Amersfoort Jazz met veelzijdig programma

Voor alles moet een eerste keer zijn en vandaag is het de eerste keer naar Amersfoort Jazz. En dat begint gelijk goed op het hoofdpodium op het Lieve Vrouwenkerkhof met SuperSwamp ft. Eline Gemerts. Eerst spelen drummer Erik Kooger, gitarist Jerome Hol en toetsenist Bas van Lier een deel van hun Kill Bill Project en na zo'n 20 minuten komt zangeres Eline Gemerts erbij en gaat het helemaal los met swingende, funky soul.

Op de gezellige Groenmarkt is Tim Wes inmiddels al aan zijn tweede set begonnen, wel eens op tv gezien, maar nog nooit in het echt en dat is een verademing met deze geweldig swingende band! Veel vrijheid en veel improvisatie maken indruk.

Optredens op de Groenmarkt worden afgewisseld met optredens op de naastgelegen Appelmarkt zodat er op deze twee pleinen samen een continue programma is. En óp die Appelmarkt speelt de jonge groep For The Birds hun tweede set. Met veel nummers van hun binnenkort te verschijnen ep. Iets te hoog croon gehalte.

De Langestraat is de verbindingsroute tussen de divers podia en hier is vertier door De Nieuwe Galukken. Een vrolijk zooitje ongeregeld in kamerjassen met een afwisselend cover repertoire.

Terug op de Appelmarkt staan Fly Sparks & The Do Re Mi's op het podium. Deze jonge band uit Tilburg wordt vandaag bijgestaan door het Rossignol strijkkwartet. Doet af en toe denken aan een jazzy versie van Kid Creole of Gruppo. Leuk en onderhoudend.

Eén van de aanleidingen om naar Amersfoort te gaan was de cd presentatie van Phaedra Kwant. Ooit eens gezien in De Leidsehout in Leiden maar sindsdien is het er niet meer van gekomen. Nu dus eindelijk. Een optreden dat er niet om liegt met Rembrandt Frerichs op toetsen, Ruud Breuls op trompet, Arno van Nieuwenhuize op drums en Peter Tiehuis op gitaar wordt het één groot feest! De cd Still Listening is zondermeer een aanrader.

Terug op Lieve Vrouwekerkhof is inmiddels Zorita de boel aan het opwarmen met een combinatie van Balkan en Spaanse muziek. Er wordt flink gedansd voor het podium op deze opzwepende klanken.

Er is, ook in Amersfoort, een bluespodium waar Mike and the Mellotones stevige bluesrock laten horen. Recht toe recht aan en knallen maar!

Maar toch weer terug naar het hoofdpodium voor de Nordanians, een trio uit Amsterdam Noord, aangevuld met Jörg Brinkman op cello, Fraser Fifield op sax en fluit en Maarten Ornstein op basklarinet. En die drie dus samen met Oene van Geel op viool, Mark Tuinstra gitaar en Niti Ranjan Biswas op percussie en dan heb je dus een supergroep. Heel bijzonder, dan weer opzwepend, dan weer lichtvoetig. Mooi!

In het theater De Lieve Vrouw is een binnenoptreden van Kapok, al vaker gezien maar geen concert is het zelfde, dus altijd de moeite waard. Vandaag spelen ze een power-set ('we dachten dat jullie dat wel leuk zouden vinden'), compleet anders dan een paar weken geleden toen ze in Leiden speelden. Maar als immer niet te versmaden!

Na afloop verder naar het bluespodium waar King Mo goed bezig is en de sfeer er nu aardig in zit. Prima powerblues waarbij je flarden van groepen als The Free hoort. Pas nog gezien tijdens de Dutch Blues Awards, maar hier klinkt het allemaal net iets overtuigender. Uitstekende band!

Op de Appelmarkt zijn Saskia Laroo & Warren Byrd met een aantal muzikanten die hier eerder op de dag al speelden een heerlijk funky jamfeest aan het bouwen. De Appelmarkt puilt nu uit van het publiek en terecht, wat een heerlijke grooves!
Er staat hierna nog meer op het programma, maar ja, de laatste trein wacht niet. Scheelt weer een moeilijke keuze tussen de Amsterdam Klezmer Band, de Houdini's, Teus Nobel en Peter Beets. Amersfoort Jazz is een prima en veelzijdig festival, met veel goede muziek, volgend jaar misschien weer.

LINKS:
SuperSwamp
Tim Wes
For the Birds
Nieuwe Galukken
Fly Sparks
Phaedra Kwant
Zorita
Mike and the Mellotones
Nordanians
Kapok
King Mo
Saskia Laroo
Amersfoort Jazz

Derde Dutch Blues Awards valt niet mee

Voor de derde keer op rij naar de uitreiking van de Dutch Blues Awards in de Rustende Jager in Nieuw-Vennep, voorgaande edities bevielen prima, dus dan blijf je terugkomen. Het eerste optreden is van Tineke Schoemaker en Han van Dam, Barrelhouse in mini bezetting dus, maar daarom niet minder.
Tussen de optredens door worden de Awards bekend gemaakt en wordt als eerste Martin van Olderen bijgezet in de Blues Hall of Fame.

Tweede optreden is van Mattanja Joy Bradley en Lidewij Veenhuis, Bradley's Circus in mini bezetting dus. Vorig jaar waren ze hier ook al met de hele band, toen de verrassing van de avond, nu goed, maar je mist toch die hele band.
Dan worden de eerste Awards uitgereikt aan Bennie Veldman in de categorie bluesharp en Mattanja Joy Bradley in de categorie zangeres.

