Weinig echte verrassingen op Werfpop

Werfpop, het gratis popfestival in De Leidse Hout is vandaag toe aan zijn 33ste editie. Begint gelijk goed met de nieuwe Leidse band Nano-Tyranus. Hebben nog niet zoveel podiumervaring, maar staan hier toch hun mannetje met stevige melodische rock op het Gebr. De Nobelpodium. Niets mis mee.

Dat geldt zeker ook voor All Comes Down op het hoofdpodium. Vaker gezien in kleine bezetting of op kleine lokaties, hier maken ze het helemaal waar! Boeiende combinatie van stoner-rock en stevige pop met zangeres Zjantal als intrigerend middelpunt. Uitstekende festival band!

Voor het eerst is er dit jaar een derde podium, vlak naast het hoofdpodium. Heet het PopCom podium en hier zijn allerlei Leidse bands te zien tijdens de ombouw van het hoofdpodium. Als eerste Forty Dollar Baby ft. We Leven Elektrotechniek, vaker gezien in Leiden, apart én samen. Staan hier in hun grootste bezetting ooit, maar stelen wel de show met onder andere dichteres/zangers Tessa de Swart, vorige week nog gezien in de Nieuwplaatz.

I Chaos stond in 2010 op PleinOpen in Den Haag, een prima festival dat dit jaar helaas niet doorgaat vanwege de Spuiforum ontwikkelingen. Prima trash-metal met sinds kort een nieuwe zanger, verder is er weinig veranderd. Beetje Schorum types wel, komt goed uit, die zijn hier ook aanwezig.

The Phantom Four waren ook al eerder te zien op Waterpop in Wateringen in 2011 (volgende editie op 9 augustus) maar toen met Rude Boy als gast. 45 minuten instrumentaal en dan net niet het niveau van bijvoorbeeld The Ventures of Dick Dale halen is dan toch net iets te lang.

Gelukkig is er Robin Haijes, de jonge singer/songwriter uit Benthuizen. Eerder dit jaar nog gezien bij Quite Quiet in Scheltema, ook hier weet ze het publiek in te pakken met haar prachtige stem.

Dan toch eindelijk een verrassing, Knarsetand is een geweldig leuke 10-koppige feestband. Laat zich muzikaal niet in één hokje stoppen, maar is van vele markten thuis, als het maar feest is. En dát is het in De Leidse Hout, voetjes uit het gras!

De jonge Finse band Satellite Stories speelt een soort melodische indie-pop maar wel erg voorspelbaar, het avontuur ontbreekt. Toch hebben veel fans, voor het podium staat vol met middelbare schoolmeisjes.

Dan weer een bekende, kan ook moeilijk anders op een podium met lokale bands, namelijk ZIEK. Gruizige Hammond funk met een psychedelisch tintje. In januari stonden ze nog in het voorprogramma van Birth of Joy, nu op eigen kracht op Werfpop. Gaan we nog veel van horen.

Inmiddels is het goed druk geworden bij Werfpop en duurt het eventjes voor je het podium aan de andere kant van het terrein hebt bereikt. Net op tijd voor de laatste twee nummers. Gelukkig niets gemist want zingende rapster Coely blijkt een ADHD-stuiterbal zonder muzikanten.

Nu is het écht heel druk en is het onmogelijk dicht bij het podium te komen bij Chef'Special. Timmeren al jaren aan de weg (nog gezien in Haarlem in 2011 inclusief blazerssectie onder leiding van Benjamin Herman), maar sinds hun tweede album eerder dit jaar en de hit In Your Arms ook bij een groter publiek bekend. Leuke en feestelijke mix van ska, pop en hiphop.

Ken&Mary klinkt als een lieflijk duo dat mooie liedjes zingt met een akoestische gitaar erbij, maar het zijn gewoon recht-toe, recht-aan hardrockers. Helemaal niets mis mee! Voor liefhebbers van Mötorhead zelfs een regelrechte aanrader.

