Zóveel te doen en zóveel mooie muziek weer in Leiden maar we houden het muzikaal rustig vandaag. Uitslapen en pas in de loop van de middag naar De Twee Spieghels voor Zandscape. Beviel begin vorig jaar uitstekend en nu ook weer. Met vibrafonist Gunnar Graafmans, drummer Jurjen Bakker, bassist en bandleider Mark Zandveld en gitarist Jeen Rabs. Vergeleken met vorig jaar is het repertoire wat steviger geworden, meer uptempo nummers vooral. En vooral veel vibrafoon, dat zie je hier niet vaak!
Op weg naar huis nog eens de zoveelste foto van een Leidse gracht bij zonsondergang gemaakt, gewoon omdat het zo mooi is op dat moment!
LINKS:
Zandscape
De Twee Spieghels
Posts tonen met het label Mark Zandveld. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Mark Zandveld. Alle posts tonen
zondag 11 oktober 2015
zondag 5 januari 2014
Zandscape blijkt mooie verrassing
Grappig hoe dingen samenkomen, zoals vanmiddag in De Twee Spieghels. Zandscape is een kwartet waarvan we gitarist Jeen Rabs natuurlijk vaker zien hier, met Branca of op de maandagse jamsessies bijvoorbeeld. Maar ook de rest van band vaker gezien: Gunnar Graafmans (met Marion Schmitz, en dan ook op drums, in De Zijlstroom en bij Fascinating Jazz in De Sniep in Zoetermeer) , drummer Jurjen Bakker (met Thelonious 4 in De Burcht en ook hier in De Twee Spieghels), Jeen Rabs dus op gitaar en basgitarist en bandleider Mark Zandveld (jaren geleden gezien met het Deborah J. Carter Quartet bij Fascinating Jazz en op Zoetermeer Jazz, en diezelfde Deborah Carter speelt dan tegelijkertijd vanmiddag in De Sniep, de jazzwereld is groot én klein).
Maar het gaat natuurlijk om de muziek vandaag en die is geweldig, een combinatie van meanderende soundscapes en strakke Nu-Jazz die drie sets lang blijft boeien. Het speelplezier straalt er vanaf en het blijkt de eerste vibrafoon in De Twee Spieghels te zijn, een nieuwe mijlpaal én een mooie verrassing!
Natuurlijk was er nog veel meer muziek in Leiden vandaag, maar je kan niet overál bij zijn. Gelukkig was Leidse Glibber bij Jazz on Sunday in de Grote Beer waar Wouter Kiers optrad (en hij was gisteren natuurlijk ook in de Q-Bus, waarvan ook verslag).
LINKS:
Zandscape
De Twee Spieghels
Maar het gaat natuurlijk om de muziek vandaag en die is geweldig, een combinatie van meanderende soundscapes en strakke Nu-Jazz die drie sets lang blijft boeien. Het speelplezier straalt er vanaf en het blijkt de eerste vibrafoon in De Twee Spieghels te zijn, een nieuwe mijlpaal én een mooie verrassing!
Natuurlijk was er nog veel meer muziek in Leiden vandaag, maar je kan niet overál bij zijn. Gelukkig was Leidse Glibber bij Jazz on Sunday in de Grote Beer waar Wouter Kiers optrad (en hij was gisteren natuurlijk ook in de Q-Bus, waarvan ook verslag).
LINKS:
Zandscape
De Twee Spieghels
zondag 7 november 2010
Deborah Carter verrast

We zagen het Deborah J. Carter Quartet ruim een jaar geleden al op het Stadhuisplein, nu in De Sniep, ook in Zoetermeer dus. En hoewel de band én het repertoire hetzelfde waren, was het voor ons toch een aangename verrassing.

Het Quartet bestaat al zo'n tien jaar en bestaat uit de uit Uruguay afkomstige drummer Enrique Firpi, een geweldenaar. Iemand uit het publiek vergeleek hem met Cyril Directie en daar zit wat in, net zo gretig, net zo strak, klasse.
Vorig jaar stonden ze op het altijd wat sfeerloze Stadhuisplein, nu in de gezellige 'oversized' woonkamer van De Sniep. Scheelt blijkbaar toch in onze perceptie.

Andere vaste kracht in het gezelschap is Mark Zandveld op basgitaar die hij bespeelde als een contrabas, heel apart.
Vorig jaar was het optreden onderdeel van Zoetermeer Jazz 2009 met heel veel kortere concerten, nu was het één compleet geheel. Scheelt allemaal blijkbaar toch.

Pianist Coen Molenaar zagen we eerder dit jaar nog in De Sniep met Tim Welvaars, nu dus weer met Deborah Carter. Minstens zo fel als Enrique Firpi en daarmee steeds in muzikale competitie.
En om nog even terug te komen op Deborah's optreden van vorig jaar, vooral de afstemming van het geluid was vandaag wel heel erg goed, kwam misschien door de nieuwe microfoons, misschien door de anders dan gebruikelijke zaal, maar dit niveau haal je nooit op een plein omsloten door beton en steen, zelfs niet met een gastoptreden van Jan Akkerman.

Naamgeefster van het Quartet, de van oorsprong Amerikaanse Deborah Carter is een prima zangeres, die moeiteloos overstapt van nummers van Duke Ellington, Count Basie, Gershwin en The Beatles, hier en daar overgoten met een Zuid Amerikaans sausje.
Van de meest recente cd speelden ze diverse nummers (zoals Moanin', It Isn't So Good It Couldn't Get Better, I'm Walking), hadden ze best nog wat meer van mogen doen. Meer nummers als Ahmad's Blues bijvoorbeeld, minder mainstream, maar misschien is dat weer iets voor andere podia.
We hadden een mooie middag met Deborah Carter, prima muzikanten, prima optreden en prima geluid, wat wil je nog meer? Prima eten in De Sniep, dat kan natuurlijk ook nog.
LINKS:
Deborah J. Carter
Coen Molenaar
Mark Zandveld
Enrique Firpi
Fascinating Jazz
De Sniep
Abonneren op:
Posts (Atom)


