Van alles wat tijdens Record Store Day

Record Store Day is een dag van (luxe) re-releases, nooit eerder uitgebrachte (live) opnames, alles op vinyl, en gelukkig héél veel live optredens. In Leiden om te beginnen Tim Knol en Nico Dijkshoorn bij Velvet. Al vaker gezien, maar altijd boeiend met om te beginnen een flinke dosis Dylan, heerlijke teksten van Nico en als afsluiter The Weight van The Band. Dan kan de dag al niet meer stuk, net zo als ruim tien jaar geleden in de Lakenhal toen ze dit laatste nummer ook samen speelden.

De rest van de dag is voor Plato, gewoon omdat die zaak om de hoek is. Allereerst Aidan & The Wild met Dési Ducrot die samen een ep gemaakt hebben, Banyan Tree, en die hier laten horen. Een mooi en ingetogen optreden.

Daarna gaat het er bij Plato stevig aan toe met eerst de Magnetic Spacemen uit Zwolle. Heerlijke mix van surf-, punk- en garagerock!

Echt hard wordt het bij het Rotterdamse trio Texoprint (voorheen Kalaallit Nunaat). Noiserock van de bovenste plank en ook voor de deur van Plato in de Vrouwensteeg goed te volgen.

Laatste optreden op deze Record Store Day bij Plato is het Haagse kwartet Half Cab. Stevige punk dat een uitstekende afsluiter is van een dag die ingetogen begon, maar later helemaal losging. Record Store Day is nu eenmaal een dag die van alle muzikale markten thuis is!

LINKS:
Tim Knol
Nico Dijkshoorn
Aidan & The Wild
Dési Ducrot
Magnetic Spacemen
Texoprint
Half Cab
Velvet
Plato
Record Store Day

Viva Velvet!

De laatste zondag van de maand alweer dus tijd voor Leiden is OPEN, ditmaal OPEN voor muziek. Want muziekwinkel Velvet bestaat en 25 jaar en dat vraagt om een feestje. Op de Koornbrug wel te verstaan. Om één uur opent Mister & Mississippi hier met een enigzins so(m)bere set. Drie jaar geleden zag ik ze driemaal, klonk toen een stuk opgewekter. Aan de andere kant is het goed dat ze niet stil zijn blijven staan, interessant begin van de dag.

Dan volgt een lange pauze, tijd om even bij de foodtrucks op het Pieterskerkhof te gaan kijken. Met live muziek door Viervoorhalfjazz die goed verteerbare jazzstandards spelen.

Via een biologische markt annex bakfietssale op de Vismarkt (er is altijd veel te veel te doen in Leiden, er waren nog 14 andere optredens vandaag) terug naar de Nieuwe Rijn waar Max Meser zijn opwachting maakt op het verjaardagsfeestje van Velvet. Mooie sixties pop door een prima band!

En Velvet zou Velvet niet zijn als er niet ook een instore optreden zou zijn. Dat is er dus ook, een geïmproviseerd optreden van Tim Knol en Nico Dijkshoorn. Afwisselend zingt de een en leest de ander en af en toe spelen ze samen. Een Nederlandse versie van Goodbye van Steve Earle of een eigen nummer van Nico. De Velvet is écht te klein voor dit optreden, het is terecht afgeladen vol!

En ook buiten wordt het steeds drukker als Spinvis met zijn band aantreedt. Niets nieuws onder de zon, wel mooi natuurlijk. En over zon gesproken, die hebben we vandaag niet gezien, maar op een beetje miezerregen na blijft het wel de hele dag droog en aangenaam warm.

Tegen zessen stroomt de hele Nieuwe Rijn vol, want de publiekstrekker van vandaag, Douwe Bob staat op de brug. Zijn concerten voor dit hele jaar zijn bijkans allemaal al uitverkocht en hier speelt hij drie kwartier zomaar gratis in de Leidse binnenstad. Goede zanger met een uitstekende band die mooie, enigzins veilige country speelt. Slow Down komt natuurlijk ook voorbij.