Twee jaar geleden op Westerpop vielen The Computers wat tegen, veel lawaai en weinig wol was toen het oordeel. Is vandaag niet anders, maar wel als altijd strak in het pak. En het is gewoon een geinige festivalband.

Kuenta i Tambú, kortweg KiT, mixt Curacao met Europese dance, bijgestaan door twee percussionisten. Leuk idee, maar de uitwerking met samples in plaats van een echte band valt dan weer tegen. Even kijken bij het andere podium waar Dope D.O.D. zo gaat optreden en ook hier geen spoor van instrumenten. Wordt dus net zo'n optreden als twee jaar geleden op Waterpop en dat was niks.

Nog even kijken bij The Incredible Stacks op het PopCompodium, vorige maand sloten ze Peel Slowly and See in de Q-Bus af, nu hier dit podium. Swingende band met heel veel elektronica in opvallende outfit. Er komen nog een paar bands, maar na zeven uur en veertien optredens is het mooi geweest.
Werfpop is als altijd weer een oergezellig festival (kijk maar bij Leidse Glibber), dat dit jaar weer drukker dan ooit lijkt. Zo druk zelfs dat er voor ouders met (kleine) kinderen die op kleedjes op het middenterrein zitten geen plek meer is en ze het festival ontvluchten.
Muzikaal is er altijd van alles wat, de beste optredens waren van oude bekenden All Comes Down en ZIEK en voor een verrassing zorgden Knarsetand en Ken&Mary, maar dat is natuurlijk persoonlijk. Werfpop is het begin van de zomerfestivals in de regio, komende weken volgen nog Schollenpop bij Scheveningen, Waterpop in Wateringen en dit jaar voor het eerst het Wildernis Festival in Leiden. Tussendoor ook nog even de jazzfestivals in Haarlem en Delft. Dat wordt een mooie zomer en Werfpop is een prima begin!

LINKS:
Nano-Tyrannus
All Comes Down
Forty Dollar Baby
We Leven Elektrotechniek
I Chaos
Phantom Four
Robin Haijes
Knarsetand
Satellite Stories
ZIEK
Coely
Chef'Special
Ken&Mary
The Computers
KIT
Incredible Stacks
Werfpop

