Jazzdag verhuist naar Rotterdam

De vijfde editie van de Jazzdag is vandaag voor het eerst neergestreken in de nieuwe LantaarnVenster in Rotterdam. Het is het grootste jazz netwerkevent van Nederland met 's middags een conferentieprogramma en infomarkt en 's avonds een festival met showcases van 24 aanstormende bands. Opvallend veel bekende gezichten die we de afgelopen jaren vaker zagen in Leiden en omstreken.
Tijdens het middagprogramma zendt radio6 live uit met onder andere een speciale editie van Mijke's Middag. Met natuurlijk Mijke's huisband Ob6sions met Victor de Boo (drums), Sven Schuster (bas), Anne Guus Teerhuis (toetsen) en Efraim Trujillo (sax), met hier Maarten van der Grinten (gitaar) als gast.
In de foyer is intussen de Industry borrel begonnen met live muziek van het Spaanse Natalia Calderón Quartet met een mooie soort mix van latinachtige en moderne jazz.
Bij Mijke wisselen de muzikanten elkaar voortdurend af, nu is het de beurt aan The More Socially Relevant Jazz Music Ensemble, niet zo'n fijne groepsnaam, maar de muziek maakt dat weer goed. Met Reinier Baas (gitaar), Ben van Gelder (sax), Maarten Hogenhuis (sax), Sean Fasciani (bas) en Mark Schilders (drums).
Dan volgt een nummer vrije improvisatie van Tony Roe (piano), Reinier Baas en Sean Fasciani, maar er doen nog veel meer muzikanten in verschillende combinaties mee zoals Ntjam Rosie die met Tony Roe, Lucas Dols, Victor de Boo en Efraim Trujillo het nummer All of Me zingt.
De radio uitzending eindigt met een kort optreden van Tin Man and the Telephone waarvan één met Ben van Gelder als gast. En dan is het acht uur en beginnen de showcases met als eerste in deze zaal Tin Man and the Telephone met Tony Roe (piano, elektronica), Lucas Dols (bas) en Bobby Petrov (drums). Zagen we onlangs nog in Leiden en we zijn fan van deze band. Ze spelen vier nummers (De Bal, TomTom, Koe en KPN) met de bijbehorende filmpjes mooi op het grote filmscherm. Het publiek hééft het niet meer, dit is echt geweldig!
De showcases duren maar een half uur en dat is wel heel kort, langzaam op gang komen is er niet bij. Het Amsterdam Jazz Orchestra gaat er dan ook meteen vol tegenaan onder leiding van Yaniv Nachum. Veel bekende gezichten ook die we eerder onder andere in De Twee Spieghels of De Burcht in Leiden zagen zoals Marzio Scholten (gitaar), Jakob Reinlander (bas), Bobby Petrov (drums, van Tin Man and the Telephone!), Bart Lust (trombone), Jasper van Damme (sax) en Itai Weissmann (sax).
Zaterdagmiddag staan Yaniv Nachum en Bobby Petrov met de groep Shuvali weer gewoon in De Twee Spieghels!
Een andere oude bekende is natuurlijk Tom Beek (sax) met zijn trio met Mark Schilders (drums) en Stefan Lievestro (bas), die een mooie set neerzetten in Hotel New York, de andere locatie van het showcaseprogramma. Misschien niet verrassend, want we zagen dit al eerder in Amsterdam, maar wel heel erg goed!
Ook in Hotel New York speelt Diederik Rijpstra's Wampum. Diederik Rijpstra (trompet) stond twee jaar geleden nog op een boot bij Jazz"in de gracht in Den Haag, maar toen met een andere band. Nu bestond die uit: Joost Lijbaard (drums), Dimitar Bodurov (piano) en Ruben Samama (bas). Heerlijke powerjazz met lyrische interventies van Diederik.
Terug in LantaarnVenster voor een laatste stukje Njtam Rosie met een lekker funky-soul nummer.
Vervolgens het Clazz Ensemble met bijzonder kruisbestuiving tussen jazz en klassiek, eigenzinnig en geheimzinnig staat in het programma en dat is een mooie omschrijving. En weer een bekend gezicht uit de Spieghels: Paul van der Feen (sax en klarinet).
Geen bekende gezichten bij Square Orange, de band rond bassist Bob van Luijt, met een opvallende rol voor zanger Norbert Kögging die een kruising is van een scatzanger en een human beatbox. Blijft boeien!
Langzamerhand al zoveel muziek gezien en écht grote verrassingen ontbreken nu toch een beetje. Prima bands, prima muzikanten en mooi repertoire maar Tuur Moens & Syndicate voegt niet echt iets toe, ondanks dat het een mooi internationaal gezelschap is.
Ook As Guests with Strings weet niet helemaal te overtuigen ondanks het mooie spel van Miro Herak (vibrafoon), Michal Vanoucek (piano) Yonga Sun (drums) en Jörg Brinkmann (cello). Die laatste twee kennen we natuurlijk nog van Lavalu. Maar with strings is sowieso niet echt aan ons besteed.
Maar dan slaat de vlam in de pan als Kern Koppen het podium opkomt, niet zozeer een verrassing want vorig weekend stonden ze nog Vlietpop, maar de zaal gaat helemaal uit zijn dak voor dit van oorsprong hiphop gezelschap. Maar ze zijn dat niveau duidelijk ontstegen en bewijzen dat het mogelijk is om met succes op zowel een pop- als een jazzfestival te kunnen staan!
Als uitsmijter dan nog even een stukje van het Iman Spaargaren Septet meegenomen, maar het nadeel van dit nieuwe LantaarnVenster is wel dat het niet meer op loopafstand van het station ligt, dus snel weg om de laatste metro te gaan halen.
De Jazzdag is verder een geslaagd evenement en voor zo'n eerste keer hier loopt alles eigenlijk op rolletjes. Muzikaal was het genieten met als uitschieters (van de 12 bijgewoonde optredens) Tin Men and the Telephone, het Amsterdam Jazz Orchestra en Kern Koppen. Volgend jaar gaan we zeker weer!

