Open Podium Leiden-Noord weer succes

Weer vier muziekoptredens bij het Open Podium met Lennart Beuk die de spits afbeet. Hij trad hier al eerder op met de coverband Jaeger, maar is zich nu aan het ontwikkelen als singer-songwriter. Het was zijn debuutoptreden in deze hoedanigheid en vooral zijn laatste nummer (over de dood van zijn vader) was indrukwekkend. Nick Drake fans opgelet!

Daarna kwam de Goudse band Harck op het podium. Ierse en Amerikaanse folk vooral, die soms wat al te onthaast werd gespeeld. Maar de band had er plezier in en op het, met nummers als Pay Me My Money Down en Goodnight Irene, kreeg het de zaal wel plat.

Het fluitkwartet Tuti Fluti speelt op allerlei soorten blokfluiten. Van middeleeuws tot modern, zowel Italiaans als Oost-Europees, Indonesisch en Japans. Bijzonder optreden maar soms wat veel van het zelfde. Voor de (blok)fluit liefhebber echter een must.

De afsluiter van de avond was Roeland Aerden and Friends. Een multitalent dat hier optrad met Michael en Maarten van Dempdey. Een gelegenheidsformatie met een interessant repertoire van Donovan tot Bowie en met uitsmijter dan weer Foxy Foxtrot. Wat de zaal betreft had het nog wel even door mogen gaan, maar het repertoire was op en de tijd eigenlijk ook.

LINK:
Roeland Aerden

BplusC doet het prima

De zaterdagmiddag van de Leidse Jazzweek was voor BplusC, de Leidse muziekschool. Amateurs dus, maar van een prima niveau. Het begon met een optreden van de jeugdband met vier jonge blazers (de vijfde was ziek) en een pianist onder leiding van Anja Nielsen die tevens bas speelde. Jong maar enthousiast en best goed. Benieuwd of we ze in de toekomst nog eens gaan zien in hun eigen bands.

Daarna volgde een band, weer onder leiding van Anja Nielsen, die het resultaat van een Blue Note Workshop was. Bekend werk dus, maar van een prima kwaliteit.
Vervolgens kwam de jeugdband weer terug voor hún Blue Note set.

Vervolgens gingen beide bands het podium op om een langfe versie, met veel solo's van Watermelon Man te spelen. Met zoveel mensen op het podium was het toch wel een big band.

Uitsmijter was de BplusC Big Band, een formatie die al langer bestaat maar vandaag voor het eerst weer optrad met een aantal nieuwe muzikanten. En niet de minsten, want het optreden was van een hoog niveau. Hoe zo amateurs? Ze speelden een combinatie van American Songbook, soul en funk en het klonk overtuigend.

Bij de laatste nummers van het optreden was er ook nog een zangeres bij, na al het instrumentale geweld.
Al met al was het een prima middag die liet zien dat ook niet-professionele muzikanten voor goede optredens kunnen zorgen. En het belangrijkste: het speelplezier straalde er vanaf!

LINKS:
Leidse Jazzweek
BplusC

Electric Kulintang betovert Q-Bus

De Leidse Jazzweek is een podium voor veel lokale, regionale en enkele landelijke muzikanten. Maar ieder jaar weten ze weer een verrassende internationale groep binnen te halen.
Dit jaar speelde de New Yorkse Electrc Kulintang in Q-Bus, Een slagwerkduo bestaande uit Roberto Rodriguez (electronica, cajon, drumset, percussie) en Susie Ibarra (akoestische en electrische kulintang, drumset, vocal, keyboard). Ongelooflijk mooie, sfeervolle muziek. Zo mooi dat het fototoestel het liet afweten tijdens het concert, vandaar deze foto van alleen de kulintang.

