Haarlem Jazzstad kent veel hoogtepunten

Na het geweldige optreden van Tin Men & The Telephone gisteren in Haarlem Jazzstad, vandaag terug een voor een langer verblijf. Dat begint gelijk goed met Brass Jaw een geweldig kwartet bestaande uit drie saxen en een trompet, en linksonder nog net te zien: een koebel. Ze komen uit Schotland en spelen meest eigen nummers, maar ook werk van Gershwin, Zawinul, Silver en de Beatles. Is genieten!
Rond de Sint Bavo staan drie podia, dus als op het eerste iets is afgelopen kan je direct door naar het tweede. Zoals hier waar Spoor5 een stukje meer traditionele jazz laat horen. Combinatie van eigen nummers en standards, later komt er ook nog een zangeres bij.
Ook veel jong publiek bij Haarlem Jazzstad dat zich uitstekend vermaakt, het is ook een breed jazzfestival met voor elk wat wils. Jazz, pop, wereldmuziek, alles is voorhanden.
En ook het Nationaal Jeugd Jazz Orkest met gastsolisten Reinier Baars en Maarten Hogenhuis onder leiding van Benjamin Herman pakken breed uit. "We spelen veel nummers die we gejat hebben van jonge Nederlandse bandjes" laat Herman weten. Dat zijn dan Mdungu, Jungle by Night (morgen in Delft!), Bruut, Sinas en The More Socially Relevant Jazz Music Ensemble van o.a. Reinier Baars. Machtig mooi, 75 minuten zijn om voordat je het weet, en morgen staan ze gewoon te schitteren op Lowlands.
En de ouwe trouwe Sint Bavo overziet dit alles met af en toe een stukje carrillon er door heen.
Het is ondertussen best druk bij het NJJO, eindelijk eens lekker weer en het concert wordt opgenomen voor een nieuwe cd, evenals morgen. Benieuwd wat er op komt te staan. Haarlem of Lowlands? Waarschijnlijk allebei.
De nieuwe band van saxofonist Ruud de Vries heet Ungawa en speelt een mix van AfroFunkyLatinJazz. Paar jaar geleden stond hij hier nog op hetzelfde podium met de Beter R. de Vriesband. Heerlijk swingen met onder andere Frans Heemskerk op toetsen en Daniel van Dalen op drums.
Op het grote podium is inmiddels Ruben Hein van start gegaan voor een gedegen en geïnspireerd optreden. Gladjes? Misschien. Maar de Grote Markt gaat helemaal uit zijn dak!
Op de Grote Markt is het intussen flink uitgelopen, waardoor het grootste deel van het optreden van Roos Jonker gemist. Alleen een (groot) deel van het laatste nummer gehoord. Jammer, klonk goed, iets voor een herkansing.
Wel op tijd is het optreden van Kristl op het nieuwe podium bij de Jopenkerk. Haar hoorden we twee weken geleden nog op Schollenpop, nu dus ook echt gezien. Prima optreden, hoewel het weinig met jazz heeft te maken, maar het terrein is veel te klein voor deze populaire zangeres. Dringen!
De belangrijkste reden om vandaag te kiezen voor Haarlem en niet voor Delft is het optreden van State of Monk en dat blijkt een terechte keus. Weergaloze NU-jazz, swingend van het begin tot het eind en er wordt zelfs gedanst! Bassist Robin Koerts en trompettist Arthur Flink kennen we natuurlijk al van hun optredens in De Twee Spieghels in Leiden, maar dit overtreft alles.
Als uitsmijter staat inmiddels Chef'Special op de Grote Markt. Met als speciale gasten Benjamin Herman en een aantal leden van Kyteman's Hip Hop Orkest. Het is een combinatie van hip hop en raggae en vreselijk aanstekelijk. Maar helaas moet de laatste trein gehaald worden, dus het eind niet meer meegemaakt. Morgen staan ze op Lowlands, na de zomer maandelijks bij DWDD.
Het is weer genieten geweest in Haarlem Jazzstad.

