De eindejaarsuitzendingen van Cultuur071 op Sleutelstad radio worden de laatste jaren altijd vooraf op locatie opgenomen. Ook dit jaar weer, en met een nieuw presentatie team en maar liefst vier uur opname/uitzending. Kees van Egmond, Joque Mulder en Jos Nijhof maken er een levendige uitzending van, met culturele gasten uit het Leidse en omgeving.
De opname was dit jaar in de Red Carpet Lounge, de pop-up cinema, bar en club tegenover het station. Voor ieder uur is er een muzikant die de gesprekken afwisselt met een aantal stukken muziek. In het eerste uur is dat singer-songwriter Tessa Laurens met eigen nummers en covers.
In het tweede uur neemt Jan Stroomer (The Stream) het stokje over en speelt een aantal nummers van zijn meest recente, erg goede, lp/cd. Bovendien is hij degene die het geluid van de uitzending in goede banen leidt, de resultaten zijn ernaar!
Het derde uur ismuzikaal voor Michiel van Poelgeest (vaker op dit blog met zijn band Villeneuve) die er zelfs een korte en leuke muziekquiz in gooit. De uitslag ga ik niet verklappen, die is te horen bij Sleutelstad.
In het laatste uur voert de band de b-kant de muzikale boventoon en doet dat overtuigend, ook na de officiële radio-opname gaan ze nog even lekker door. Al met al een zeer geslaagde avond waar ook Leidse Glibber gedeeltelijk bij was.
LINKS:
Cultuur071
Sleutelstad
The Stream
Michiel van Poelgeest
de b-kant
Red Carpet Lounge
dinsdag 18 december 2018
zaterdag 15 december 2018
Mooi afscheid van Birth of Joy
Het voorprogramma bij Gebr. de Nobel vanavond is de bevriende band Death Alley uit Amsterdamse. Lekkere ouderwetse hardrock en een uurtje prima genieten. Maar het zijn nog steeds geen hemelbestormers.
En dat is (of bijna was) Birth of Joy natuurlijk wel, zag ze voor het eerst in 2010 bij de Popronde in De WW, later onder andere een paar keer in het LVC en 2x op Werfpop. En al die jaren heerlijke psychedelische orgel rock&roll. Vanavond doen ze bij hun Leidse afscheid een 'best of' 11 jaar, en dat is genieten met alle hoogtepunten van hun hele carriere. Deze maand doen ze nog 5 optredens in het clubcircuit, 3 januari is het slotconcert van beide bands in Paradiso.
LINKS:
Death Alley
Birth of Joy
Gebr. de Nobel
En dat is (of bijna was) Birth of Joy natuurlijk wel, zag ze voor het eerst in 2010 bij de Popronde in De WW, later onder andere een paar keer in het LVC en 2x op Werfpop. En al die jaren heerlijke psychedelische orgel rock&roll. Vanavond doen ze bij hun Leidse afscheid een 'best of' 11 jaar, en dat is genieten met alle hoogtepunten van hun hele carriere. Deze maand doen ze nog 5 optredens in het clubcircuit, 3 januari is het slotconcert van beide bands in Paradiso.
LINKS:
Death Alley
Birth of Joy
Gebr. de Nobel
Labels:
Birth of Joy,
Death Alley,
GebrdeNobel,
Leiden
zondag 9 december 2018
Songbirds mooie verrassing op de zondagavond
Het is een gure zondag vandaag en wij zijn druk bezig met de voorbereidingen van de benefiet modelplaat workshop bij Galerie Zône zondag de 16de vanaf 13.30 uur. Achteraf toch nog even tijd om een uurtje Claudio Jr. De Rosa mee te pikken in De Twee Spieghels. De voormalige winnaar van de Leiden Jazzaward speelt tegenwoordig op Jazzfestivals in Rotterdam, Taiwan en Toronto, maar komt dus ook weer even terug naar Leiden als hij toch in het land is. Geweldig!
En het gonsde al even door de stad, vanavond geen reguliere Men in Blues in 't Praethuys, maar de Songbirds ft. the ElMa Sisters. Met Chris Koenen op gitaar, zang en dobro, Bart Landstra op mondharmonica, fluiten en zang, Eline & Maaike op wonderschone zang (en ukelele), Onno op gitaar en zang en Paul op de bas.