LINKS:
Maarten van der Grinten
Natalia Calderón
The More Socially Relevant Jazz Music Ensemble
Tin Men and the Telephone
Amsterdam Jazz Orchestra
Tom Beek
Diederik Rijpstra
Njtam Rosie
Clazz Ensemble
Square Orange
Tuur Moens
As Guest
Kern Koppen
Iman Spaargaren
Jazzdag

Zomer's feestje bij Jazz'in de Gracht

Op zo'n prachtige zaterdag kan een festival als Jazz'in de Gracht natuurlijk al niet meer stuk. Op de zonovergoten Bierkades in Den Haag zagen we elf jazzformaties langs komen varen op de vijfde editie van dit tweedaagse festival.

De Saskia Laroo Band opende de tweede dag van het festival bij het Jazzin Choices terras, een terras waar we bijna niet meer zijn weggeweest.
Met rapper MC Firestorm, Saskia Laroo op trompet en zang, Gideon Hamburger op gitaar, Andy Valkenburg op bas en Kagan Han op drums maakten ze er één groot feest van. Eigen nummers, veel van de nieuwste cd, maar ook een prachtige interpretatie van de klassieker Caravan.
Opvallend detail was dat Saskia met één hand trompet speelt, de andere gebruikt ze om met de knoppen die ze om haar middel heeft hangen effecten te creëren. Ze speelden veel langer dan de geplande 20 minuten, maar het publiek genoot volop.

Vervolgens kwam de volgende boot aanmeren met het Susanne Alt Quartet. Heel andere band, heel andere sfeer, maar minstens zo goed. Philippe Lemm (drums), Thijs Cuppen (toetsen), Susanne Alt (altsax) en Sven Schuster (bas) spelen swingende, groovy jazz zonder fratsen. Heel goed, maar het duurde veel te kort. Gaan we zeker nog eens naar toe. Ondertussen was na pas twee optredens Jazz'in de Gracht al een succes.

Het jonge Diederik Rijpstra Quartet opende met een nummer met een hoog Gatecrash gehalte, en dat zette gelijk de toon. Voor Eric Vloeimans kun je ons altijd wakker maken, dus dit was zeker niet verkeerd, de invloed van Vloeimans is duidelijk hoorbaar in overigens allemaal eigen nummers. Goede start en als dit uitmondt in een geheel eigen stijl kan Diederik Rijpstra ver komen. Met Gideon van Gelder (toetsen), Diederik Rijpstra (trompet), Thomas Winther Anderson (bas) en Marc Coehoorn op drums.

Bart Wirtz kennen we al langer van Monsieur Dubois en The Young Sinatra's, maar zijn Quartet zagen we nog niet eerder. Veel ingetogener en traditioneler dan die andere twee groepen. En ondanks de zeeziekte waar Bart het over had, speelden ze een prima set. Met Edgar van Asselt op toetsen, Bart Wirtz op altsax, Kasper Kalf op bas en Joost van Schaik op drums. Een hoog Young Sinatra gehalte, maar toch een totaal ander geluid.

