Jazz at the Hop leuk festival

Het jazzfestival in de Hoornse Schouwburg het Park (ontwerp Alberts & Van Huut) kent vier podia: de grote zaal, de kleine zaal, de foyer en een restruimte naast de ingang van de grote zaal. Hier speelde het Jan Schröder sextet een drietal sets.
Blijkbaar een gelegenheidsformatie want normaal is het een quartet, maar de drummer daarvan is ook de drummer van Susanne Alt, die in de foyer stond te spelen. Interessante jazzgitarist, iemand om in de gaten te houden.

Tetzepi speelt jazz, improvisatie en moderne gecomponeerde muziek. Het eigenlijke concert hebben we gemist, maar wel zagen we een deel van de Tetzepi methode, of hoe een groepje muziekschoolleerlingen in korte tijd leren te improviseren. Heel leerzaam.

Het Tingvall Trio speelt een soort power jazz, bop met rockinvloeden zeg maar. Toegankelijk, swingend, weinig muzikale diepgang, maar uitstekende muzikanten.

Martin Tingvall is de uit Zweden afkomstige naamgever van de band en componist van de meeste stukken.

Omar Rodriguez Calbo uit Cuba is een goede bassist en had nog de meeste jazzinbreng van het trio.

Jürgen Spiegel, de enige Duitser in deze in Duitsland wonende en werkende band, is ook een uitstekende drummer, mede verantwoordelijk voor een optreden dat bleef boeien tot het eind.

De aanleiding voor ons bezoek aan Hoorn was het optreden van de Manhattan Transfer, een groep die zelden nog in Nederland komt en die wij nog nooit live gezien hadden. De groep bestaat al sinds 1972 (en sinds 1979 in deze samenstelling) en is hier vooral bekend vanwege de hit The Boy from New York City uit 1981. Toen nog vooral een DooWop groep, later schoven ze op naar een meer jazzy sound, met name Vocalese in de traditie van Lambert, Hendricks & Ross. Een zingend kwartet, bijgestaan door vier uitstekende muzikanten.

Oprichter van de groep is Tim Hauser, die ondanks zijn leeftijd (67) nog prima bij stem was. En dat is ook wel nodig bij Vocalese, want dat is instrumentale jazzmuziek waarbij de instrumentale solo's zijn vervangen door gezongen teksten.

Janis Siegel zit ook al sinds 1972 bij de groep, die vooral veel oudere nummers speelde, terwijl wij liever wat meer van hun nieuwste cd The Chick Corea Songbook hadden gehoord. Daar deden ze slechts drie nummers van. Maar de rest was natuurlijk wel een feest van herkenning.

Alan Paul is ook al sinds 1972 bij de groep en werd gevonden in de Broadway versie van Grease. Een imago dat nog steeds asn hem blijft hangen. Iets te glad en iets te stijlvol.

Cheryl Bentyne is 'pas' 30 jaar bij de groep en combineert, net als Alan muzikaal talent met showelementen. De Manhattan Transfer is een geöliede machine, muzikaal nog altijd top, maar de magie ontbrak. De meningen van het publiek waren sterk verdeeld. Maar wij zijn blij ze toch eens live gezien te hebben.

De avond werd afgesloten met een optreden van Bernard Berkhouts Swing Orchestra, een lekkere dertiger jaren bigband. Er werd gedanst en er werd nagepraat over een succesvol festival in Hoorn.

LINKS:
Jazz at the Hop
Jan Schröder
Tetzepi
Tingvall Trio
Manhattan Transfer
Bernard Berkhouts Swing Orchestra
Susanne Alt

Jazz Express indrukwekkend

Het Jazzfestival Hoorn bestaat uit twee delen, een middagprogramma op lokatie en een avondprogramma in Schouwburg het Park. Het middagprogramma begon op het station van Hoorn en ging via Medemblik en Benningbroek weer terug naar Hoorn. Vervoer ging per stoomtram, de Jazz Express.

Om elf uur in de ochtend begon het met een optreden van Barksdale Jazz Moment in de restauratie/souvenirwinkel van het Museum Stoomtram. Ongecompliceerde standards en bebop nummers, prima muziek voor dat tijdstip. Prima muzikanten ook, lekker begin.

Vervolgens stond er een stoomtram met vijf wagons klaar voor de rit van 20 kilometer naar Medemblik, een reis van ruim een uur! Aan boord speelde het gitaristen duo Timber en de Leeuw. Speelden voornamelijk eigen nummers, maar ook covers als Steamheat en iets van het Rosenberg Trio. Tijdens de reis verhuisden ze van de achterste wagon naar de voorste.

In Medemblik volgde een korte wandeling naar de Bonifaciuskerk waar een concert volgde van het Artvark Saxofoon Quartet. Vier topsaxofonisten (Rolf Delfos en Bart Wirtz op alt, Mete Erker op tenor en Peter Broekhuizen op bariton) die behoorlijk aan elkaar gewaagd zijn.

Op zich was de samenstelling van de groep al een garantie voor kwaliteit, maar de bijzondere lokatie met een bijzondere akoestiek maakte er een onwerelds mooi concert van. Ze speelden bijna allemaal eigen nummers en een enkel, wel zelf gearrangeerd, nummer van bijvoorbeeld Chick Corea en Abdullah Ibrahim. Jammer dat we na 45 minuten weer terug naar de stoomtram moesten.

Op de terugweg stopten we in Benningbroek voor een concert in het kerkje aldaar van Eric Vloeimans en Harmen Fraanje. Zeg maar Fugimundi zonder Anton Goudsmit. Ook dit concert was op voorhand al goed, maar ook hier maakte de akoestiek er iets echt bijzonders van. En net als bij Artvark leek de situatie de muzikanten tot de toppen van hun kunnen te stuwen.
Ook hier was het na 45 minuten alweer gedaan en gingen we weer terug naar de tram en naar Hoorn. Leuk was wel dat er in het treinstel waar we zaten intussen een soort band tussen de passagiers/muziekliefhebbers was ontstaan, tijdens het avondprogramma zouden we er nog een aantal terugzien. En voor ons kon het festival al niet meer stuk.

LINKS:
Jazz Express
Jazz at the Hop
Museum Stoomtram
Barksdale Jazz Moment
Artvark SQ
Eric Vloeimans
Harmen Fraanje