Het is er goed druk, maar vooral als de ElMa Sisters de boventoon voeren is het muisstil hier. En terecht, want ze zingen prachtige versies van nummers van onder andere Joni Mitchel en Kate & Anna McGarrigle. Meestal doen ze 'slechts' de achtergrond zang, maar graag zou je een hele avond naar hen in de hoofdrol willen luisteren. Prachtig! Hot Licks avant la Lettre.
LINKS:
Claudio Junior de Rosa
De Twee Spieghels
't Praethuys
En het gonsde al even door de stad, vanavond geen reguliere Men in Blues in 't Praethuys, maar de Songbirds ft. the ElMa Sisters. Met Chris Koenen op gitaar, zang en dobro, Bart Landstra op mondharmonica, fluiten en zang, Eline & Maaike op wonderschone zang (en ukelele), Onno op gitaar en zang en Paul op de bas.
Het is er goed druk, maar vooral als de ElMa Sisters de boventoon voeren is het muisstil hier. En terecht, want ze zingen prachtige versies van nummers van onder andere Joni Mitchel en Kate & Anna McGarrigle. Meestal doen ze 'slechts' de achtergrond zang, maar graag zou je een hele avond naar hen in de hoofdrol willen luisteren. Prachtig! Hot Licks avant la Lettre.
LINKS:
Claudio Junior de Rosa
De Twee Spieghels
't Praethuys
zaterdag 8 december 2018
Genieten op zaterdagmiddag
Trompettist Pascal Janssen speelt wel vaker in De Twee Spieghels, maar altijd weer met een andere bezetting. Dat houdt het wél zo spannend. Deze keer heeft hij de pianiste Federica Lorusso, drummer Sven Rozier en bassist Cedric Glans meegenomen. Veel standards en veel improvisatie op deze genoeglijke en drukke zaterdagmiddag.
LINKS:
Pascal Janssen
Federica Lorusso
Sven Rozier
De Twee Spieghels
LINKS:
Pascal Janssen
Federica Lorusso
Sven Rozier
De Twee Spieghels
vrijdag 7 december 2018
Mooie gasten bij Renée Stevense
Renée Stevense is een Leidse singer-songwriter die contrabas speelt. Bijzondere combinatie en voor haar tweede cd 'Water' heeft ze diverse gastmusici uitgenodigd om een nummer mee te spelen. Zoals in het nummer Rain de gitarist Stijn Minneboo.
Voor het nummer Artist Love heeft ze Bart Landstra meegenomen, niet op mondharmonica deze keer, maar op de bansuri (Indiase bamboofluit).
En zo gaat het maar heerlijk door, met (broertje) Robin Stevense op raggaegitaar en Kees Boon op Hammondorgel. Door afwezigheid van Amanda Jongbloed speelt ze Falling wel helemaal solo, evenals Plays, waar ze zichzelf op de cd begeleidt op het Glockenspiel.
Uit haar jazzverleden heeft ze gitarist Paul Prins meegenomen en samen maken ze mooie versie van Sunny, het enige niet door Renée geschreven nummer op de cd. Speelde ze eerder dit jaar al solo tijdens de Boekenweekspecial van Cultuur071 op Sleutelstad in Grand Café De Burcht.
Kort maar krachtig is de uitsmijter Warm met Julia van Adrichem op sax, mooie afsluiting, mooi concert in de Vrijplaats en een prima cd. Aanrader!
LINKS:
Renée Stevense
Vrijplaats
Voor het nummer Artist Love heeft ze Bart Landstra meegenomen, niet op mondharmonica deze keer, maar op de bansuri (Indiase bamboofluit).
En zo gaat het maar heerlijk door, met (broertje) Robin Stevense op raggaegitaar en Kees Boon op Hammondorgel. Door afwezigheid van Amanda Jongbloed speelt ze Falling wel helemaal solo, evenals Plays, waar ze zichzelf op de cd begeleidt op het Glockenspiel.
Uit haar jazzverleden heeft ze gitarist Paul Prins meegenomen en samen maken ze mooie versie van Sunny, het enige niet door Renée geschreven nummer op de cd. Speelde ze eerder dit jaar al solo tijdens de Boekenweekspecial van Cultuur071 op Sleutelstad in Grand Café De Burcht.
