Saxofonist Sean Bergin is er niet meer

Kende Sean Bergin en zijn muziek eigenlijk niet zo goed, maar heb hem toch een aantal keren gezien en het was altijd indrukwekkend. Na afloop van een concert van Rickie Lee Jones in Paradiso in januari 2001 kwam ik hem, als bezoeker, tegen in het oude Bimhuis, hij had net de Boy Edgarprijs gekregen en ik had geen idee wie hij was.
Het was de tijd dat ik mij wat meer in jazz ging verdiepen en zag Sean weer terug op de 65e verjaardag in 2006 van Louis Moholo in het nieuwe Bimhuis. Via Robert Wyatt ontdekte ik ook zijn Zuid-Afrikaanse roots, was gelijk verkocht en binnen een paar maanden zag ik hem nog een keer met zijn groep Nansika in Rotterdam.
Helaas nooit MOB in actie gezien, maar wel live in Zoetermeer waar hij met Theatergroep Flint het programma Korreltjie Korreltjie Zand speelde rond het werk van dichteres Ingrid Jonker. In 2008 maakte hij dan deel uit van het Leidse Grenzenloos Festival met Rogério Bicudo en een combinatie van Zuid-Amerikaanse en Zuid-Afrikaanse muziek in Museum Volkenkunde. Fluiten en ukelele's maakten er een feest van.
Op 24 oktober 2010 zag ik Sean voor het laatst  aan het werk in De Uyl van Hoogland in Leiden, met o.a. Rinus Groeneveld en Philip Harper.Achteraf blijkt het een mooi afscheid te zijn geweest, maar een afscheid dat je niet had willen nemen.

Alles komt samen in Leiden deze zondag

Vandaag was en bijzondere muziekdag in Leiden met twee concerten op dezelfde tijd op honderd meter van elkaar. Twee gelegenheidsbands die zorgden voor een mini jazzfestival in de Leidse binnenstad.
We begonnen in De Uyl van Hoogland waar Sean Bergin (tenorsax), Rinus Groeneveld (tenorsax), Philip Harper (trompet), Bob Wijnen (toetsen) en Maarten Kruijswijk (drums) de eerste jazzbattle van dit seizoen deden. Sean Bergin zagen we twee jaar geleden nog in het Museum Volkenkunde in Leiden en nog eerder met zijn band Nansika in Rotterdam, Rinus Groeneveld stond eerder dit jaar nog in De Sniep in Zoetermeer bij Fascinating Jazz met Anke Angel, Maarten Kruiswijk kennen we natuurlijk als drummer van Blood, Sweat & Kiers. Bob Wijnen zagen we ruim twee jaar geleden met het trio Wijnen, Winter & Larsen op het inmiddels overleden Pure Jazz Festival in Den Haag, waarvan we de laatste muzikant (Jens Larsen) weer zagen bij Vivienne Aerts op Zoetermeer Jazz 2010 en met Traeben bij Jazz'in de Gracht. René Winter zagen we nog veel vaker, onder andere met de Tiny Little Big Band en Wim Ninaber.
Alleen van de Amerikaanse trompettist Philip Harper hadden we nog nooit gehoord en hoewel hij ooit met de Jazz Messengers gespeelt schijnt te hebben kon hij ons hier vandaag niet overtuigen. De solo's gingen nog wel goed, maar duetten met de twee saxofonisten liepen helemaal uit de hand. Slechte timing en valse noten, daar houden we niet van, jammer want de rest van de band was juist geweldig. Maar goed, tijd om naar De Twee Spieghels te gaan.

Daar speelde het Mischa van der Wekken kwartet, ook een gelegenheidsformatie met naast Mischa op saxofoon, Dirk Balthaus op piano (eerder dit jaar nog met Leah Kline & JuzzFlirtin in De Sniep in Zoetermeer bij Fascinating Jazz), Olaf Meijer op bas (eerder dit jaar nog bij Jazz'in de Gracht met Traeben, waar ook Jens Larsen, van eerder genoemde Wijnen, Winter & Larsen, in speelt) en Felix Schlarmann op drums.

Hoewel we het begin misten was wat we zagen een prima optreden met bekende en onbekendere standards. Vier muzikanten die we graag nog eens vaker zien, in deze combinatie of met anderen.

Na afloop in De Twee Spieghels was het in De Uyl nog steeds niet afgelopen en konden we nog de finale meenemen. De rol van Philip Harper was nu wat kleiner en dat maakte het optreden beter. Het was vandaag een herfstige dag, maar als toegift speelden ze nog In the Summertime van Mungo Jerry, waarbij Sean Bergin zelfs zong!
Het was twee keer genieten vanmiddag in Leiden, we hebben van beide optredens genoten maar het was een hoop op en neer lopen tussen beide kroegen.

LINKS:
Sean Bergin
Rinus Groeneveld
Bob Wijnen
Maarten Kruijswijk
Mischa van der Wekken
Dirk Balthaus
Olaf Meijer
Felix Schlarmann
De Twee Spieghels

Grenzenloos Festival Leiden 2

Op de laatste dag van het Grenzenloos Festival was er nog een middagoptreden in het Museum Volkenkunde van Sean Bergin en Rogério Bicudo. Een opvallende combinatie, want een duo met akoestische gitaar en tenorsax kom je niet dagelijks tegen.

Sean Bergin kennen we al een tijdje, hij won bijvoorbeeld de Boy Edgarprijs in 2000, en we zagen hem al op het verjaardagsfeestje van Louis Moholo (Brotherhood of Breath) in het Bimhuis, met Nansika in het Wereldmuseum in Rotterdam en met theatergroep Flint (Korreltjie Korreltjie Sand)in Zoetermeer. Een veelzijdige artiest.

Gitarist Rogério Bicudo kenden we niet, maar hij is een zeer goede Choro muzikant, muziek die een combinatie is van Europese klassieke muziek met Afrikaanse/Braziliaanse ritmes.

De eerste set was niet optimaal omdat de (te) eigenwijze geluidstechnicus de gitaar te zacht afstelde. Gelukkig speelde Sean Bergin ook een paar nummers op zijn Penny whistles en dan klonk het beter.
Beide muzikanten wonen al jaren in Amsterdam, maar Sean Bergin komt oorspronkelijk uit Durban (ZA) en Rogério Bicudo uit Rio de Janeiro (Br). Ze kennen elkaar al jaren, maar pas onlangs maakten ze samen een cd: Tale of Three City's.

De muziek was dan ook een mengeling van Zuid-Amerikaanse en Zuid-Afrikaanse muziek, met in de eerste set vooral de Zuid-Amerikaanse nummers en in de tweede set vooral de Zuid-Afrikaanse nummers (waaronder nummers van Louis Moholo en Abdullah Ibrahim).
Geweldige combinatie, geweldig optreden, geweldige muzikanten, waren er daar maar meer van.

LINKS:
Sean Bergin
Rogério Bicudo
Grenzenloos Festival