En dan is het 3 october!

En dat betekent traditiegtrouw de grote optocht, niet uitblinkend door z'n snelheid, maar het is er wel altijd gezellig. En er loopt natuurlijk ook allerlei muziek mee.
En ja hoor, daar heb je ze weer, de dames van Er Welt een Traan, gisteren nog bij 't Preathuys, vandaag op hun eigen, huiselijke praalwagen.
De Twee Spieghels heeft net als vorig jaar Bernard Berkhouts Swing Orchestra op het programma staan, met wederom Scott Hamilton als gast op tenorsax. Toch mooi dat deze wereldster hier zomaar op straat bij De Twee Spieghels staat te spelen!
In de pauze even naar het Nieuwe Rijnplein waar de bekende coverband Komen Lopen al bezig is. En, zoals ze zelf zeggen, ze spelen niet alleen goede maar ook hele slechte covers. Maar ze maken er wel een feest van.
Bij Scott Hamilton en Bernhard Berhout is het inmiddels afgeladen vol, er is niet eens meer ruimte om te dansen. Iets wat vorig jaar nog wel gebeurde. De muziek is weer geweldig en er is ook veel meer tijd dan afgelopen zaterdag in Zoetermeer op het jazzfestival.
Ondertussen is Vivienne Aerts met een actie bezig om geld bij elkaar te sprokkelen voor haar studie in Berklee. Je kan op de foto met Rembrandt en Saskia, of je kunt ze fotograferen of een kus krijgen van Saskia. Nou dat kunnen veel mannen niet aan zich voorbij laten gaan, je ziet veel rode wangen.
Na afloop van het optreden bij De Twee Spieghels ons weer het steegje van De Bonte Koe in gepropt waar The Amazing Stroopwafels ook traditiegetrouw spelen. En het is altijd lachen met de Stroopwafels.
Dan valt de avond alweer en dat is een mooi moment om nog even bij 't Praethuys te gaan kijken voor een optreden van de bluesband The Hellhounds. Was het alweer vergeten, maar twee jaar geleden stonden ze ook al eens op Zoetermeer Blues. Maar onze timing is verkeerd, ze zijn net met het laatste nummer bezig.
Dan door naar de Hunky Dory want daar is nog wel muziek (er is nog veel meer muziek, maar je moet keuzes maken) van Doctor Fill. Funky rock & blues variërend van Route 66 tot Kiss, en van Summertime (Brainbox versie) tot Lady Madonna.
Tot slot van de avond nog richting Ankerpark waar 3 october wordt afgesloten met vuurwerk. De bekroning van een geweldige 3 octoberviering!

LINKS:
Er Welt een Traan
Bernard Berkhout
Scott Hamilton
De Twee Spieghels
Komen Lopen
Vivienne Aerts
Amazing Stroopwafels
De Bonte Koe
Hellhounds
't Praethuys
Doctor Fill
Hunky Dory
Leidens Ontzet

De Twee Spieghels staat nu als jazzcafé definitief op de kaart

Er zijn natuurlijk talloze jazzcafé's in Nederland maar er zijn maar weinig jazzcafé's die er echt toe doen. De Twee Spieghels hoort wat ons betreft nu definitief tot de laatste categorie. Want als je Scott Hamilton drie uur lang weet te strikken dan is dat wel wat. En dat vier weken na het nu al legendarische Ben Webster Tribute. The Duke is gone (Oz), leve De Twee Spieghels!

Ook wij wisten van niets maar we hadden het wel op ons programma staan, het optreden van Bernard Berkhouts Swing Orchestra, we zagen ze op de dag af een jaar geleden voor het eerst in Hoorn en dat was goed bevallen, maar vandaag moesten we kiezen tussen Leiden en Zoetermeer en omdat we toch al in Zoetermeer waren kozen we voor Liz Fletcher in De Sniep. Art meets Jazz, ook een interessant thema.

Maar tijdens dat optreden kregen we een seintje dat er iets bijzonders aan dat concert van Bernard Berkhout was, dus hals over kop naar Leiden waar we de laatste set nog hebben kunnen zien. Scott Hamilton was gisteren voor een éénmalig concert in Zoetermeer en dat was niet te versmaden met Pieter van Santen op piano, Bob Dekker op drums en Frans Bouwmeester op bas.
Frans is ook de bassist van Bernard Berkhouts Swing Orchestra en dat zal er ongetwijfeld iets mee te maken hebben gehad dat Scott nu in Leiden speelde.
Vandaag speelde Scott dus samen met een een flinke Big Band en hier was hij pas echt in zijn element. Natuurlijk hoort bij een Swingband ook af en toe een zangeres, normaal is dat Léah Kline nu was het Mirjam van Dam, ook goed.
Gisteren waren we nog blij dat we hem een keer gezien hadden maar eenmaal leek ons genoeg, vandaag bleek dat we ongelijk hadden, dit hadden we nooit willen missen! We want more! Scott Hamilton forever!

