Wie ooit naar
Waterpop in Wateringen gaat raakt eraan verslaafd. Meeste muziek goed, sfeer goed, alles eromheen goed. Het bestaat al 35 jaar, maar de laatste vijf jaar was MuziekGezien er pas bij. Alhoewel iets te vroeg, want de hiphopformatie
Dope D.O.D. valt tegen zonder muzikanten erbij.
Nee, dan het Belgische trash-metal vijftal
Bliksem, waar de energie vanaf spat. Keihard en keisnel, dat wel, ze zijn zelfs vijf minuten te vroeg klaar met hun optreden!
Altijd aardig is het randgebeuren in de vorm van straattheateracts. Onder andere deze saurussen die rondgaan over het festivalterrein in het Hofpark in Wateringen.
Waterpop heeft iets met Achterhoekse bands, vorige jaren nog Shaking Godspeed, The Tenement Kids en The Bloody Honkies. Nu
The Backcorner Boogie Band, een spin-off van Jovink en de Voederbietels, met een 12-koppige bezetting. Swingende blues, rock & soul, een echte festivalband. Spelen vooral eigen nummers, maar ook Call me Maybe van
Carly Rae Jepsen. Tegen het eind nog een prachtige ballad (High) en het laatste nummer gaat soepeltjes over in Hocus Pocus. Leuke verrassing!
Minder verrassend, maar wel erg goed is het optreden van
Moss. Twee jaar geleden al gezien op het Haagse Spuiplein, maar sindsdien alleen maar strakker en beter geworden. Mooi gitaarspel, mooie samenzang, mooie ritmes. Doet enigzins denken aan The Feelies, maar is toch weer heel anders. Prima bevestiging!
En inmiddels is het goed druk geworden in het Wateringse Hofpark, van kinderwagen tot rollator, iedereen is er. Familiefeest!
Nou ja, misschien niet bij
Bullerslug, een postpunk/metal bandje rond Aux Raus en Elle Bandita. Energie genoeg, maar muzikaal een beetje armoedig.Teveel lawaai en te weinig variatie.
Maar daar weet
Rats on Rafts wel weer wat op want die snappen hoe je een festival moet inpakken. Met tijdens één nummer Ted op zang bijvoorbeeld als gastzanger. Ze spelen ook een soort postpunk, maar dan de new wave versie. Subtieler en aangenamer.
En met gastsaxofonist
Ger van Voorden die er nog een bluesy sessie van maakt. Rats on Rafts al vaker gezien in Leiden, maar hier een verdient succes!
Het laatste optreden op podium 1 is dat ven
The Medics. Een lekker en swingend no-nonsense popbandje uit Utrecht.
Dan wordt het tijd voor de buitenlandse bands, om te beginnen
24 Pesos uit Engeland. Lekkere blues rock die begint met Red House, maar verder zijn het grotendeels eigen nummers.
Er komen nog twee bands, maar als het optreden van Gavin Friday begint met kerkklokken gelui, christelijke teksten en niet erg geweldige muziek is het mooi geweest. Het was weer vanouds gezellig op Waterpop en in tegenstelling tot andere jaren droog en zonnig. Tot volgend jaar!
LINKS:
Dope DOD
Bliksem
Backcorner Boogie Band
Moss
Rats on Rafts
The Medics
24 Pesos
Waterpop
Nog nauwelijks bijgekomen van het Triplex Festival gisteravond, begint het vandaag alweer in De Twee Spieghels met het Amstredamse trio TBA bestaande uit Anne Guus Teerhuis (piano, winnaar van het YPF Jazz Piano concours in 2009), Tobias Nijboer (bas) en Boris Petrov (drums). Ze spelen drie boeiende sets met nummers van allerlei jazzgrootheden in vaak een eigen arrangement. Heel bijzonder is de bewerking van een stuk van Sjostakovitsj, aangepast aan deze formatie. Een concert dat blijft boeien tot het eind.
Een heel ander geluid is te horen in de Q-bus deze avond met de Engelse groep 24 Pesos. Het klinkt als blues-rock uit het zuiden van de Verenigde Staten met vette grooves op het hammondorgel. Pure energie, je kan haast niet stil blijven staan.
De band bestaat al een paar jaar en heeft onlangs zijn tweede cd uitgebracht, maar is in Nederland nog niet zo bekend. Een klein wondertje dus dat ze hier zomaar in de Q-Bus in Leiden staan met twee aanstekelijke sets met voornamelijk eigen materiaal. En de twee covers (Red House en Politician) zijn bijna herschreven in de stijl van 24 Pesos. Melodie en tekst zijn nog wel te herkennen, het arrangement is compleet anders, mooi!