Van alles wat tijdens Record Store Day

Record Store Day is een dag van (luxe) re-releases, nooit eerder uitgebrachte (live) opnames, alles op vinyl, en gelukkig héél veel live optredens. In Leiden om te beginnen Tim Knol en Nico Dijkshoorn bij Velvet. Al vaker gezien, maar altijd boeiend met om te beginnen een flinke dosis Dylan, heerlijke teksten van Nico en als afsluiter The Weight van The Band. Dan kan de dag al niet meer stuk, net zo als ruim tien jaar geleden in de Lakenhal toen ze dit laatste nummer ook samen speelden.

De rest van de dag is voor Plato, gewoon omdat die zaak om de hoek is. Allereerst Aidan & The Wild met Dési Ducrot die samen een ep gemaakt hebben, Banyan Tree, en die hier laten horen. Een mooi en ingetogen optreden.

Daarna gaat het er bij Plato stevig aan toe met eerst de Magnetic Spacemen uit Zwolle. Heerlijke mix van surf-, punk- en garagerock!

Echt hard wordt het bij het Rotterdamse trio Texoprint (voorheen Kalaallit Nunaat). Noiserock van de bovenste plank en ook voor de deur van Plato in de Vrouwensteeg goed te volgen.

Laatste optreden op deze Record Store Day bij Plato is het Haagse kwartet Half Cab. Stevige punk dat een uitstekende afsluiter is van een dag die ingetogen begon, maar later helemaal losging. Record Store Day is nu eenmaal een dag die van alle muzikale markten thuis is!

LINKS:
Tim Knol
Nico Dijkshoorn
Aidan & The Wild
Dési Ducrot
Magnetic Spacemen
Texoprint
Half Cab
Velvet
Plato
Record Store Day

En een mooie afsluiting

Wát een luxe, Stukafest Leiden telt nu ook een tweede dag. Dus weer de studentenkamers af, allereerst bij Melle, op een steenworp afstand van waar ik woon (rechtsachter in het raam is nog buurman de Marekerk te zien). Daar zingt en speelt Grisly Faye uit de Oekraine met veel samples en loops een boeiende set. Bij het eerste nummer mogen we gelijk meedoen met het zingen van een toon en handen wrijven. Prima binnenkomer!
Interessant trouwens om te zien dat studenten/huiskamerconcerten steeds meer gemeengoed worden en dat muzikanten er steeds beter mee om weten te gaan. De interactie tussen artiest en publiek is tegenwoordig optimaal, waar dat vroeger nog wel eens stroef verliep.

Voor het tweede optreden is het flink trappenklimmen naar de derde verdieping aan de Breestraat 175c bij Daphne. Maar dan heb je ook wat, mooie ruimte, een podium als onderdeel van de kamer en een heuse bar. Én Iris Penning met een optreden dat een kruising is tussen singer/songwriter en kleinkunst. Ze zingt, speelt gitaar en gebruikt veel loops, deze prima artiest uit Eindhoven, zeker voer voor liefhebbers van Eefje de Visser!
(en even terzijde, Daphne doet ook mee aan de huiskamerconcerten van Gluren bij de Buren op 11 maart, dan speelt Oliver Cried Wolf er, kan ik zelf niet bij zijn want Duo Roma speelt dan bij ons op Koddesteeg 8).

Het derde optreden vanavond is van Aidan & the Wild, ook op de Breestraat, maar dan bij Nikki. Blijkt solo te spelen en heeft twee gitaren bij zich. Een kleine backpackgitaar die een beetje klinkt als mandoline waarmee hij zijn set opent.

En een twaalfsnarige gitaar waarmee hij wonderlijke dingen doet, alsof het een tabgitaar is. Een kleine drie jaar geleden deed hij nog mee aan het Jong Quite Quiet met kort(er) haar en veel sombere songs, nu hij zijn grote liefde heeft gevonden zijn de liedjes vrolijker en romantischer, een mooie afsluiting.

Niet helemaal natuurlijk, want er is nog een Stukafeest bij Gebr. de Nobel maar het Electronic/Alternative duo Bungalow, aangevuld met drummer krijgt niet echt de voetjes van de vloer. Dus lekker naar huis. Het waren twee heerlijke Stukafest dagen!

LINKS:
Grisly Faye
Iris Penning
Aidan & the Wild
BUNGALOW
Gebr. de Nobel
Stukafest

Mooie finale van eerste Leidse Jong Quite Quiet

Na vijf optredens, veel coaching en diverse opdrachten is vanavond de slotavond van Jong Quite Quiet Leiden in het overvolle Leidse Volkshuis. Damiaan opent de avond en blijkt veel krachtiger geworden in het proces. Veel variatie binnen de nummers, de jury noemt hem dan ook Mister Rockopera. Theatraal, filmisch met veel dramatiek, hij heeft alles onder controle!

De opdracht voor deze finale was: zet een optreden neer van 15 minuten dat staat als een huis. Wendy zingt in allerlei talen en is een echte singer-songwriter en zet een gevarieerd setje neer. Aan het begin van deze reeks nog enigzins schuchter, nu zelfverzekerd, ze heeft grote sprongen gemaakt.

Suze heeft dat ook, van verlegen meisje tot doordracht artieste. De goede stem en het mooie pianospel waren er al, maar ze heeft er nu een prachtige, romantische set van gemaakt die ze ook uitstekend kan delen met het publiek. Mooi totaalpakket!

Na de pauze volgen twee wat meer ervaren muzikanten, nog steeds jong, dat wel. Aidan imponeert met zijn gitaargebruik, is zowel gitaar als drumstel, en zijn zelfverzekerdheid. Durft veel meer te doen met zijn stem, zijn nummers zijn geweldig en met veel variatie. Het is wel zware kost, maar ja, dat was bijvoorbeeld Nick Drake ook en die was écht prachtig!

Sarah mag de avond afsluiten en die gaat ook al een tijdje mee. Heeft ook al de nodige ervaring en dat is misschien een nadeel vanavond, want ze blijft dicht bij haar eigen stijl. Niettemin heeft dit traject haar ook nieuwe wegen doen inslaan. En ondanks een recente keelontsteking zet ze een prima set neer!

Dan mag de jury het verder gaan uitzoeken, Marcel van Schooten, Gideon Roggeveen en Vivian Wesselingh zijn er gelukkig vrij snel uit en beoordelen eerst alle deelnamers op hun optreden vanavond én hun ontwikkeling tijdens het proces. Pas dan volgt de ontknoping.

En de winnaar van de eerste Quite Quiet Leiden is uiteindelijk Suze omdat ze, volgens de jury, mensen meeneemt in haar verhaal, veel diversiteit laat horen en helemaal volwassen is geworden in dit traject! Dat is dus het oordeel van de jury, voor MuziekGezien zijn het allemaal winnaars.

LINKS:
Damiaan
Wendy
Suze
Aidan
Sarah
Jong Quite Quiet
Centrum voor Amateurkunst Leiden