Dan spelen de Juke Joints een half uur lang zich helemaal te pletter met vrij traditionele blues. Het swingt als een trein, maar verrassend is het niet. En dat is een beetje het zwakke punt van vanavond, het is vooral de oudere garde die op en voor het podium staat. Goede muziek, maar weinig of geen grote verrassingen.

De Keeping the Blues Alive Award gaat naar het team dat al 28 jaar het Moulin Blues Festival in Ospel organiseert. Terecht dat ze daar erkenning voor krijgen.

Dan is het de beurt aan de Veldman Brothers met stevige spierballen blues die het altijd goed doet. Stonden hier vorig jaar ook al dus een verrassing is het zeker niet.
Vervolgens krijgt Bennie Veldman zijn tweede Award, nu als toetsenist, en Patrick 'Sideburn' Obrist wint als bassist.

Een deel van het publiek is inmiddels al naar huis gegaan en dat blijkt dus geheel ten onrechte, want het optreden van King Mo is juistmeer dan verrassend. Twee jaar geleden speelden ze hier ook al, maar toen in een iets andere bezetting (het Hammondorgel is verdwenen en Robbie Carree is de nieuwe drummer). Ze kondigen gelijk aan dat ze allemaal nieuwe nummers spelen en het blijkt een prachtige set bluesrock met veel Britse jaren zestig invloeden. Geweldig!

De cd Award gaat vervolgens naar het duo Damned & Dirty, beste drummer is Jody van Ooijen en dan volgt een jamsessie waar veel genomineerden aan meedoen. Met Karen Lovely als gastzangeres.
Nadeel van de locatie is dat de laatste trein even na middernacht vertrekt, zodat het voor een deel van het publiek niet mogelijk is tot het eind te blijven, zodoende de rest van de jamsessie gemist en de uitreikijng van de Awards aan Gerrit Veldman voor zijn gitaarspel en aan de Juke Joints als beste band.
Het was weer een gezellige bluesavond, maar de drukte en sfeer van de voorgaande afleveringen ontbrak toch een beetje. En dat is dan weer een beetje jammer.

LINKS:
Barrelhouse
Bradley's Circus
The Juke Joints
Veldman Brothers
King Mo
Karen Lovely
Dutch Blues Foundation

De stand van de blues in Nederland

In de grote zaal van hotel De Rustende Jager in Nieuw Vennep hebben zich 800 bluesmuzikanten en liefhebbers verzameld voor de uitreiking van de Dutch Blues Awards en de opening van de Dutch Blues Hall of Fame. Een avond met veel muziek natuurlijk zoals MOCT, een van de drie genomineerden voor beste blues band. Lekkere vette blues met een opvallend goede drummer.

De tijd tussen de optredens door wordt gevuld met het officiële gedeelte zoals de opening van de Dutch Blues Hall of Fame, een eer die als eerste Harry 'Cuby' Muskee toekomt.

Little Boogie Boy is genomineerd in de categorie gitarist en speelt een kort maar boeiend setje. We zagen hem al vaker in het Leidse bij De Zijlstroom en in de Leidse Hout. Zonder hem zou dit hele verslag er überhaupt niet geweest zijn.

De tweede muzikant die in de Hall of Fame terecht komt is Oscar Benton (links) die het bijbehorende beeldje krijgt uitgereikt door producer Tony Vos.

Daarna is het de beurt aan King Mo die een overtuigende set neerzetten. Vooral het Hammondorgel is een welkome aanvulling. De gitarist is de spil van de band, hij leidt en lijdt dat het pijn doet. Krijgen wel gelijk de Award voor beste cd uitgereikt.

Prijzen zijn er ook voor Frank Coumans als beste drummer...

... en Mr Boogie Woogie als beste pianist. De presentatie is in handen van Candye Kane, die in elk geval geen goede smaak verweten kan worden.

Daarna een kort optreden van Ralph de Jongh die echte authentieke ruige blues speelt in de traditie van Robert Johnson en Elmore James. Indrukwekkend maar zo rauw dat de geluidsinstallatie het begeeft. Het laatste nummer speelt hij dan ook akoestisch.

Dan nog meer prijzen: de Keeping the Blues Alive Award voor Nico Bravenboer die een radioprogramma verzord op de Ridderkerkse radio...

...en de beste zanger Award voor Ralph de Jongh, die nog nauwelijks is bekomen van zijn optreden.

De derde genomineerde band is de Twelve Bar Blues Band die, net als de andere genomineerde bands overigens, behoorlijk leunen op het erfgoed van Cuby & The Blizzards en Livin' Blues. Niets mis mee, maar erg verassend is het niet.

Dan is er nog een Award voor gitarist Sjors Nederlof van King Mo...

... een kort optreden van presentatrice Candye Kane...

...en de uitreiking van de Beste Band Award aan de Twelve Bar Blues Band.
Het is een afwisselende avond met goede optredens. De bands zijn een beetje voorspelbaar, maar dat hoort natuurlijk ook wel weer bij de blues, maar verrassend zijn de optredens van de eenlingen: Little Boogie Boy en Ralph de Jongh. Maar het is vooral een heel gezellige avond, want eigenlijk één grote reunie van alles wat blues is in Nederland.

LINKS:
MOCT
Harry Muskee
Herman Deinum
Little Boogie Boy
Oscar Benton
King Mo
Mr Boogie Woogie
Ralph de Jongh
Nico Bravenboer
Twelve Bar Blues Band
Candye Kane
Dutch Blues Foundation