LINKS:
Brass Jaw
NJJO
Ungawa
Ruben Hein
Roos Jonker
State of Monk
ChefSpecial
Haarlem Jazzstad

Veel variatie in Haarlem en Leiden

Vanavond begint Haarlem Jazzstad met als opener op de Grote Markt Tin Men & The Telephone. Eerder al gezien in Leiden en Rotterdam, nu voor het eerst op een groot podium. En dan verwacht je eigenlijk een voorspelbaar optreden, met hun meest bekende en succesvolle nummers, maar nee, van hun cd Moetjenou spelen ze er maar drie, verder alleen maar nieuw werk. Maar het is intens genieten!
Ze openen gelijk met Danse de la fureur pour les 7 trompettes van Messiaen, jazz en klassiek, niet de makkelijkste binnenkomer, dan nog meer klassiek in Lekker Live en dan eindelijk een oude bekende: De Bal. Verder veel nieuwe nummers over koeien, vliegen en kippen, maar ook Tin FM met de TomTom. Het lijkt erop of Tin Men & The Telephone een enorme ontwikkeling doormaakt, hou ze in de gaten! Dit weekend nog op De Parade en Uitmarkt in Amsterdam.
Daarna is het in Haarlem de Carte Blanche avond van Peter Beets, altijd interessant net als voorgaande jaren met Michael Borstlap, Benjamin Herman en Eric Vloeimans, maar in Leiden staat Listener op het programma en die komen niet zo vaak naar Nederland.
Dus terug naar Leiden in de SUB071 waar Spoelstra voor een intrigerend en mooi aansluitend op Tin Men optreden geeft. Prima improvisatiemuziek met gitaar, keyboards en heel veel elektronica.
En dan is het hoogtepunt van deze avond in SUB071 het duo Listener, een Amerikaans stel dat praatmuziek maakt. Praatmuziek? Dat is een combinatie van gedichten en muziek, en Listener is er heel goed in. Er is zoveel publiek dat het niet in de normale ruimte past en dus wordt het een optreden boven, maar daardoor wel akoestisch, maakt niets uit, zijn ze aan gewend! Vrijdag en zaterdag zijn ze nog te zien in Apeldoorn op het Xnoizz Flevofestival.

LINKS:
Tin Men & the Telephone
Haarlem Jazzstad
Spoelstra
Listener
SUB071

Haarlem Jazzstad stelt teleur

Op vrijdagavond begint Haartlem Jazzstad pas goed als er ook drie kleinere podia mee gaan doen. Het Proveniersplein had een mooi affiche en opende met het Benjamin Herman 4tet, dat mag je natuurlijk niet missen. Met Joost Patocka op drums, Benjamin Herman op sax, Ernst Glerum op bas en Anton Goudsmit op gitaar speelden ze een geïnspireerde set met natuurlijk veel werk van de cd Hypochristmastreefuzz. Heel erg goed!

Het applaus na de toegift was nog niet weggestorven of het Haarlems straatorkest zette in. Een leuk zooitje ongeregeld dat als entre-act voor deze gelegenheid een jazzrepertoire had ingestudeerd. Was wel even overschakelen, iemand had het zelfs over cold turkey (maar dat zou later pas komen). Na 2 nummers was het al weer over, want hoewel van een ander niveau dan Benjamin Herman was het gewoon leuk en ze hadden evenveel speelplezier.

Om tien uur stonden de Jazzinvaders klaar om te spelen, maar er zijn technische problemen en het straatorkest gaat nog een tijdje door. Dan lijkt het dat het goed gaat komen, het straatorkest wordt bedankt voor de moeite en dan begint het lange wachten, technici proberen van alles maar het lukt nog steeds niet, de muzikanten balen verschrikkelijk want willen gewoon spelen en het publiek baalt want wil gewoon muziek en haakt langzamerhand af, er zijn tenslotte nog meer podia in de stad.
Om 11 uur is dit het beeld en geen teken dat daar snel verandering in zal komen dus dan maar even bij de andere podia op en rond de Grote Markt gaan kijken. En dat blijkt geen beste timing want zowel op het hoofdpodium als op 1 van de kleinere podia is het pauze. Het enige podium waar nog wel muziek is is niet te bereiken omdat iedereen daar nu staat. Jammer, 1 uur geweldige muziek gezien, 3 kwartier enorme lol en verder niets, een beetje mager voor een festival.

LINKS:
Benjamin Herman
Anton Goudsmit
Ernst Glerum
Joost Patocka
Haarlems straatorkest
Jazzinvaders
Haarlem Jazzstad

Haarlem Jazzstad anders dan anders

Dit is de dertigste editie van Haarlem Jazzstad en er is van alles veranderd. De tent op de Grote Markt is verdwenen en heeft plaats gemaakt voor een groter podium. De lokale horeca heeft de catering overgenomen en behalve op de Grote Markt ook de programmering. Maar 1 ding is gelijk gebleven, de programmering van de donderdag wordt verzorgd door een muzikant, dit jaar Michiel Borstlap.