Kort maar krachtig is de uitsmijter Warm met Julia van Adrichem op sax, mooie afsluiting, mooi concert in de Vrijplaats en een prima cd. Aanrader!
LINKS:
Renée Stevense
Vrijplaats
zondag 2 december 2018
Onverwachte genoegens
Een week of twee geleden stonden ze ook al in De Twee Spieghels, maar toen met een pianist erbij. Nu als een trio, met veel eigen werk, kan het toch iets minder boeien, die wisselwerking tussen piano en gitaar ontbreekt. Maar het blijft een zéér aangename middag.
Vanavond weer eens naar de Men in Blues in 't Praethuys. Gebruikelijke opstelling, maar wel met Arto Boyadijan op bas en af toe zang vandaag. Dus uiteraard wat van The Eagles, een prachtige Dixie Chicken cover van Little Feat en een eigen, Nederlandstalig nummer van Chris Koenen over Leiden. Geweldig verrassende avond!
LINKS:
Enrico Le Noci
De Twee Spieghels
Men in Blues
't Praethuys
Vanavond weer eens naar de Men in Blues in 't Praethuys. Gebruikelijke opstelling, maar wel met Arto Boyadijan op bas en af toe zang vandaag. Dus uiteraard wat van The Eagles, een prachtige Dixie Chicken cover van Little Feat en een eigen, Nederlandstalig nummer van Chris Koenen over Leiden. Geweldig verrassende avond!
LINKS:
Enrico Le Noci
De Twee Spieghels
Men in Blues
't Praethuys
zaterdag 1 december 2018
Jazz, punk, een heerlijke zaterdag in Leiden
December begint goed dit jaar met eerst een optreden van een nieuwe groep rond vibrafonist Miro Hertak en gitarist Andres Þór in De Twee Spieghels. Samen met drummer Vincent Planjer en bassist Vasilis Stefanopoulos maken ze er een bijzondere middag van.
Iets héél anders vanavond, een optreden van de punkband Downtown District uit Sassenheim in 't Praethuys. Vrijdag staan ze in de halve finale van de Nobel Award in de Q-Bus, nu spelen ze nog even een generale repetitie hier. Doen ze vol overgave en overtuigend met bijna allemaal eigen nummers. Alleen Blitzkrieg Bop (onze trouwtune!) en Jingle Bells zijn niet van hun hand. En het is behoorlijk punk, want ook op zaterdagavond rond tien uur komt handhaving dus doodleuk langs om te zeggen dat er zachter gespeeld moet worden.....
Met nog twee nummers te gaan trekken ze zich daar dus niets van aan. De juiste punkmentaliteit, goed zo!
LINKS:
Miro Hertak
Andres Þór
Vasilis Stefanopoulos
Vincent Planjer
De Twee Spieghels
Downtown District
't Praethuys
Iets héél anders vanavond, een optreden van de punkband Downtown District uit Sassenheim in 't Praethuys. Vrijdag staan ze in de halve finale van de Nobel Award in de Q-Bus, nu spelen ze nog even een generale repetitie hier. Doen ze vol overgave en overtuigend met bijna allemaal eigen nummers. Alleen Blitzkrieg Bop (onze trouwtune!) en Jingle Bells zijn niet van hun hand. En het is behoorlijk punk, want ook op zaterdagavond rond tien uur komt handhaving dus doodleuk langs om te zeggen dat er zachter gespeeld moet worden.....
Met nog twee nummers te gaan trekken ze zich daar dus niets van aan. De juiste punkmentaliteit, goed zo!
LINKS:
Miro Hertak
Andres Þór
Vasilis Stefanopoulos
Vincent Planjer
De Twee Spieghels
Downtown District
't Praethuys
zaterdag 24 november 2018
Old soldiers never die
Vandaag is het een beetje de dag van oude(re) bands. We beginnen bij Plato waar de Utrechtse groep The Yearlings een instore geven vanwege hun nieuwe plaat, na twaalf jaar afwezigheid. Prima Americana van Hollandse bodem en het album Skywriting is daar een mooi voorbeeld van. Een half uur genieten van dit vijftal (de drummer staat verdekt opgesteld achter gitarist en bassist).