Waterpop niet stuk te krijgen

Waterpop in Wateringen is zo'n festival waar je terug blijft komen als je er een keer geweest bent. Goede sfeer, goede muziek en goed georganiseerd. En het is een festival voor alle leeftijden, speciaal voor de kleintjes is er een kinderhoek ingericht waar ze kunnen knutselen, geschminkt worden, etcetera en de openingsact is steevast gericht op kinderen. Dit jaar staat er de Belgische Kapitein Winokio. Kinderen blij, zingen en klappen volop mee.
En daarna blijven die kinderen heus nog wel even rondhangen voor de andere bands zoals de Flying Flapjacks, winnaars van Waterproof, de jaarlijkse voorronde van Waterpop.
Een afwisselend repertoire dat behoorlijk stevig is maar met veel afwisseling en muzikale invloeden. Vooral de uitsmijter I Wish Love Came in Boxes maakt indruk.
Ralph de Jongh & Crazy Hearts is een Nederlandse bluesrock formatie die in relatief korte tijd het land aan het veroveren is. Het repertoire is misschien wat traditioneel, de band weet er toch een eigentijdse draai aan te geven. Maar het is vooral de zang van Ralph de Jongh die dit vijftal boven het gemiddelde bluesniveau tilt.
Uit Eindhoven komt de groep Candybar Planet, een band die al sinds 2002 niet meer bestaat. Maar af en toe geven ze nog wel eens een reunieconcert, zoals vandaag op Waterpop. Vuige rock die nog het meest een beetje aan MC5 doet denken, een moshpitje is snel gevormd. Het optreden eindigd met een prima versie van Helter Skelter.
En hoewel de muziek continue doorgaat op de drie podia is er ook nog ruimte voor (theatrale) tussenacts. Zoals The Fournicatours, akoestische bluegrass-punk. Vanwege de regen die inmiddels zachtjes begint te vallen hebben ze een droog heenkomen onder wat bomen gezocht, en dan is het moeilijk om boven het geweld van de podia uit te komen.
Vreemde wezens lopen er altijd rond op Waterpop zoals hier Die Quassler, van het Duitse theatergezelschap FoolPool. En iedereen wil ze knuffelen en met ze op de foto.
Het Trio Hysterica marcheert met z'n vieren, met trommels en tamboerijn over het festivalterrein, en even later, tijdens het optreden van Kensington zelfs even óp het podium.
Kensington stond vorige maand nog in Leiden op Werfpop en overtuigen ook vandaag, net zo als toen. Nummers als So Am I en Let Go zet de bezoekers op hun kop. Want ondanks dat het nog steeds regent blijft het grootste deel van het publiek gewoon aanwezig. Plu op, poncho aan, maakt het uit, het waait bijna niet en het is niet koud.
Een van de publiekstrekkers is de Belgische band Hooverphonic, een rustpunt in de programmering. Want daarop staat toch vooral stevige rock en hier wordt het publiek getrakteerd op melodische, meeslepende nummers. Het nummer Vinegar & Salt met alleen zang en piano is imponerend.
Maar dan weer terug naar de keiharde werkelijkheid van Shaking Godspeed met een knalgoede set retro-garage rock. Hebben duidelijk gesnoept uit de platenkasten van hun ouders. 40 minuten pure energie op de planken, eigenlijk de enige echte verrassing op deze editie.
En terwijl het nog steeds regent als de band begint en ze uitkijken op een zee van paraplu's, krijgen zij het voor elkaar, tegen het einde van hun optreden wordt het eindelijk weer droog!
Over pure energie gesproken, die komt ook om de hoek kijken bij Phantom Four & The Arguido en dan vooral de laatste, vroeger bekend als Rude Boy. Surfpop goes hiphop en andersom zeg maar. Mooie uitvoering van A Forest van The Cure, Teenage Kicks van The Undertones gaat helaas een beetje onder in banaliteiten. Zonde.
Vanderbuyst is een degelijke Nederlandse hard rock/heavy metal formatie. Lekker onvervalst ertegenaan. Niets nieuws onder de zon, maar ze geven zich helemaal. En over zon gesproken, die laat zich zo nu en dan ook even zien en op het festivalterrein wordt het steeds drukker.
De Jon Amor Bluesgroup is geworteld in de Britse bluestraditie. Behoorlijk veel ellende in stevige up-tempo nummers. Goed en degelijk gespeeld, genieten met een biertje in de hand.
En dan staan er weer een stel Belgen op het podium. De groep Balthazar speelt een set intrigerende muziek waar je in het begin geen touw aan vast kunt knopen, maar gaandeweg het optreden steeds boeiender wordt. Niks catchy liedjes, laat het publiek maar werken voor zijn genot. Ondanks dat is dit toch een beetje de tweede verrassing van de dag.
Fishbone bestaat al meer dan dertig jaar en zoals dat wel vaker gaat bij Amerikaanse bands die al zolang bestaan is het een goed geöliede machine die een prima funk optreden neerzetten zonder dat de vlam echt in de pan slaat. Goed, maar net iets te gladjes.
En dan is het mooi geweest, met het geluid van de blazers van Fishbone op weg naar de bushalte, op weg naar huis. Het is weer een geslaagde editie van Waterpop ondanks dat het wat regende, maar dat is natuurlijk niets in vergelijking met Schollenpop vorige week. Waterpop is niet stuk te krijgen, volgend jaar graag weer.

LINKS:
Kapitein Winokio
Flying Flapjacks
Ralph de Jongh & Crazy Hearts
Die Quassler
Kensington
Hooverphonic
Shaking Godspeed
Phantom Four & The Arguido
Vanderbuyst
Jon Amor Bluesband
Balthazar
Fishbone
Waterpop