Michiel Borstlap opende zelf met een solo optreden op de vleugel, voornamelijk nummers van zijn laatste cd Solo 2010, en hoewel het een schitterende cd is was dit live optreden nog veel mooier. En omdat er niet meer in een tent gespeeld werd, maar de hele Grote Markt festivalterrein was, was het concert prima te volgen, het geroezemoes zat ver weg op de terrassen. Jammer was alleen dat de camera die op en neer ging tussen geluidstoren en podium zoveel lawaai maakte dat het een ernstige verstoring van het optreden was. Bij een band is dat geen enkel probleem, maar bij een pianoconcert wel! De commercie slaat blijkbaar hard toe, Things ain't what they used to be was dan ook het slotnummer.

Het is altijd maar weer afwachten wie de curator van de donderdagavond allemaal meeneemt, vorig jaar vielen de Ragtime Ramblers behoorlijk tegen, maar dit jaat was er Mary Davis Jr. & Band. Een prima combinatie van funk, soul en jazz. Met Wolf Martini op gitaren (aanstaande zondag speelt hij in de Leidse Hout met Pheadra Kwant), Sallo de Jonge op drums, Hugo den Oudsten op bas en Alex en Julia deden de backing vocals.

Mary Davis Jr. is gewoon de Nederlandse Marleen van Emmerik en is een geweldige zangeres. En samen met de twee backing vocals werd het een heel mooi optreden. Wat extra aansprak was dat ze voornamelijk eigen repertoire speelden.

Maar goed, de cover kon niet uitblijven, samen met Michiel Borstlap speelden ze een extended verie van Summertime. Helemaal te gek!

Maar hoe goed het ook allemaal was, het ging toch maar om 1 ding, het optreden van de Michael Borstlap Band. Dat moet je horen, zien en voelen, het valt niet te beschrijven, zo goed!

Twee jaar geleden zagen we ze op The Hague Jazz als Michiel Borstlap's Eldorado, maar hier in Haarlem was het opeens zijn band. Met een geweldige Boudewijn Lucas op bas.

En een onnavolgbare Erik Kooger op drums.

Jerome Hol op gitaar, zo te zien klaar om een nieuwe Ramone te worden.

En dan was er nog Ruud Breuls op trompet, maakte het optreden compleet.

Maar natuurlijk draaide alles toch om Michiel Borstlap die een combinatie van eigen nummers en bekende nummers van oa Herbie Hancock en Wheather Report speelden. En er waren een paar nummers die hij ook al solo speelde, zoals My Dear en BlueSyl. Een onvergetelijk optreden!

LINKS:
Michiel Borstlap
Mary Davis Jr.
Jerome Hol
Erik Kooger
Haarlem Jazzstad

Weeralarm blijkt Loosalarm in Haarlem Jazzstad

Voor deze dag had het KNMI een weeralarm afgegeven, zwaar onweer en hevige wind werden voorspeld, maar zoals uit deze foto blijkt was het loos alarm, een prachtige zonsondergang met nauwelijks wolken en niet meer dan een licht briesje. Voor lokale festivals is zo'n weeralarm natuurlijk heel vervelend, ht kost ze toch honderden bezoekers van buiten de stad. Zou een schadeclaimbij het KNMI mogelijk zijn?

Op deze tweede dag van het festival in Haarlem stond Benjamin Herman centraal, maar geopend werd er met Pasborg's Odessa 5. Deze groep muzikanten uit Scandinavie rond drummer Stefan Pasbortg speelde een set met eigen composities en eigen arrangementen van bestaande nummers. Vooral de Mingus medley maakte indruk.

De groep bestond verder uit drie saxofonisten en een tubaspeler (die de baspartijen voor zijn rekening nam). Voor het blaatste nummer (Free) kwam de achtjarige Tristan uit Alkmaar de band versterken. Via email had hij laten weten een fan te zijn en daardoor stond hij nu opeens in Haarlem in de tent op de Grote Markt. Heel goed dat deze band zo'n jongen deze kans geeft!

De rest van de avond stond in het teken van Benjamin Herman. Die had Carte Blanche gekregen voor deze avond. En wat doe je dan? Je vraagt je favoriete combo uit om op te treden en mee te spelen. Het Stan Tracey Trio was speciaal voor deze dag overgevlogen uit Engeland en gaf met Benjamin Herman op saxofoon en Guy Barker op trompet een goed, maar enigzins voorspelbaar concert.