Van The Yearlings had ik nog nooit gehoord, maar vanavond bij Gebr. de Nobel staat er een oude bekende, waar ik overigens ook al jaren niets meer gehoord had. Steve Harley & Cockney Rebel zag bij toeval in 1974 op de vijfde editie van Pinkpop. Bij toeval, want ik was daar voor Rory Gallagher en Captain Beefheart (optredens waar ik me eigenlijk niets meer van herinner), maar werd toen blij verrast door Status Quo (géwéldig in de stromende regen) en Cockney Rebel. Die laatste had net een grote hit in Nederland gehad met hun eerste single Sebastien.
(Pinkpop duurde in die slechts één dag, op één podium en er speelden in totaal zes bands, de anderen waren Steeleye Span en Fungus, dit terzijde).
En vandaag, ruim 44 jaar later, staat Steve Harley dan opeens hier in Leiden in een volle grote zaal. Veel echte fans, dat merk je wel aan het meezingen, en hij speelt ál zijn hits. Van Here Comes The Sun (van George Harrison) via Judy Teen om te eindigen met Sebastien en Make Me Smile. Geweldige uitsmijters!
Steve doet het concert zittend (broken hip, legt hij uit) en wordt gaandeweg steeds spraakzamer, over hoe de eerste single geen succes was in zijn vaderland, maar hij wel meteen werd overgevlogen naar Hilversum voor een opname bij TopPop. Soms wordt het wel erg familiair als hij over zijn kleinkinderen begint, het rebelse van vroeger is er wel een beetje vanaf. Maar de muziek, vooral die uit de jaren zeventig, staat nog als een huis!
LINKS:
The Yearlings
Plato
Steve Harley
Gebr. de Nobel
Van The Yearlings had ik nog nooit gehoord, maar vanavond bij Gebr. de Nobel staat er een oude bekende, waar ik overigens ook al jaren niets meer gehoord had. Steve Harley & Cockney Rebel zag bij toeval in 1974 op de vijfde editie van Pinkpop. Bij toeval, want ik was daar voor Rory Gallagher en Captain Beefheart (optredens waar ik me eigenlijk niets meer van herinner), maar werd toen blij verrast door Status Quo (géwéldig in de stromende regen) en Cockney Rebel. Die laatste had net een grote hit in Nederland gehad met hun eerste single Sebastien.
(Pinkpop duurde in die slechts één dag, op één podium en er speelden in totaal zes bands, de anderen waren Steeleye Span en Fungus, dit terzijde).
En vandaag, ruim 44 jaar later, staat Steve Harley dan opeens hier in Leiden in een volle grote zaal. Veel echte fans, dat merk je wel aan het meezingen, en hij speelt ál zijn hits. Van Here Comes The Sun (van George Harrison) via Judy Teen om te eindigen met Sebastien en Make Me Smile. Geweldige uitsmijters!
Steve doet het concert zittend (broken hip, legt hij uit) en wordt gaandeweg steeds spraakzamer, over hoe de eerste single geen succes was in zijn vaderland, maar hij wel meteen werd overgevlogen naar Hilversum voor een opname bij TopPop. Soms wordt het wel erg familiair als hij over zijn kleinkinderen begint, het rebelse van vroeger is er wel een beetje vanaf. Maar de muziek, vooral die uit de jaren zeventig, staat nog als een huis!
LINKS:
The Yearlings
Plato
Steve Harley
Gebr. de Nobel
Labels:
GebrdeNobel,
Leiden,
Plato,
Steve Harley,
Yearlings
dinsdag 20 november 2018
Ghost-Note imponeert uiteindelijk
What's Up is een sideproject van Funked Up en stelt zich ten doel het nieuwste op funk, jazz en fusion te laten horen. Vanavond is de aftrap met de band Ghost-Note, een sideproject van de ritmesectie van Snarky Puppy. De eerste set bestaat vooral uit stevige Afro funk. Mooi en met veel speelplezier maar niet heel erg verrassend.