En omdat we nu toch in Leiden waren gingen we ook nog maar even naar het optreden van de Frits Landesbergen Big Band (niet dezelfde Frits als gisteren op Zoetermeer Jazz), het schijnt de oudste Big Band van Leiden te zijn en speelde hier in het kader van Jazz on Sunday dat volgende maand van start gaat in De Grote Beer.

LINKS:
Scott Hamilton
Bernard Berkhout
De Twee Spieghels
Frits Landesbergen Big Band
Jazz on Sunday

Jazz at the Hop leuk festival

Het jazzfestival in de Hoornse Schouwburg het Park (ontwerp Alberts & Van Huut) kent vier podia: de grote zaal, de kleine zaal, de foyer en een restruimte naast de ingang van de grote zaal. Hier speelde het Jan Schröder sextet een drietal sets.
Blijkbaar een gelegenheidsformatie want normaal is het een quartet, maar de drummer daarvan is ook de drummer van Susanne Alt, die in de foyer stond te spelen. Interessante jazzgitarist, iemand om in de gaten te houden.

Tetzepi speelt jazz, improvisatie en moderne gecomponeerde muziek. Het eigenlijke concert hebben we gemist, maar wel zagen we een deel van de Tetzepi methode, of hoe een groepje muziekschoolleerlingen in korte tijd leren te improviseren. Heel leerzaam.

Het Tingvall Trio speelt een soort power jazz, bop met rockinvloeden zeg maar. Toegankelijk, swingend, weinig muzikale diepgang, maar uitstekende muzikanten.

Martin Tingvall is de uit Zweden afkomstige naamgever van de band en componist van de meeste stukken.

Omar Rodriguez Calbo uit Cuba is een goede bassist en had nog de meeste jazzinbreng van het trio.

Jürgen Spiegel, de enige Duitser in deze in Duitsland wonende en werkende band, is ook een uitstekende drummer, mede verantwoordelijk voor een optreden dat bleef boeien tot het eind.

De aanleiding voor ons bezoek aan Hoorn was het optreden van de Manhattan Transfer, een groep die zelden nog in Nederland komt en die wij nog nooit live gezien hadden. De groep bestaat al sinds 1972 (en sinds 1979 in deze samenstelling) en is hier vooral bekend vanwege de hit The Boy from New York City uit 1981. Toen nog vooral een DooWop groep, later schoven ze op naar een meer jazzy sound, met name Vocalese in de traditie van Lambert, Hendricks & Ross. Een zingend kwartet, bijgestaan door vier uitstekende muzikanten.

Oprichter van de groep is Tim Hauser, die ondanks zijn leeftijd (67) nog prima bij stem was. En dat is ook wel nodig bij Vocalese, want dat is instrumentale jazzmuziek waarbij de instrumentale solo's zijn vervangen door gezongen teksten.

Janis Siegel zit ook al sinds 1972 bij de groep, die vooral veel oudere nummers speelde, terwijl wij liever wat meer van hun nieuwste cd The Chick Corea Songbook hadden gehoord. Daar deden ze slechts drie nummers van. Maar de rest was natuurlijk wel een feest van herkenning.

Alan Paul is ook al sinds 1972 bij de groep en werd gevonden in de Broadway versie van Grease. Een imago dat nog steeds asn hem blijft hangen. Iets te glad en iets te stijlvol.

Cheryl Bentyne is 'pas' 30 jaar bij de groep en combineert, net als Alan muzikaal talent met showelementen. De Manhattan Transfer is een geöliede machine, muzikaal nog altijd top, maar de magie ontbrak. De meningen van het publiek waren sterk verdeeld. Maar wij zijn blij ze toch eens live gezien te hebben.

De avond werd afgesloten met een optreden van Bernard Berkhouts Swing Orchestra, een lekkere dertiger jaren bigband. Er werd gedanst en er werd nagepraat over een succesvol festival in Hoorn.

LINKS:
Jazz at the Hop
Jan Schröder
Tetzepi
Tingvall Trio
Manhattan Transfer
Bernard Berkhouts Swing Orchestra
Susanne Alt