Stan Tracey is een oude veteraan op de piano die het nog altijd goed doet. Het trio was een goede basis voor trompet en sax, maar de variatie ontbrak een beetje. Het was dan ook erg rumoerig in de tent. Het Monk nummer Bahai (?) was echter wel prachtig.

De Ragtime Wranglers waren volgens Benjamin Herman de coolste band van dit moment, maar of hij dat muzikaal bedoelde of visueel was niet duidelijk. De simpele rock-a-billy band was leuk, maar zonder saxofoon was het best wel saai geweest. Om dat te verdoezelen hadden ze een stel striptease danseressen ingehuurd. Het kreeg de tent stil, maar verhoogde het muzikale niveau niet.

De avond eindigde met een optreden van het Benjamin Herman 4tet. Swingend zoals we hem kennen met onder andere Carlo de Wijs op Hammond en Jesse van Ruller op gitaar. Groots optreden, maar omdat alles ervoor wat was uitgelopen veel te kort.
Al met al was het een prima avond, volgend jaar vast weer! Afhankelijk van de artiest die dan de donderdagavond de vrije hand krijgt.

LINKS:
Pasborg's Odessa 5
Stan Tracey
Guy Barker
Ragtime Wranglers
Benjamin Herman
Haarlem Jazzstad

Haarlem Jazzstad 2008 (vrijdag)

Onze tweede dag in Haarlem had een heel ander karakter, de grote tent was weer opgezet en het festival speelde zich verder buiten, grotendeels op en rond de Grote Markt en de Sint Bavokerk, af.

Het New York Ska Jazz Ensemble opende in de grote tent, een vrolijk sextet dat jazz, raggae en ska mengden tot een feest voor het oor.

Een uur lang speelden ze voornamelijk eigen composities, afgewisseld door een enkele cover. Vooral "RockSteady" Freddie Reiter (sax, fluit, zang), Mark Paquin (trombone, zang) en Yao Dinizulu (drums) maakten indruk. Een leuke band en prima opener van de avond.

Op het podium op het Klokhuisplein speelde de Beter R. de Vriesband een combinatie van jazz en blues in een stevig jasje.

De band speelt hecht en met verve met saxofonist Ruud de Vries in de hoofdrol. Prima festivalband.

In de grote tent stond vervolgens José James op het programma. Omschreven als de beste zanger in het jazzsoulgenre sinds Bobby McFerrin kon hij dit in Haarlem niet helemaal waar maken. Of het nu kwam omdat ze rechtstreeks van Schiphol kwamen of dat het licht aan het repertoire dat te weinig afwisseling boodt is moeilijk te zeggen.

Ook de afstelling van het geluid was niet echt geweldig en dat is natuurlijk funest voor een festival met gelijktijdig optredens op meerdere podia, een deel van het publiek had het na een paar nummers wel gehoord en ging de kleinere podia verkennen.

De New Generation Big Band bestaat uit een groep jonge muzikanten die het klassieke big band geluid combineert met funky grooves. Een verfrissend geluid in de soms erg traditionele wereld van de big bands.

Dit jaar treden ze op met zangeres Senna en DJ Maestro. Het was een beetje jammer dat ze het big band geluid met Senna erbij een beetje kwijt raakten, combinaties juichen we altijd toe, maar beide partijen moeten dan wel een gelijkwaardige inbreng hebben. En dat was hier niet het geval.

Het laatste optreden dat we zagen (er was natuurlijk veel meer, maar het was onmogelijk alles te zien) was van Rik Mol en de Ben van den Dungen groep. Vorige maand speelde Rik Mol nog met Sven Hammond Soul in Kijkduin, dit was weer een heel andere combinatie.

Als gast stond zangeres Kim aangekondigd, maar 'door omstandigheden' kon dit niet doorgaan. Ze werd vervangen door een duo bestaande uit een toetsenist en een zangeres, waarvan we de naam niet goed konden verstaan (Lex Empress). En dat was ook een beetje het probleem van dit optreden, het geluid was bagger. De basedrum overheerste alles, de bas was nauwelijks te horen en de zang kwam slecht door. Jammer, want het goede spel van Rik Mol en Ben van den Dungen verzanden nu in een moeras van geluid. Dat kan nooit de bedoeling zijn geweest.
Haarlem Jazzstad is een vijfdaags festival waarvan we er twee meemaakten. Twee totaal verschillende dagen, muzikaal gezien was de eerste dag (met Eric Vloeimans en Anton Goudsmit in de Philharmonie) het beste, maar de tweede dag won het in de open lucht aan sfeer.