LINKS:
Electric Kulintang
Q-Bus
Leidse Jazzweek

Kroegentocht Leidse Jazzweek groot succes

Het gonst al bijna twee weken door Leiden, morgen is de officiële opening, maar op woensdag barst het al los met de kroegentocht: de Leidse Jazzweek. Ruim 20 kroegen deden mee, teveel om allemaal te bezoeken. Vier bleek het maximum.
Het eerste optreden was van Tom Beek & Friends (Martijn van Iterson, Arno Krijger, Stefan Lievestro, Mark Schilders) in een afgeladen Tuinzaal van De Burcht. Mooie mix van jazz, funk en soul.

In De Branderij speelde The Saloon Band, een meer klassieke jazzband. Dixieland maar dan toch met een twist. Het optreden was op een podium boven de ingang en de tent was afgeladen. Vandaar dat het dus niet lukte de hele band op de foto te ktijgen, de bassist ontbreekt helaas.

In de Bonte Koe was Blood, Sweat & Kiers, oude bekenden en nog steeds voortreffelijk. Maar de kroeg is klein, een podium is er niet, dus het was moeilijk te zien.

Tenslotte nog naar Oloroso waar de Beter R. de Vires Band speelde, prima combi van jazz en blues. Om de een of andere reden, ligt het misschien uit de route, was het hier geen dringen geblazen, daar blijf je dus even wat langer zitten.
Samenvattend: veel niet gezien, maar deze vier optredens waren van een hoog niveau. Donderdag begint het dus echt, we hebben er zin in!

LINKS:
Tom Beek
Blood, Sweat & Kiers
Beter R. de Vries Band

Leidse Jazzweek warmt op

De Leidse Jazzweek begint aanstaande woensdag maar vanmiddag was er al een opwarmer. In De Grote Beer speelde het B-Trio Plus, een kwartet bestaande uit Jeroen Brokkelkamp op tenorsax, Vincent Koning op gitaar, Ben Schröder op drums~en Ronald van Driel op Hammond B-3. En omdat een hammond met voetpedalen eigenlijk twee instrumenten zijn, bas en toetsen tegelijk, was het Trio dat een kwartet was dus eigenlijk een kwintet. Verwarrend? Maakt niet uit, met dat Plus kun je alle kanten op.
De eerste set begon rustig, met een mengeling van zestiger jaren jazz en soul en mooie soli en improvisaties. Dat beloofde een relaxte middag te worden in de serre van De Grote Beer met uitzicht op de singel.
In de tweede set echter ging de groep helemaal uit zijn dak met een nog swingender repertoire. Het publiek kon het waarderen en er werd zelfs gedanst. En ja, een versie van Caravan van circa 15 minuten met diverse soli, dan kan zo'n concert niet meer stuk. Een mooie start van de Leidse Jazzweek!

LINKS:
B-Trio Plus
Leidse Jazzweek
De Grote Beer

Dust Bowl Drifters op Haagse nieuwjaarsborrel

Cultureel Den Haag was massaal afgekomen op de nieuwjaarsborrel van een aantal Haagse culturele instellingen (Stroom, Gemeentemuseum, Vrije Academie, Gem, Fotomuseum, Heden en Gemak) in het Theater aan het Spui. Veel cultuur dus met een optreden van Dichter des Vaderlands Ramsey Nasr, een videoclip van ManonBovenkerk, een installatie/performance van Bruno Listopad en veel muziek.
De live muziek werd verzorgd door de Haagse Dust Bowl Drifters, twee maanden geleden ook al gezien tijdens de Popronde in Leiden. Toen was het een feestje, nu was het een feest! Want bij een optreden in een kroeg gaat toch veel kwaliteit verloren die in een theaterzaal met professionele geluidstechniek wél uit de verf komt. Vooral de meerstemmige zang kwam veel beter tot zijn recht. De muziek bleef hetzelfde, een eigentijdse versie van Bluegrass en Country, Old-Timey music in een hedendaags jasje. Prima optreden maar veel te kort.

