Dubbel genieten van Record Store Day én Funked Up

Het is onontkoombaar vandaag in Leiden, het is Record Store Day. Velvet aan de Nieuwe Rijn is er 's ochtends al helemaal klaar voor met naast allemaal speciale (vinyl) uitgaven veel live muziek in de zaak.

Te beginnen met Are You a Lion, mooie akoestische set. 'Doen we eigenlijk nooit' zegt de zanger, 'Vaker doen' klinkt het vanuit het publiek. En terecht.

Vervolgens een eveneens akoestische set van de bekende band Alamo Race Track. Mooie set met mooie samenzang. Komt akoestisch nog beter tot zijn recht.

Ook bij Plato in de Vrouwensteeg is het Record Store Day en ook daar is veel muziek vandaag.

De Wooden Constructions bijten hier de spits af met een lekker setje energieke rock. En dat allemaal vóór het middaguur. Daarna volgt er een korte pauze in het programma.

Vanaf half drie is er vanuit Velvet een live uitzending van het AVRO radioprogramma Opium met korte optredens van om te beginnen Blaudzun. Hij is dit jaar de Nederlandse ambassadeur van Record Store Day en geeft een kort interview en zingt één nummer solo met ukelele. Schitterend, het was nog nooit zo stil in Velvet!

Ook rising star Kris Berry zingt een liedje in kleine bezetting, maar wel aanstekelijk mooi.

Dan struikelen er wat politici in het Catshuis over zichzelf en elkaar en wordt de uitzending eerst onderbroken en dan zelfs afgelast. Er is nog net tijd voor een nummer van Hummingville, hun nieuwe single Carnival, het geplande interview zit er helaas niet meer in.

En ook nog net voor het vervroegde einde van de uitzending geeft Case Mayfield zijn zesde optreden van deze dag, nog vijf te gaan. Ook één nummer slechts, maar wel mooi. Toch jammer dat die cultuurbarbaren in Den Haag zelfs als ze omvallen de cultuur daarin meenemen.

Gevolg van dit alles is weer een pauze in het programma, maar dat maakt de groep Houses meer dan goed. Mooie kleine akoestische liedjes met een zangeres met een dijk van een stem die ze soms laat knallen en soms laat fluisteren.

Bij Plato zijn inmiddels de Handsome Poets van start gegaan. Stonden eerder op het Try Out Festival op Leiden Centraal, PleinOpen in Den Haag en Vlietpop in Voorburg (en nog veel meer, maar daar waren we niet bij). Klinkt nog altijd goed.

Terug in Velvet waar de Hospital Bombers een kleine set spelen. Vier jaar geleden gezien op Werfpop, sindsdien zijn ze vast druk bezig geweest maar weinig van gehoord. Toch is de muziek nog altijd goed met de viool als extra, folkie toevoeging.

Ondertussen is het wel tijd om even bij De Twee Spieghels binnen te lopen waar het ADAN Quartet speelt. Armando Luongo (drums), Daniele Cappucci (bas), Avishai Darash (piano) en Nadia Basurto (zang) spelen bekende jazzstandards, prima muzikanten, maar ze missen nog wel een eigen geluid.

Wolfendale is een vrij nieuwe band die mooie ingetogen popmuziek speelt. Zet Velvet niet echt op zijn kop, mist daarvoor iets teveel pit.

En dat kun je niet zeggen van Klavan Gadjé, dat is een en al pit! Al vaker gezien hier in Leiden (en Stompwijk) blijft het altijd weer een feest! Mooie afsluiting van een meer dan geslaagde Record Store Day 2012 in Leiden.

En dan meteen door naar het LVC voor het Funked Up festival. Om gelijk te beginnen met het Liquid Sun Orchestra. Waren begin maart nog afsluiters op het verjaardagsfeestje van De X, nu zijn ze de perfecte opwarmers. En dit is dus pas hun tweede optreden! Swingende afrobeats à la Fela Kuti.

Op de zolder is het intussen knap druk bij de BonaSoul band. Een schoolproject van het Bonaventuracollege met wisselende samenstellingen en wisselend repertoire. Van So What tot I Wish.

Maar beneden gebeurt het, de Magnificent  8 staan op het podium. Een aantal leden van het Liquid Sun Orchestra zo te zien, maar ook met organisator Peter Knoppert op tenor sax en frontman rapper Max. Lekkere funk en afro beats en heerlijk dat een rapper voor een liveband kiest, of andersom natuurlijk. Prima NL rap!

En het hoogtepunt van de avond is natuurlijk Jungle by Night, al eerder gezien in Delft en de Q-Bus in Leiden vorig jaar, maar dit is hun eerste optreden na de cd release van Hidden afgelopen donderdag in Paradiso. Misschien niet hun allerbeste optreden daarna en na de eerdere Record Day optredens, maar het blijft altijd meer dan genieten! Op 2 juni op herhaling bij SummerJazz in de Leidse Hout.

LINKS:
Are You a Lion
Alamo Racetrack
Wooden Constructions
Blaudzun
Kris Berry
Hummingville
Case Mayfield
Houses
Handsome Poets
Hospital Bombers
Wolfendale
Klavan Gadjé
Magnificent 8
Jungle by Night
Velvet
Plato
Funked Up
LVC

Waterpop als altijd weer top

Waterpop in Wateringen is zo'n lokaal festival dat al jaren meegaat en waar de bezoekersaantallen groter zijn dan het aantal inwoners. Daar zijn er tientallen van in Nederland, maar wat Waterpop bijzonder maakt is de programmering die van een bovengemiddeld en afwisselend niveau is.

De opening is er altijd een voor de kinderen met leuke liedjes van Dirk Scheele & Band. Het volume is aangepast en het is echt struikelen over de kinderwagens. Verderop is er een kinderhoek waar de hele middag oud Hollandse kinderspelen worden geörganiseerd, aan alles is gedacht.