LINKS:
New York Ska Jazz Ensemble
Beter R. de Vriesband
José James
New Generation Big Band
Rik Mol
Ben van den Dungen
Haarlem Jazzstad

Haarlem Jazzstad 2008 (donderdag)

Na Schollenpop trof het weer ook Haarlem Jazzstad: door stormachtig weer woei het dak van de tent met het hoofdpodium op de Grote Markt er op woensdag vanaf. Optredens op die dag werden verplaatst naar stadhuis en de Philharmonie. Ook donderdag was de tent nog niet vervangen, dat kost nou eenmaal 2 dagen.
Dus ook het programma van de tweede dag speelde zich af in de Philharmonie. Een prachtige zaal met een geweldige akoestiek en daardoor muzikaal gezien een enorme verbetering. Alleen het festivalgevoel verdween daardoor een beetje en veranderde in een serieuze concertsfeer. Maar beter had het donderdagprogramma het niet kunnen treffen!

Want het programma was te mooi om in een rumoerige tent gespeeld te worden. Het Robin Nolan Trio had anders nooit zoveel indruk gemaakt als het nu deed. Het trio (contrabas, slaggitaar en gitaar), dat een hedendaagse interpretatie van Gypsyjazz (Django Rheinhardt/Rosenberg Trio) speelt, had als gast gitarist Anton Goudsmit (o.a. New Cool Collective, Ploctones), die dit genre uitstekend bleek te beheersen. De zaal, hoewel nog niet goed gevuld, was muisstil.

Een groter contrast dan met de Engelse band Led Bib lijkt nauwelijks mogelijk, punk-jazz van het zuiverste water. De 5 mans band onder leiding van drummer Mark Holub speelde een energieke, maar wat introverte set.

Drummer en bassist zorgden voor een strak ritme, de keyboards wandelden daar dan weer lekker doorheen. De 2 altsaxofonisten improviseerden daar dan weer bij dat het een lust had.

De saxofonisten speelden zowel solo's als duetten, met begeleiding van de rest van de band. Led Bib bewijst dat jazz ook van deze tijd kan zijn. Volgend jaar op Lowlands graag. Daar horen ze echt thuis.

Daarna was het de beurt aan Eric Vloeimans, die carte blanche had gekregen om de rest van de avond in te vullen. En hoe!
Allereerst speelde hij 3 nummers samen met de Duitse pianist Florian Weber. Een heel bijzondere combinatie van Jazz en klassieke muziek. Ondenkbaar dat dit uit de verf was gekomen in de rumoerige tent op de Grote Markt. De inmiddels tot de nok gevulde zaal was wederom muisstil en genoot volop.

Eric Vloeimans is jazztrompettist, maar is dat label allang ontstegen. Met Florian Weber speelt hij bijna klassieke muziek, met Fugimundi, het volgende programma-onderdeel, is het weer eerder wereldmuziek. Met Anton Goudsmit en pianist Herman Fraanje maakt hij er wel weer iets speciaals van. Goudsmit haalt alle mogelijke geluiden uit zijn gitaar, inclusief het ritmisch klikken van een schakelaar op de gitaar.

De avond wordt afgesloten met een lang (maar altijd te kort) optreden van Gatecrash, Eric Vloeimans' elektrische band. Bassist Gulli Gudmundsson en drummer Jasper van Hulten zorgen voor de basis, Florian Weber (in plaats van Jeroen van Vliet) voor de afwisseling op toetsen.

Anton Goudsmit is ook nog even in beeld als gastmuzikant, zijn derde optreden op deze avond. Een zeer veelzijdig gitarist. Eric Vloeimans genoot volop van alles wat er om hem heen gebeurde, en terecht. En dat alles tegen een decor van een mooi aangelicht concertorgel.

Turntabelist (je mag hem van Vloeimans geen DJ noemen en daar heeft hij gelijk in) Git Hyper maakte het optreden compleet. Vooral de improvisaties en interacties tussen vinyl en trompet mochten er zijn. Al met al een fantastische festivalavond.

LINKS:
Led Bib
Eric Vloeimans
Anton Goudsmit
Haarlem Jazzstad