LINK:
Dust Bowl Drifters

Lavalu overtuigd, ook solo

Lavalu is een geweldige band op het kruisvlak van pop en jazz. Zagen ze al diverse keren, onlangs nog bij hun cd-presentatie in Paradiso. Maar componiste, zangeres en toetsenspeler Mariëlle Woltring doet ook regelmatig solo optredens. Vandaag deed ze dat in Leiden met een in-store optreden bij Velvet Music, optredens die dan weer plaatsvinden in De Burcht en helemaal niet in de winkel.
Vraag was natuurlijk of Lavalu solo de vergelijking met de Lavalu band kon doorstaan. Een stel leuke nummers met fantastische muzikanten klinkt al snel goed, maar hoe klinkt het als de band in de computer zit?
Gewoon goed dus, de nummers zijn niet zomaar leuk, maar gewoon ijzersterk. Het optreden was kort (half uur) maar overtuigend, eigenlijk veel beter dan verwacht. Er gaat niets boven een voltallige Lavalu, toch was dit juist weer wel een bevestiging van de kwaliteiten van de songs.

LINKS:
Lavalu
Velvet Music

Babes in the Grass stelen de show

Het laatste Open Podium Leiden Noord met Martin en Maarten met een set (Ierse) Folkmuziek. Vroeger maakten ze deel uit van de groep Nordfolk en vanavond lieten ze een deel van dat repertoire horen. Hoewel wij Nordfolk nooit gehoord hadden was het leuk dit eens te horen. Enige vraag die bleef hangen was of het niet nog mooier was gewesst om het hele optreden akoestisch te doen. Misschien iets voor volgend jaar?

Daarna was het beurt aan het Ensemble Florin Vasile die een set swingende Roemeense zigeunermuziek neerzetten. Deze middag zagen we ze nog op de markt in Leiden, nu kregen ze menig voetje van de vloer in buurtcentrum De Kooi.

Daarna waren het de Babes in the Grass die voor spektakel zorgden. Met een mengeling van Country, Bluegrass en Folkmuziek, een flinke dosis humor en schitterende close harmony vormden ze het hoogtepunt van de avond.

Naast meer traditioneel werk speelden ze ook hilarische nummers over dieet of menopauze. Op het eind was het 'mannentijd' want voor het laatste nummer haalden de Babes hun mannen er bij voor de uitsmijter. Al met al stalen ze de show deze avond, maar dat hadden we eigenlijk al een beetje verwacht na hun succes bij de Gouden Pet in juli van dit jaar.

De avond eindigde met The Time Travellers met covers uit de jaren zestig. Het duurt een tijdje voor ze op dreef komen, pas op het eind beginnen ze op dreef te komen. En dat is bij zo'n kort optreden natuurlijk zonde. Hadden we liever nog wat meer van de Babes gehoord (die hun optreden hadden moeten in korten wegens tijdgebrek).

LINKS:
Babes in the Grass
Leiden Noord

Boeiende avond met Young Vips on Tour

De Vereniging van Jazz en Improvisatiemuziek Podia (VIP) organiseert al jaren een serie dubbelconcerten met aanstormend talent. Het slot van de elfde Young VIPs on Tour was dit keer in Leiden in De Burcht.
De avond opende met The Black Napkins, een ongebruikelijke combinatie van drummer (Gerri Jäger), gitarist (Jasper Stadhouders) en trompettist (Sanne van Hek). Voeg daar dan nog een hoop elektronica aan toe en er ontstaat muziek die piept en knarst waarbij de muzikanten telkens op elkaar reageren. Het resultaat was een bijzonder en mooie soundscape.