Omdat tijdens Jazz'ín de Gracht er ook een klein culinair festival plaatsvind en het etenstijd was zagen we Traeben vanaf de andere kant van de gracht en op een andere locatie. Traeben is een band van Scandinavische muzikanten die in Nederland wonen. Zweedse en Deense traditionals en nummers van Cornelis Vreeswijk in een instrumentaal, jazzy jasje. Weer eens heel wat anders, apart en leuk. Goed te verteren ook.
Met Søren Ballegaard (sax), Jens Larsen (gitaar), Olaf Meijer (bas) en Thorsten Grau (drums).

Het Barnicle Bill Trio bestaat uit John Engels (drums), Mark Haanstra (akoustische basgitaar) en Miguel Martinez (sax). Ze spelen minder bekende jazz standards met als uitgangspunt de muziek van Sonny Rollins, Lee Konitz, Joe Henderson en Branford Marsalis.
Een concert van drie door de wol geverfde muzikanten die hun krachten bundelen kan niet fout gaan. En je zag dat ze er plezier in hadden, helemaal goed!

Het Mischa van der Wekken Quartet was het best in hun eigen nummers, vooral het begin was een beetje te braaf, maar gaande weg het optreden kwamen ze meer op gang. Leuke after-dinner muziek met potentie.

Azure speelde een lekker ontspannen set, waarbij vooral het mooie gitaar-geluid en -spel zeer positief opviel. Verantwoordelijk daarvoor was Rogier Schneemann, die samen met de toetsenman Pierre-François Blanchard het hart van Azure zijn. De uitstekende ondersteuning was in handen van bassist Eric Heijnsdijk en drummer David Barker.

Double Espresso was een verfrissende afwisseling van alle bands met drummer en bassist. Twee alt- en twee baritonsaxen zorgen voor een heel ander geluid. Het repertoire dat ze in dit setje speelden was gebaseerd op, of stamde uit de jaren 20 van de vorige eeuw. Soms met een hoog slapstickgehalte, maar dat was juist wel gezellig. Ook de plaspauze werkte aanstekelijk. Met Floortje Smehuijzen en Babette Jane op altsax en Loes Rusch en Annette de Greeuw op baritonsax.

Agog speelt niet heel veel live en dan vaak nog in het buitenland, dus als ze in de buurt zijn proberen we er altijd naar toe te gaan. Nu kwamen Frank Wingold (gitaar), Mark Haanstra (bas) en Joost vLijbaard (drums) naar ons toe varen.
Ze speelden slechts twee nummers, een oude en een nieuwe, maar het was weer uitstekend. Eind augustus staan ze nog in Leiden op het Rapenburg, gaan we zeker kijken.

Het programma was intussen flink uitgelopen en de optredens werden steeds korter. John Engels & Liz Horvath band spelen het Great American Songbook op een traditionele manier. Maar na drie nummers ging letterlijk botweg de stekker eruit, onder luid protest van publiek en John Engels, die bij het vertrek van de boot stug door bleef drummen.

Nog erger was het voor de Saskia Laroo band, die mochten nog maar één nummer spelen. En dat terwijl een deel van het publiek juist voor dat optreden was gekomen. Zeker als je het middagconcert van haar had gemist was het een echte domper, hoewel dat ene nummer wel heel erg goed was. Jammer, want hoewel het een schitterende dag was met evenzo mooie muziek, zette dit einde toch een kleine domper op de feestvreugde.
----------
Achteraf blijkt dat de muzikanten vantevoren wisten dat als het programma zou uitlopen er korter of zelfs niet meer gespeeld konden worden vanwege de vergunning, om half 11 moet het festival zijn afgelopen. De muzikanten hadden het dus aan zichzelf te danken omdat ze in het begin te lange sets speelden. Maar jammer voor het publiek blijft het wel.
----------

Na afloop dan nog maar even een concert van Elle Bandita op de Grote Markt meegepikt. In het kader van Het Paard meets Grote Markt speelden daar al de hele dag diverse bands. Voor een vol plein stond Elle Bandita keihard te swingen, dat is dan weer even omschakelen. Het mist misschien de subtiliteit van jazz, maar stelt daar een hoop pure energie tegenover die je bij sommige jazz juist weer node mist.

Links:
Jazz'in de Gracht
Saskia Laroo
Susanne Alt
Diederik Rijpstra
Bart Wirtz Quartet
Traeben
Mischa van der Wekken
Azure
Double Espresso
Agog
Liz Horvath
Elle Bandita