In de daarop volgende pauze nog even naar De Twee Spieghels voor het Mark Lotz Quartet. Blijkt een duo te zijn met Mark op allerlei exotische fluiten en een gitarist. Gelegenheidsformatie en dus allemaal standards, maar wel heel mooi met die fluiten!

En dan tenslotte nog even naar het afsluitende optreden voor Velvet op de Koornbrug. Want daar speelt niets en niemand minder dan Kraak & Smaak mét live band. Waardige afsluiter van deze prima Leiden is OPEN!
Jan van der Sluis was er ook namens Sleutelstad en natuurlijk was Leidse Glibber er.

LINKS:
Mister and Mississippi
ViervoorhalfJazz
Max Meser
Tim Knol
Nico Dijkshoorn
Spinvis
Douwe Bob
Mark Lotz
De Twee Spieghels
Kraak en Smaak
OPEN
Velvet

Ongekend veelzijdige culturele avond in Leiden

Vanmiddag zijn de Open Monumentendagen met veel live koor- en orgelmuziek in Leiden, maar ook in Alphen aan den Rijn doen ze er aan en een bezoek blijkt zeer de moeite waard. De Baronie daar is een prachtig voorbeeld van herbestemming van industrieel erfgoed. Geweldig mooi gebouw, geweldig mooi gerestaureerd en uitgebreid en dat alles is dan in zes of zeven jaar tijd gerealiseerd, zou de Leidse Meelfabriek een voorbeeld aan kunnen nemen. In de indrukwekkende kantine is ook een toneel waar ooit Imca Marina en de Alberti's speelden.

Terug in Leiden gelijk door naar De Twee Spieghels waar het Philippo Bianchini kwartet speelt. Met in eerste instantie Vasilis Stefanopoulos (bas) en Armando Luongo (drums), in de laatste set komt Lorenzo Agnifili (toetsen) er ook bij. Mooi en gevarieerd optreden met prima bop.

Na een snelle maaltijd door naar het dertiende ipsYlon festival bij de Vrijplaats. Met onder andere een optreden van het duo Shady Greys, low-fi punk uit Amsterdam, prima! Er zijn ook dichters, kunstenaars, allerlei workshops en iedereen die wat wil doen krijgt er de ruimte voor. Volgende keer meer tijd voor nemen, maar vandaag is er echt veel teveel aanbod.

Want eveneens bij de Vrijplaats is de reunie van de KWJ. Dat was ver voor de tijd dat MuziekGezien naar Leiden kwam (hoewel toendertijd wel uiterst trouwe bezoeker van Microtheater Imperium dat toen nog op steenworp afstand hier vandaan zat, aan de Vestestraat), maar toch veel inmiddels bekende gezichten.
Muzikaal hoogtepunt is het optreden van Grote Bluf, de Leidse variant van Bots, die bestond van 1978 tot 1982 en waaruit later Dempsey (Michael, Ferry en Maarten) is ontstaan. Maar hier met drummer (Eelco Flapper) en gitarist (Rop Pronk) en helaas nog steeds actuele strijdliederen. Gelukkig was de Leides Glibber er in de tijd al wél bij en maakte hier een uitgebreid verslag van. Maar het is een reunie en dat is toch iets voor mensen die er toen bijwaren.

Dus weer verder want er is ook nog de Nacht van Kunst & Kennis, op negen lokaties en met meer dan 100 acts belooft het een bijzonder evenement te worden. Spannende combinatie en hier in Leiden helemaal op zijn plaats. In Museum Boerhave is van alles te doen en in de (proef)tuin staat ook een podium waar nu Nouveau Vélo speelt. Boeiende New Wave Drone muziek uit Helmond. Dat begint gelijk al goed. Alamo Race Track en Cannonball Johnsons komen hier ook nog.

Ook buiten, tussen de officiele lokaties, gebeurt van alles, zoals deze interactieve projectie van Het Blauwe Uur op het Vrouwenkerkhof.

En hoewel het programma vanavond al overvol is heeft OPEN|Makers ook nog eens een nevenevenement georganiseerd: de OPEN|Nacht. Bij binnenkomst krijg je gelijk een eetbaar theezakje.

