.

Of even later toen drummer en voorman Peter Kempe opeens de mandoline ter hand nam voor het nummer Going to my hometown van Rory Gallagher, een nummer waarvan je denkt dat niemand dat na Rory nog kan spelen, maar The Juke Joints deden het geweldig!

In de pauze eindelijk tijd om even wat te eten (prima asperges bij Queen of Hearts) en daarna verder met Flavium Na Cuby & The Blizzards en Livin' Blues 1 van de oudste bluesbands van Nederland. Had ze vroeger ook al eens gezien en ze zijn geen spat veranderd, maar wel een paar jaartjes ouder. En niets nieuws onder de zon.

Dan nog even naar het Plaatspodium (de rest van het stadshart stopt ermee nadat de winkels dicht zijn), maar hier speelden nog de Bluescollectors, lekker brede bluesinterpretatie maar het was mooi geweest, er wachtte nog een verjaardagsfeestje.
LINKS:
West Coast Jazzband
Diksie Street Jazzband
The Blue Clay
Mr. Home
Lefthand Freddy & The Aces
Howlin' Bill
Cuban Heels
The Juke Joints
Flavium
Bluescollectors
Zoetermeer Blues