Na de pauze was het de beurt aan The Blazin' Quartet dat een heel ander soort muziek liet horen. Natuurlijk werd er flink geïmproviseerd en ontbrak de elektronica niet, maar dat gebeurde telkens binnen een duidelijke structuur van een liedje. Het internationale gezelschap met Alex Simu op sax en clarinet, Michael Rörby (trombone), Mihail Ivanov (bas) en Srdan Ivanovic (drums) maakten er een heerlijk optreden van.
LINKS:
The Black Napkins
The Blazin' Quartet
Leids Jazz Trio

Carla Bley betoverend mooi

Carla Bley is een fenomeen op het gebied van de geïmproviseerde jazz vanavond stond ze met de groep The Lost Chords in het Bimhuis. Een fantastisch concert dat geweldig begon, maar tijdens het optreden bleef groeien tot ongekende hoogtes.

Carla Bley speelt piano en is verantwoordelijk voor de meeste composities. Het concert opende met een nummer dat ze al op haar derde speelde en nu, 70 jaar later, nog steeds. Three Blind Mice is een kinderliedje dat in haar arrangement opeens heel anders klinkt. Tot verrassing van band en publiek speelde ze eerst een stukje van de versie die ze op haarde derde deed, waarbij ze alleen de zwarte toetsen gebruikte.

Andy Sheppard was onnavolgbaar op tenor- en sopraansax en schitterde helemaal in het nummer Mysterioso van Monk. Dat Carla ook humor heeft bleek wel uit het nummer Awful Coffee waarin fragmenten uit allerlei nummers over voedsel waren verweven.

Bassist Steve Swallow ruilde jaren geleden zijn contrabas in voor een vijfsnarige elektriche. In het eerste nummer van de tweede set speelden hij en Carla Bley een nummer van Carla's meest recente cd, O Holy Night van de cd Carla's Christmas Carols, waarbij hij de hoogste regionen van zijn bas opzocht en hem liet klinken als een gitaar.

Drummer Billy Drummond legde ziel en zaligheid in zijn spel, soma nadrukkelijk aanwezig, maar vaak ook op leidend de achtergrond. De sfeer in de zaal was uitstekend en de band steeg naar grote hoogte met nummers als Doctor (It's hard to listen too, I can't really play it, it might drive you all from the room, but I just want to do it) en het betoverend mooie The Lost Chords.
Een toegift blijft dan ook niet uit en een daverende staande ovatie is het antwoord van het publiek. Een onvergetelijk concert.

LINK:
Carla Bley

DS_Jam laat Leids Stationsplein schudden

Sinds het Try Out Festival eind oktober staat er op het stationsplein van Leiden een enorm videoscherm van DropStuff.nl waar geen treinreiziger omheen kan. Helaas vertrekken ze nu weer, maar als afsluiter hadden ze nog een klein popfestival georganiseerd in samenwerking met museum De Lakenhal.

Geen grote namen, maar jonge/nieuwe creatieve bands speelden een korte set van ongeveer een half uur. Het duurde van twaalf tot acht, iets te vroeg en iets te laat, maar rond een uur of drie speelde het Utrechtse Common People een leuke set van catchy (indie) popsongs met duidelijke invloeden uit de sixties en punk.

LRC is een nieuw project van twee leden van Vlijmscherp, de Leids-Rotterdamse rapformatie. Klinkt positief en vraagt om meer. Kan, 11 december presenteren ze hun eerste EP, Hart voor Weinig in het LVC in Leiden als voorprogramma van de Fakkelbrigade.

The Dead Rudolphs uit Katwijk maken heftige gitaarpop met invloeden uit de jaren zestig in combinatie met een flinke dosis Grunge. Pure energie deze jongens!

Lugosi bestaat uit een aantal ervaren muzikanten, die eens wat anders wilden. Post-punk avant la lettre of The Dead Kennedies go Dutch.

Receive is een Haagse band die rauwe, melodische rock speelt. Led Zeppelin, The Cure, Alice in Chains, van alles is er in terug te vinden.
Hoewel niet alles gezien, was het een prima festival. En in tegenstelling tot het Try Out Festival konden de bands hier op volle sterkte spelen, dat is wel zo leuk.

LINKS:
DropStuff
Common People
LRC
The Dead Rudolphs
Lugosi
Receive
De Lakenhal