De tweede set gaat veel meer de diepte in met veel meer variatie, experimenten, improvisatie en meer ruimte voor de individuele muzikanten. Duurde de eerste set 45 minuten, de tweede set is bijna twee keer zo lang, de band is nu echt op dreef en geniet van de volle en enthousiaste zaal bij Scheltema. En dan is er nog een hilarisch einde met James Brown samples, deze avond kan niet meer stuk!
Volgende What's Up is op 7 december met weer iets geheel anders: Son Swagga, Niels Broos X Jamie Peet en Tenzers.
LINKS:
Ghost-Note
What's Up
Scheltema
De tweede set gaat veel meer de diepte in met veel meer variatie, experimenten, improvisatie en meer ruimte voor de individuele muzikanten. Duurde de eerste set 45 minuten, de tweede set is bijna twee keer zo lang, de band is nu echt op dreef en geniet van de volle en enthousiaste zaal bij Scheltema. En dan is er nog een hilarisch einde met James Brown samples, deze avond kan niet meer stuk!
Volgende What's Up is op 7 december met weer iets geheel anders: Son Swagga, Niels Broos X Jamie Peet en Tenzers.
LINKS:
Ghost-Note
What's Up
Scheltema
Labels:
Ghost-Note,
Leiden,
Scheltema,
What's Up
zaterdag 17 november 2018
Mooie gitaren
Instore optredens zijn vaak een verrassing, ook vandaag met Charlotte Haessen en haar Café des Chansons. Want bij Plato zingt ze haar Franse chansons niet met het Tobalita Strijkkwartet maar met een gitarist. Dat is toch anders, maar nog steeds mooi. Interressant dat bezoekers vaak wel nummers herkennen, maar ze toeschrijven aan bijvoorbeeld Herman van Veen terwijl La chanson des vieux amants écht van Jacques Brel is.
In De Twee Spieghels is het vervolgens ook gezellig druk bij het optreden van de Enrico Le Noci group. Het kwartet speelt een mix van eigen nummers en standards van onder andere Thelonius Monk. Mooi en afwisselend optreden met hoofdrollen voor gitarist Enrico en de pianist.
LINKS:
Charlotte Haesen
Plato
Enrico Le Noci
De Twee Spieghels
In De Twee Spieghels is het vervolgens ook gezellig druk bij het optreden van de Enrico Le Noci group. Het kwartet speelt een mix van eigen nummers en standards van onder andere Thelonius Monk. Mooi en afwisselend optreden met hoofdrollen voor gitarist Enrico en de pianist.
LINKS:
Charlotte Haesen
Plato
Enrico Le Noci
De Twee Spieghels
Labels:
Charlotte Haesen,
De Twee Spieghels,
Enrico Le Noci,
Leiden,
Plato
zondag 11 november 2018
Old School Band helemaal bij de tijd
De Old School Band zagen we al een paar keer eerder in De Twee Spieghels, nu luisteren ze Jazz on Sunday op in Grand Café De Burcht. Anders dan de bandnaam doet vermoeden spelen Marnix Busstra (gitaar en composities), Mark Stoop (drums), Norbert Sollewijn Gelpke (bas) en Eric van de Bovenkamp (toetsen) hele eigentijdse fusionjazz. En net als bij eerdere concerten wordt de band ook weer driftig vergeleken met Focus en de gitarist met Jan Akkerman. Geen klonen, wel raakvlakken. En daar is niets mis mee! Maar ook jonge bands als Bruut! en Kruidkoek horen we hier terug. Zijn ze dus helemaal bij de tijd.
Een uitstapje in de pauze naar De Twee Spieghels wordt verhinderd door een enorme wolkbreuk boven Leiden, zelfs die 100 meter is dan te ver....
LINKS:
Marnix Busstra
Norbert Sollewijn Gelpke
Eric van de Bovenkamp
Jazz on Sunday
Grandcafé De Burcht
Een uitstapje in de pauze naar De Twee Spieghels wordt verhinderd door een enorme wolkbreuk boven Leiden, zelfs die 100 meter is dan te ver....
LINKS:
Marnix Busstra
Norbert Sollewijn Gelpke
Eric van de Bovenkamp
Jazz on Sunday
Grandcafé De Burcht
Abonneren op:
Posts (Atom)

