Op de Aalmarkt zijn (theologiesche) lezingen, dansvoorstellingen, dichters en beeldend kunstenaars te zien. Wouter is min of meer de spil hier vanavond.

En natuurlijk ook muziek van het introverte Forty Dollar Baby samen met het het extroverte We Leven Elektrotechniek. Tijdens het Cultuur? Barbaar! festival traden ze nog los van elkaar op in cab03, nu staan ze samen te improviseren. Hele goede combi!

Dan weer terug naar het echte Kunst & Kennis, ditmaal in de Lakenhal waar Tim Knol solo in een museumzaal speelt. Volle bak dus! Prachtige setting voor zo'n singer-songwriter optreden.

Ook nog een intrigerende interactieve installatie in de Lakenhal die veel bezoekers tot vreemde bewegingen aanmoedigen.

Als afsluiter van deze nacht kan er gekozen worden tussen een afterparty met Klavan Gadjé in de Stadsgehoorzaal of de Tale Kanaäns in de Lakenhal. Klavan al vaker gezien dus de keuze valt op de laatste, ook omdat er al uitgelekt was dat er aantal speciale gasten zouden meedoen. Het dub-poezie project van Nico Dijkshoorn en dj's Pete Blaker en Jacco de Boer begint met donderpreken, een gedicht over Leiden, gastoptredens van onder andere Anne Soldaat, een verhaal over het slechtse liedje aller tijden, en het eindigt met een kippenvelversie van The Weight in een duet van Nico met Tim Knol. Spannender afsluiting van deze Nacht van Kunst & Kennis kun je je niet wensen.
En de nacht zelf, die komt volgend jaar ongetwijfeld terug na deze meer dan geslaagde eerste editie. Interressant fenomeen eigenlijk, terwijl je steeds vaker op muziekfestivals wetenschapselementen in de programmering ziet, speelt hier de kennis de hoofdrol en is de muziek er als extraatje bij geprogrammeerd. Maar het is zeker geen ondergeschoven kindje, daarvoor is het muzikale aanbod veel té goed!

LINKS:
CAS
Shady Greys
ipsYlon
Grote Bluf
Vrijplaats
Filippo Bianchini
De Twee Spieghels
Nouveau Vélo
Wouter Ydema
Forty Dollar baby
We Leven Elektrotechniek
OPEN|Makers
Tim Knol
Nico Dijkshoorn
Tale Kanaäns
Nacht van Kunst en Kennis