De eerste echte band is The Upstairs, winnaar van Waterproof, dit optreden is de prijs. Hoewel het nog vroeg is en het terrein nog lang niet vol is het voor de band zelf het grootste publiek dat ze ooit hadden. Maar dat is geen probleem, deze stevige rockers uit Den Haag kunnen daarmee omgaan. En het publiek is enthousiast en terecht want ze zijn gewoon heel goed. Prima festivalband!

Van een heel ander kaliber is Blaudzun, een singer-songwriter die een hele band heeft meegenomen, waarvan een aantal verschillende instrumenten bespelen. Akoustische en elektrische gitaren, bas, drums, toetsen, percussie, viool, cello, mandoline, trompet, accordeon geven elk nummer een eigen sfeer.

Blaudzun's repertoire is wat melancholisch en het is muzikaal een beetje theatraal, maar o zo mooi. Veel mensen gingen er bij in het gras zitten om er eens goed naar te luisteren. Genieten!

Traditioneel op Waterpop zijn ook de mobiele theateracts zoals deze Samuraistrijders....

....en deze aliens van straattheatergroep Close-Act.

Heel wat anders was het duo Dÿse dat met slechts gitaar en drums en enorme herrie van maakt. Interessant, maar na een tijdje mis je wat afwisseling.

Pas stonden ze nog op Werfpop in Leiden en waren toen de verrassing van de dag, vandaag bewees Go Back to The Zoo dat ze altijd zo goed zijn, misschien zelfs wel beter. Hun eerste cd Benny Blisto is gisteren uitgekomen, dus logisch dat ze daar veel van spelen. Het festivalterrein is nu goed vol, het is duidelijk een publiekstrekker.

Minder overtuigend is de Engelse band Pure Reason Revolution, zo te zien veel problemen met het geluid. Daardoor komt de prog-rock van dit kwartet niet tot zijn recht.

Als je dan even wegloopt om wat te drinken te gaan halen blijken ze er bij terugkomst een kwartier eerder dan gepland al mee te zijn gestopt, het waarom even gemist. Dat betekent wel dat de volgende band versneld het podium op moet en dat er tien minuten lang geen muziek te horen is, de enige pauze van deze dag.

Geen probleem voor de Bluegrass Boogiemen (we mogen 5 minuten langer spelen, dat is bij ons toch al gauw 4 nummers, de toon is gezet). Authentieke bluegrass spelen ze en doen dat met verve, zowel klassiekers als bewerkte popsongs (I'm on fire) als eigen nummers. Het is warm op het podium en ze zouden wel een biertje lusten, als even later iemand vanuit het publiek met bier komt aanzetten stoppen ze midden in een nummer, nemen allemaal een slok bier en gaan dan weer gewoon door waar ze gebleven zijn. Wist niet dat er in Nederland zulke goede bluegrass werd gespeeld.

Het optreden van Irieginal Abraham blijkt een raggae-college te zijn, nooit geweten dat er zoveel verschillende raggae bestond. Dat doet er ook niet toe, het was een prima optreden, dito muzikanten en veel speelplezier.

Op het laatste moment hadden de Cassette Kids afgezegd en zie dan maar eens een goede vervanger te vinden. Dat was toch gelukt met de Litouws/Engelse band Joana & The Wolf, heel wat anders maar helemaal goed. Beetje Gothic sfeer zonder dat dat in de muziek privaleerde. Beetje Siouxsie, vleugje Toyah en dat dan weer ergens tussen Kate Bush en Björk in.

Geen gemakkelijke kost dus en dat was aan het enthousiasme van het publiek wel een beetje te merken. Geheel ten onrechte want Joana & The Wolf was de grote verrassing van Waterpop, ook als was het een last minute boeking.

The Deaf stond 2 jaar geleden op PleinOpen en het oordeel was toen: veel geschreeuw en weinig wol. Weinig bijgeleerd in de tussentijd, met uitzondering van een paar rustiger nummers die opeens wel lekker klonken. Vergeet dat schreeuwen, ga vooral zingen.

Over Peter Pan Speedrock valt weinig meer te zeggen. Al jaren een fenomeen, doet het altijd goed en gaat er volop tegenaan. Eindelijk eens een keer live gezien, dat moest er toch eindelijk eens van komen.Het publiek deinde heftig, het bier vloog rijkelijk, dus dan weet je dat het goed zit.

Saint Jude werd voorgesteld als een kruising tussen The Faces en Janis Joplin, The Rolling Stones met een zangeres in plaats van Mick Jagger dus dat zou wat worden. Zangeres Lynne Jackaman is inderdaad heel goed, de band is uiterst professioneel en ze spelen een soort seventies southern blues. Maar wat ontbreekt is de diepgang, de emotie, die bijvoorbeeld Joplin en The Faces wel hadden. Aardig optreden, maar zonder de passie die het tot grote hoogten verhief.
Toch was Waterpop weer een groot succes omdat de sfeer altijd geweldig goed is, het is eigenlijk een hedendaagse versie van de dorpskermis, waar heel het dorp elkaar tegenkomt met in plaats van kermisattracties goede muziek. Op dat vlak waren er verrassingen in de vorm van The Upstairs, Blaudzun, The Bluegrass Boogiemen en Joana & The Wolf. Reden genoeg om volgend jaar weer terug te komen.

LINKS:
Waterpop
Dirk Scheele & Band
The Upstairs
Blaudzun
Dÿse
Go Back to The Zoo
Pure Reason Revolution
Bluegrass Boogiemen
Irieginal Abraham
Joana & The Wolf
The Deaf
Peter Pan Speedrock
Saint Jude