Verjaardagsfeestje Werfpop drukste ooit

Werfpop is jarig en viert dat zoals gebruikelijk in de Leidse Hout. Het begon dertig jaar geleden in het Van der Werfpark (vandaar de naam Werfpop), maar al jaren geleden daar uit hun jasje gegroeid. Voor deze verjaardagseditie stond er een replica van het beeld van Van der Werf midden op ruim 300 bierkratten, midden op het terrein.
Het is gisteren behoorlijk laat geworden vanwege North Sea Jazz, dus Gezien houdt het vandaag voor gezien, Muziek gaat vandaag solo. En het begint meteen goed met Fat Angel, winnaar van de publieksprijs tijdens Werfpop Indoor eerder dit jaar. Zag ze toen in De WW, maar ook dit kunnen ze goed aan. Prima festivalband met hun Balkan-fun-punk.
Speciaal voor vandaag stelde Theun Kohlbeck het Werfpop All Star Orkest samen dat in wisslende bezettingen een aantal covers spelen. Met als hoogtepunt natuurlijk het speciaal voor deze gelegenheid geschreven Vive la Werfpop als uitsmijter.
Waar een publieksprijs is vaak ook een juryprijs, zo ook bij Werfpop Indoors. En die was voor Project D, die als derde band het podium betreedt. Stevige rock met leuke catchy liedjes.
Maar er gebeurt veel meer op Werfpop, want op het achterveld zijn de dj's van Cosmic Combination de hele dag bezig, er zijn kinderactiviteiten, er is een festivalmarkt en er zijn de kunstenaars Merijn Tinga en Joost Haasnoot bezig met een enorm kunstwerk van piepschuim.
En in de aanloop naar het Glazen Huis dat in december naar Leiden komt is er de Serious Request Stage met allerlei kleine optredens. Wie dat wil horen kan een koptelefoon huren, de opbrengsten gaan dan naar het Glazen Huis.
Op het podium staan intussen Boef en de Gelogeerde Aap die een mengeling van hiphop en dubstep brengen, niet echt onze muziek, maar het is weer eens wat anders. Wel interessant om te zien hoe de rap- en hiphopscene zich op allerlei manieren aan het ontwikkelen is.
Zoals gebruikelijk spelen er ook bij het Theehuis, net buiten het festivalterrein, ook een aantal bands zoals The Royal Core rond oud Tower gitarist Cor van der Hoogt. Relaxte rock/blues van Honky Tonk Women tot After Midnight.
Ondertussen wordt het steeds drukker bij het festival en staat er een enorme rij bij de ingang van het festival. Kost een kwartier om weer binnen te komen. Vandaag geen Theehuis meer, helaas.
Gelukkig net op tijd voor Kensington, een uitstekend gitaarbandje dat prima dansbare muziek maakt. Ze stralen enrgie uit en zetten de boel op zijn kop. Tijdens het laatste nummer gaat het dak er helemaal vanaf.
Leuk, ze komen volgende maand ook op Waterpop, zie ik ze weer.
Ondertussen gaan onze kunstenaars onverdroten verder met hun piepschuimen kunstwerk, hoewel ze hier even pauze hebben. Merijn Tinga is trouwens ook de man achter de Trafficosaurus, hier niet ver vandaan. Blader even terug naar 12 juni 2011 voor een foto daarvan.
Grote verrassing is het Franse Sergent Garcia met een aanstekelijke mix van ska, latin en pop. Zijn speciaal voor Werfpop naar Nederland gekomen en dat is een hele goede keuze geweest. Het is wereldmuziek van een hoog niveau en het publiek verandert in een deinende massa.
Baskerville is een producersduo uit Haarlem dat zowel djsets doet als met een live band speelt, vandaag gelukkig met een live band, waar de energie vanaf spat. Het is een combinatie van pop, rock, house en techno en ze maken er een feest van.
Dat doen ook de mannen van Skindred, die een metal versie van raggae laten horen. Waarbij de metal toch wel overheerst. Het massaal aanwezige publiek, het is nu al het drukst bezochte Werfpop ooit, gaat uit zijn dak. (Uiteindelijk blijken er bijna 30.000 bezoekers te zijn geweest, het record lag op 25.000.)
Merijn Tinga en Joost Haasnoot zijn inmiddels klaar met hun kunstwerk van piepschuim. Nog wat finishing touches in het atelier en dan is het echt af. Wat er verder mee gebeurt zal de toekomst leren.
Ondertussen begint ook bij Muziek de vermoeidheid toe te slaan na de lange en vooral late dag van gisteren, maar één band wil ik echt nog zien en dat is die van Tim Knol. Kende hem alleen van tv (DWDD) en dan vooral als singer-songwriter, maar met deze band blijkt hij nog veel meer in zijn mars te hebben.
En het was het wachten meer dan waard, het absolute hoogtepunt van Werfpop 2011, Tim Knol met band rocks! Tegen het eind spelen ze dan ook nog eens een geweldige versie van Take Her Home van de Ro-d-ys, dat verwacht je niet! Een soort pre-jeugdsentiment (zomer 1967 evenals Just Fancy), fantastisch.
Ja en dan naar huis, geen Monster Magnet en geen The Qemists, maar het is genoeg en je moet gewoon op het hoogtepunt stoppen, ook als festivalbezoeker.

LINKS:
Fat Angel
Project D
Atelier Tinga
Boef en de Gelogeerde Aap
Kensington
Sergent Garcia
Baskerville
Skindred
Tim Knol
Ro-d-ys
Werfpop